Η Εξεταζόμενη Εξαγορά ΑΤΕ και ΤΤ από την Πειραιώς - Το Ρολόϊ του Πολιτισμού Αιώνες Πίσω

Τα παρακάτω τέσσερα κείμενα αναφέρονται στην είδηση για πρόταση της "Πειραιώς" να εξαγοράσει την Αγροτική και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ο νυν διοικητής της Αγροτικής ήταν πριν στέλεχος της Πειραιώς), βλ. Εδώ.

.

Το 1ο και 3ο είναι από σχόλια αναγνωστών σε άρθρο Εδώ του Στάθη στην Ελευθεροτυπία, το 2ο από "αδέσποτο" σχόλιο αναγνώστη κάτω από άρθρο Εδώ στα ΝΕΑ. και

το 4ο είναι απόσπασμα από το σημερινό άρθρο [Δρόµοι] του Ρ. Βρανά στα Νέα

.

.

1. Μ.Γ:

.
Oι καραγκιοζηδες που μας "ενημερωνουν" τηλεοπτικως μιλανε, με εναν ταχατες μου "ρεαλιστικο" τροπο, για την αναγκη συγχωνευσης τραπεζων, ωστε να αντεξουν στον "ανταγωνισμο".

.

Παραλειπουν ομως σκοπιμως να αναφερουν πως η Αγροτικη Τραπεζα ειναι ενα απο τα ελαχιστα εργαλεια του ελληνικου κρατους για την ασκηση αγροτικης πολιτικης το οποιο, εαν εκχωρηθει κι' αυτο στην ιδιωτικη πρωτοβουλια (δηλαδη στην ιδιωτικη πλεονεξια) θα αρχισουμε να βλεπουμε και στον τοπο μας

φαινομενα αναλογα μ' εκεινα που υπηρξαν π.χ. στις ΗΠΑ οπου εκατονταδες χιλιαδες αγροτες επεσαν θυματα των ιδιωτικων τραπεζων, με αποτελεσμα να τους κατασχουν τα κτηματα τους και να μεταναστευσουν ως ειλωτες στις μεγαλουπολεις.

.

Και τουτο σε μια χωρα σαν την Ελλαδα, οπου ενα βασικο συγκριτικο αναπτυξιακο της πλεονεκτημα θα μπορουσε να ειναι η αγροτικη παραγωγη -κι' οχι μονο ο τουρισμος των γκαρσονιων και των "βραχιολακιων" ή, η ναυτιλια των off shore, που δεν αφηνουν σχεδον τιποτα στον τόπο.

.

Ας λεχθει ομως και ποιοι ειναι οι μεγαλομετοχοι της Τραπεζας Πειραιως κι' ας γινει κι' ενας -πρωτος εστω- συσχετισμος του γιατι αραγε μας προεκυψε κι ο κ. Κωνσταντοπουλος ως ... προεδρος του ΠΑΟ.

.

Δεν χρειαζονται ιδιαιτερες "συνωμοσιολογιες" για να γινει φανερο πως πισω απο τα παρασκηνια παιζονται διαφορα παιγνιδακια με μεσοπροθεσμους -ή μικροπροθεσμους, πλεον- στοχους.

.

.

2. Κουρής Νίκος, Κέρκυρα:

.
To T.T. και η Αγροτική μπορούν να γίνουν εργαλεία ανακούφισης για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και μοχλός για την ανακατανομή του πλούτου στα χέρια του κ. Παπανδρέου.
Στο πρότυπο της Ολλανδικής Rabo Bank ας καθιερώσει στις ανωτέρω τράπεζες ένα πρόγραμμα μεταφοράς υπολοίπου από κάρτες και καταναλωτικά δάνεια με επιτόκιο 2% μέχρι την αποπληρωμή χωρίς περαιτέρω κεφαλαιοποίηση τόκων και μέσω αυτών ένα δάνειο για αποπληρωμή οφειλών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία με το ίδιο επιτόκιο και εξάμηνη περίοοδο χάριτος
και θα δεις πως θα συμμορφωθούν κι άλλες τράπεζες σε λογικές πολύ πιο ανθρώπινες.

Αν απεμπολήσει και το τελευταίο χαρτί που έχει στο χέρι του για τη σωτηρία των δύστυχων που πίστεψαν στα λεγόμενά του και επένδυσαν

και τώρα ζορίζονται ποικιλοτρόπως με τα μέτρα φωτιά που έχει ήδη λάβει αυτή η κυβέρνηση θα είναι σαν να κλείνει την πόρτα και στους τελευταίους πιστούς του πάλαι ποτέ σοσιαλιστικού κινήματος.
Και όταν θα μας ψάχνει και δεν θα μας βρίσκει, δεν θα φταίει το Δ.Ν.Τ.!.....

...

.

3. Bletsas Nikos:

.
"Πάντα οι κρατικές επιχειρήσεις και οργανισμοί ήταν ελλειμματικές και ζημιογόνες.

Πάντα ερχόντουσαν οι μεσσίες ιδιώτες και σαν "βλάκες" που είναι σκάγανε ένα μάτσο λεφτά κι αγοράζανε με συμφέρουσες για το δημόσιο συμφωνίες αυτές τις άθλιες επιχειρήσεις απαλλαγμένες από χρέη βέβαια.

.

Και αφού σαβουρώνανε ένα σωρό υπερκέρδη, τα τσεπώνανε και αντίο και εγκαταλείπανε πάλι τις επιχειρήσεις διαλυμένες κι ερχότανε πάλι το δημόσιο να τις αγοράσει και να τις σώσει και να τις ξαναβουλιάξει και να τις ξαναπουλίσει και να ξανανοίξει ο νέος κύκλος ιδιωτικής κερδοφορίας.

.

Μεγάλες μίζες για το πολιτικό κατεστημένο, μεγάλα υπερκέρδη για τους ιδιώτες και μεγάλη φτώχεια για τους φορολογουμένους.

Και η λήθη των πολλών χαρά των λίγων.

.

Οι πολλοί πρέπει να έχουν φορολογική συνείδηση.

Οι έξυπνοι λίγοι έχουν υπεράκτια συνείδηση.

.

Οι πολλοί πρέπει αντί να αποκτήσουν δημοκρατική, κοινωνική και πολιτική συνείδηση οφείλουν να θεωρήσουν ως υπέρτατη αρετή την φορολογική συνείδηση .

Να θεωρούν εθνικό χρέος δηλαδή ότι θα πρέπει να τα κατεβάζουν μόνοι τους, να στήνονται και να περιμένουν με λαχτάρα τον υπεράκτιο βιαστή τους ώστε όταν έρθει να εκτονώσει ξεκούραστα το άνομο πάθος του και να αποχωρήσει με την ανέλπιστη ηδονή ότι δεν άφησε δεκάρα τσακιστεί να του ξεφύγει.

.

Και οι πολλοί να τρώνε το παραμύθι και να αγανακτούν με την παραοικονομία του μπογιατζή, του ηλεκτρολόγου, του τραγουδιστή και του περιπτερά που προσπαθούν κάτι να γλυτώσουν μπας και φάνε και λίγο κρέας εκτός από φακές .

.

Και οι πολλοί να εξεγείρονται με τις αυθαιρεσίες των απόκληρων και φτωχών που κτίζουν καμιά παράγκα στη ζούλα μπας και κερδίσουν τρία-τέσσερα τετραγωνικά παραπάνω για να μην κοιμάται τα παιδί στο καναπέ στο σαλόνι.

Και επειδή πολλοί ξεφύγανε και τολμήσανε να πάρουν ένα αυτοκίνητο ή να αγοράσουν κανένα διαμερισματάκι θά έρθουν τα τεκμήρια διαβίωσης να τους τιμωρήσουν αφού τόλμησαν να διανοηθούν ότι μπορούν και αυτοί οι κατώτεροι να πάρουν λίγο απ την λάμψη των μεγάλων εκλεκτών.

.

Και θα έρθουν οι πράσινοι φόροι, τα πράσινα τέλη και η πράσινη φτώχεια για τους πολλούς και η πράσινη ανάπτυξη και τα πράσινα κέρδη για τους λίγους.

Και το πράσινο ΠΑΣΟΚ θα οδηγήσει τους πολλούς στη καφέ έρημο.

.

Τελικά αυτό το σεμνό και ξεκούραστο και ευγενικό χρώμα της φύσης έκρυβε μέσα του τόση δύναμη απάτης που και η φύση η ίδια έχει μείνει άναυδη.

Γι αυτό έγινε και το αγαπημένο χρώμα για τα κάθε είδους παπαγαλάκια που πολλαπλασιάζονται και πληθαίνουν και φωνάζουν όλο και πιο δυνατά μην τυχόν και ξεφύγει και ακουστεί και κάτι διαφορετικό.

.

.

4. Απόσπασμα από το σημερινό άρθρο [Δρόµοι] του Ρ. Βρανά στα Νέα:

.

"Οπως αποκάλυψε η πιο πρόσφατη έκθεση της Εurostat, µολονότι η χειρότερη οικονοµική κρίση από το 1930 έχει στερέψει τα έσοδα των κρατών, οι κυβερνήσεις εξακολουθούν να µειώνουν τη φορολογία των επιχειρήσεων και να αυξάνουν αυτή των εργαζοµένων.

.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν περιορίσει τη µέση φορολογία των επιχειρήσεων στο ιστορικό χαµηλό του 23,2%.
Και µιλάµε για όλες τις κυβερνήσεις. Ολες οι κυβερνήσεις, κάθε απόχρωσης, βάζουν τους εργαζοµένους να πληρώσουν την κρίση του καπιταλιστικού συστήµατος.

.
Πρόκειται δηλαδή για µια βίαιη αναδιανοµή του εισοδήµατος από τα κάτω προς τα πάνω, που οξύνει ακόµη περισσότερο τις ανισότητες.
Αρχικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε καθορίσει ως ποσοστό στόχο για τη φορολογία των επιχειρήσεων το 45%.
Μετά το 1992 και το Μάαστριχτ, αυτός ο στόχος αναθεωρήθηκε προς τα κάτω και έπεσε στο 30%.
Και στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας µειώθηκε ακόµη περισσότερο.

.
«Το 1688, οι άγγλοι βαρονέτοι είχαν εκατονταπλάσιο εισόδηµα από το εισόδηµα των υπηρετών τους και των εργαζοµένων τους»
«Το 2008, τα πρωτοκλασάτα στελέχη των 100 µεγαλύτερων επιχειρήσεων του χρηµατιστηρίου του Λονδίνου έλαβαν αµοιβές που ήταν 141 φορές περισσότερες από την αµοιβή ενός εργαζοµένου πλήρους απασχόλησης».

.
Κάθε φορά που βάζουµε κάτω τους αριθµούς, διαπιστώνουµε πως οι εισοδηματικές ανισότητες γυρίζουν το ρολόι του ανθρώπινου πολιτισµού αιώνες πίσω.

.
Σαν να µην έχει αυτή η βαρβαρότητα ένα τέλος"

.

Βλ. και Ολα τζάμπα!

Η απάτη της δεκαετίας σε ταληράκια

.

Aπό το ιστολόγιο Techie Chan με τίτλο:
Η απάτη της δεκαετίας σε ταληράκια.

Δεν κρύβω πως κλέβω έναν απύθμενο αριθμό ανθρώπων που έχω

διαβάσει κατά καιρούς και το χειρότερο είναι πως πολλές φορές δεν θυμάμαι από ποιόν έχω κλέψει τι.

Για να ξεπεράσω αυτόν τον προσωπικό σκόπελο, συνήθως λέω πως ό,τι έχω γράψει είναι κλεμμένο και μην μου ζητάτε τα ρέστα σας παρακαλώ. Το παρακάτω κείμενο είναι μια μεταφορά με δικά μου σχόλια (λέμε τώρα) ενός άρθρου, που πολύ θα ήθελα να έχω γράψει. Αλλά επειδή είμαι τεμπέλης, το έκανε ο Charles Hugh Smith για εμένα.
Αν το θέλετε αυτούσιο διαβάστε το από το λίνκ που σας έδωσα, γιατί του

άλλαξα τα φώτα λίγο

Η απάτη της δεκαετίας σε ταληράκια.
(του Charles Hugh Smith, κατακρεουργένα εμπλουτισμένο από την αφεντομουτσουνάρα μου)

1. Δώσε μερικά τρις δολάρια σε ενυπόθηκα δάνεια που δεν έχουν καμία ελπίδα να αποπληρωθούν στο ορατό μέλλον. Μην σε απασχολεί εάν αυτοί που τα παίρνουν δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ή θα καταποντιστούν στην πρώτη κρίση, διότι εσύ θα τα πακετάρεις όλα μαζί σε δεκάδες δομημένα ομόλογα ενυπόθηκων υποχρεώσεων, δημιουργώντας μια απεριόριστη ζήτηση για δάνεια που είναι αδιάφορο εάν θα αποπληρωθούν. Το ζήσαμε όλοι όλα αυτά τα χρόνια που μας παρακαλούσαν να μας δώσουν 400.000 ευρώ για να αγοράσουμε σπίτι με μισθούς των 1000-1500ευρώ.

2. Βάλε μια εταιρία αξιολόγισης να αξιολογίσει αυτά τα δομημένα ομόλογα ως απολύτως ασφαλή και χρησιμοποιώντας την καλή βαθμολογία τους, πούλα τα σε επενδυτές ανά τον κόσμο που ψάχνουν “ασφάλεια και αποδόσεις” λες και αυτά τα δύο είναι δυνατόν ποτέ να συνυπάρξουν. Όσο πιο μακρινοί και άσχετοι είναι οι επενδυτές τόσο το καλύτερο. Είτε πρόκειται για golden boys τραπεζών στην επαρχιακή γερμανία, είτε για ασφαλιστικά ταμεία στην ελλάδα όπου το ντήλ το έκανε ο ίδιος ο υπουργός οικονομικών, είτε για αποθεματικά δήμων της Νορβηγίας, σημασία έχει τα δομημένα ομόλογα να φύγουν από τα χέρια σου.

3. Καθώς πουλάς αυτά τα καταδικασμένα να αποτύχουν δομημένα ομόλογα, παίρνεις ταυτόχρονα θέσεις εναντίον τους (short-selling). Άλλωστε εσύ, περισσότερο από κάθε άλλον, γνωρίζεις πως αυτά τα δομημένα ομόλογα δεν θα αντέξουν στο πρώτο φύσημα.

4. Μόχλευσε τη θέση σου, έτσι ώστε για κάθε 1 δολάριο κεφαλαίου που διαθέτεις, να έχεις 100 δολάρια σε στοιχήματα.

5. Κρύψε αυτές τις μοχλευμένες θέσεις εναντίον των δομημένων που ο ίδιος πουλάς, πίσω από offshore εταιρίες ή αλλες λογιστικές πρακτικές που δεν εμφανίζονται στα επίσημα βιβλία σου.

6. Όταν φτάσει η ώρα η καλή και καταρρεύσουν τα δομημένα ομόλογα που πουλούσες, το κράτος θα σου μεταφέρει άμεσα δισεκατομμύρια δολάρια προκειμένου να μην καταρρεύσεις κι εσύ, είτε μέσω πακέτων στήριξης, είτε μέσω κρατικών εγγυήσεων. Ταυτόχρονα θα σου προσφέρει εμμέσως ακόμα περισσότερα, πληρώνοντας τα ιδιωτικά (over-the-counter) στοιχήματα που έβαλες με την AIG (120δις σε CDS έδωσε το κράτος μέσω της AIG μετά την κατάρρευση της Lehman, CDS που δεν ήταν σε καμία περίπτωση υποχρεωμένο να πληρώσει καθώς αποτελούσαν διμερή ιδιωτικά συμφωνητικά. Παρόλαυτα και ο πρώην ΥΠΟΙΚ των ΗΠΑ Paulson και ο νυν Geithner συμφώνησαν σε αυτές τις πληρωμές, χωρίς μάλιστα να αποκαλύψουν σε ποιον πήγαν όλα αυτά τα κρατικά χρήματα). Ταυτόχρονα μέσω των κεντρικών τραπεζών, επιτρέπεις σε αυτές τις ελίτ να δανειστούν αρκετά ακόμα δις με μηδενικό επιτόκιο.

7. Παίρνεις όλα αυτά τα κρατικά χρήματα που έβγαλες από το σημείο 6, αγοράζεις κρατικά ομόλογα μικρής διάρκειας και παίρνεις ένα άκοπο επιτόκιο 3-4% δανείζοντας το ίδιο το κράτος που σου πρόσφερε τα χρήματα.

8. Τώρα οι πολίτες που κατέγραψαν ήδη αρκετά τρις απώλειες από τις μετοχές ως επενδυτές (σε USD 12 τρις υπολογίζονται μόνο οι απώλειες των baby boomers που υπολόγιζαν να βγούν στη σύνταξη την επόμενη δεκαετία), από τις κρατικές εγγυήσεις και τα πακέτα στήριξης που δόθηκαν στις τράπεζες, πληρώνουν μέσω των φόρων το άκοπο επιτόκιο που εσύ απολαμβάνεις μέσω των ομολόγων.

Ποιά είναι η τρύπα σε αυτό το παιχνίδι?

Πώς α) το κράτος μπορείς να μην πληρώσει τα ομόλογά του, και πως β) μπορεί να δημιουργήσει πληθωρισμό για να διευκολύνει την αποπληρωμή τους.

Και για τις δύο περιπτώσεις οι ελίτ έχουν φροντίσει να διαθέτουν αρκετή δύναμη μέσα στο κράτος και τους οικονομολόγους του συστήματος προκειμένου να αποτρέψουν τέτοιες εξελίξεις.

Δεν είναι τυχαίο πως μετά την Ιρλανδία και μετά την Ελλάδα, προγράμματα λιτότητας ανακοινώθηκαν σχεδόν σε όλες τις χώρες, ανεξάρτητα με το εάν χρειάζονταν ή όχι. Τα προγράμματα λιτότητας έχουν στόχο να μειώσουν τις δαπάνες και να αυξήσουν τα έσοδα προκειμένου να μειώσουν (αποπληρώσουν) το χρέος. Χρέος που δημιουργήθηκε κυρίως για να σώσει τις ελίτ.

Επιπλέον σχόλια.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια επιστροφή στην προ-νεωτερική λογική των οικονομικών του κράτους. Ο ρόλος των φόρων στο κράτος του 17-18ου αιώνα, δεν ήταν να προσφέρουν υπηρεσίες στους πολίτες, αλλά να αποπληρώσουν τους αριστοκράτες ομολογιούχους που το είχαν δανείσει για να διεξάγει πολέμους που πολλές φορές οι ίδιοι αποφάσιζαν και κατεύθυναν. Η φορολογία δηλαδή ήταν regressive , με λίγα λόγια αντιστρόφως προοδευτική, καθώς έπαιρνε χρήματα από τους πολλούς για να τα μεταφέρει στους λίγους μέσω της πληρωμής των ομολόγων και των τόκων τους.

Η φορολογία των σύγχρονων κρατών τα τελευταία 20 χρόνια γίνεται ολοένα και λιγότερο προοδευτική (οι πλούσιοι πληρώνουν όλο και μικρότερους φορολογικούς συντελεστές και οι επιχειρήσεις διαθέτουν χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές από τους ιδιώτες), και περισσότερο αναλογική (ενιαίος φορολογικός συντελεστής για όλα τα εισοδήματα, αύξηση του αναλογικού ΦΠΑ, των αναλογικών φόρων στο πετρέλαιο κλπ).

Άρα όλο και περισσότερο η φορολογία λειτουργεί ως μηχανισμός μεταφοράς πλούτου από τους φτωχότερους στους πλουσιότερους, μέσω της αποπληρωμής των ομολόγων.

Αν θέλετε κι άλλες ανατριχιαστικές αναλογίες για αυτή την επιστροφή στη φεουδαρχία πως θα σας φαινόταν το εξής:

Οι αγγαρείες, οι εργασίες δηλαδή που επιτελούσε ο δουλοπάροικος υπέρ του κυρίου του, έχει υπολογιστεί πως ήταν συνήθως μεταξύ 20-30% του συνολικού εργασιακού του χρόνου. Με λίγα λόγια πρόσφερε το 20-30% της εργασίας του δωρεάν.

Τι ποσοστό της εργασίας τους προφέρουν δωρεάν (μέσω τόκων) στις τράπεζες, όλοι όσοι διατηρούν σταθερά χρεωμένες πιστωτικές κάρτες? Περίπου 15% , και μάλιστα νιώθουν πολύ χαρούμενοι όταν μεταφέρουν το υπόλοιπο με προνομιακή χρέωση μόλις 7% για έναν χρόνο

"Οι Έλληνες θα δώσουν την μάχη των λαών απέναντι στο ΔΝΤ"

..

Αποσπάσματα από το άρθρο

Οι Έλληνες θα δώσουν την μάχη των λαών απέναντι στο ΔΝΤ

από το ιστολόγιο EAM B' - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί τους Έλληνες με απόλυτη καταστροφή, δεν είναι το χρέος. Αυτό, το οποίο τους απειλεί, είναι η άγνοια.
Οι Έλληνες αγνοούν τα πλέον βασικά πράγματα της οικονομίας και σ' αυτήν την άγνοια στηρίζονται τόσο οι ξένοι, που τους λεηλατούν, όσο και οι δικοί τους "Εφιάλτες", που τους προδίδουν.
.
Θα ξεκινήσουμε την ανάλυση με μια απλή ερώτηση και από αυτήν την απλή ερώτηση είμαστε βέβαιοι ότι ο αναγνώστης θα καταλάβει την πραγματική φύση του προβλήματος, που σήμερα απειλεί την Ελλάδα με καταστροφή και το οποίο είναι το χρέος της.
Ποια είναι η ερώτηση αυτή;

Αν επενδύσει κάποιος στη νίκη ενός αλόγου, φταίει το άλογο αν δεν κερδίσει;
Χρωστάει το άλογο αυτά τα οποία επενδύθηκαν πάνω του;

Αυτήν την απλή κατάσταση τη γνωρίζουν όλοι οι άνθρωποι.
Είναι μια κατάσταση, η οποία διαδραματίζεται καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη.
Κάποιοι χρηματοδοτούν κάποιους άλλους και περιμένουν κέρδη.
Δίνουν χρήματα σε άλλους να φτιάξουν εργοστάσια και περιμένουν μερίδιο από τα κέρδη.
Δίνουν χρήματα σε άλλους να φτιάξουν καφετέριες και περιμένουν μερίδιο από τα κέρδη. Δίνουν χρήματα σε ανθρώπους, σκυλιά, άλογα, κόκορες και σε οποιονδήποτε άλλο, που με τις πράξεις του "υπόσχεται" κέρδη.
Κάποιοι στο τέλος λαμβάνουν κέρδη και κάποιοι άλλοι όχι.
Όσο φυσικό είναι το ένα, άλλο τόσο φυσικό είναι και το άλλο.
Αυτό είναι το "παιχνίδι" της οικονομίας.
Κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν.
Κάποιοι παίρνουν αποδόσεις στις επενδύσεις τους και κάποιοι άλλοι όχι.

Αν το καταλάβει αυτό το παράδειγμα ο αναγνώστης, θα αλλάξει ριζικά την άποψή του για τη σημερινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.
Θα πάψει να πέφτει θύμα της προπαγάνδας των τοκογλύφων.
Την προπαγάνδα, που θέλει το ελληνικό κράτος να είναι υπερχρεωμένο
Στην πραγματικότητα το ελληνικό δημόσιο χρέος στο μεγαλύτερό του μέρος δεν είναι καν χρέος.
Το ελληνικό δημόσιο χρέος σε ένα ποσοστό της τάξης του 60% είναι ομόλογα.
Αν, δηλαδή, υποθέσουμε ότι το δημόσιο χρέος είναι 250 δις ευρώ, τα 150 δις είναι ομόλογα και άρα δεν είναι πραγματικό χρέος.

Τι θέλουμε να πούμε μ' αυτό;
Θέλουμε να πούμε ότι με τα ομόλογα το ελληνικό κράτος φαινόταν ότι δανειζόταν χρήματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρχε δάνειο.
Το δάνειο ήταν εξ’ αρχής πληρωμένο, εφόσον το πλήρωναν οι "επενδυτές".
Άρα, δεν ήταν δάνειο του ελληνικού κράτους και ό,τι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των υποχρεώσεων.
Η Ελλάδα απλά ζητούσε χρήματα με μια υπόσχεση κέρδους. Μια αφηρημένη υπόσχεση κέρδους.
Έβγαινε στη διεθνή αγορά και ζητούσε χρήματα …
"Επενδύστε" πάνω μου 1 δις ευρώ και σε δέκα χρόνια θα σας δώσω 1,5 δις …
"Επενδύστε" στην ανάπτυξή μου …"Επενδύστε" στην οικονομία μου …
"Επενδύστε" στις ανάγκες μου, που θα με ξαναφέρουν μπροστά σας.
Κάποιοι την "άκουγαν" και αφού "πείθονταν", "επένδυαν" πάνω της.
"Επένδυαν" όμως και δεν της δάνειζαν.
Δεν υπέγραφε δάνειο η Ελλάδα, για να πάρει τα χρήματά τους.
Δεν έβαζε υποθήκες, για να πάρει τα χρήματά τους.

Η Ελλάδα απλά "τύπωνε" χαρτάκια, τα οποία έγραφαν πάνω …"Οφείλω να σου δώσω —δεν σου χρωστάω— εξαιτίας μιας υπόσχεσης".
Αυτό δεν το έκανε από πονηριά.
Κοινή συνεννόηση υπήρχε μεταξύ της Ελλάδας και των "επενδυτών".
Συνέφερε τους τοκογλύφους να τους "οφείλει" και να μην τους "χρωστάει", γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα πήγαιναν φυλακή για τοκογλυφία. Θα πήγαιναν φυλακή τόσο οι τοκογλύφοι όσο και οι διεφθαρμένοι ηγέτες της Ελλάδας.
.
Αυτό ήταν το παιχνίδι των κρατικών ομολόγων
Αυτό είναι το τραπεζικό "προϊόν", που λέγεται "κρατικό ομόλογο".
Υπόσχεται μεγάλα κέρδη και άρα δεν μπορεί από τη φύση του να είναι ασφαλές.
Τα κράτη δέχονται να παριστάνουν τα "άλογα" και οι επενδυτές "στοιχηματίζουν" πάνω τους.
Από εκεί και πέρα τα πάντα λειτουργούν με τη λογική του τζόγου. Υπάρχει μεγάλο ρίσκο όταν επενδύεις σε αδύναμα "άλογα", όπως είναι τα φτωχά κράτη. Ρίσκο, γιατί, ως επενδυτής, είσαι στον "αέρα".

Τα κρατικά ομόλογα μάλιστα δεν έχουν καν τις ιδιότητες των συμβατικών μετοχών, γιατί ο επενδυτής δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα απέναντι στο κράτος που τα εξέδωσε.
Δεν έχει κάνει την παραμικρή σύμβαση με αυτό και άρα δεν έχει μερίδιο από την περιουσία της.
Έχει μερίδιο μόνον από τα κέρδη της, όπως τα αντιλαμβάνεται αυτός που του πούλησε το "προϊόν".
Ο επενδυτής έχει νομικό "δικαίωμα" μόνον απέναντι στην τράπεζα που του πούλησε το "προϊόν", αλλά αυτό το δικαίωμα δεν έχει νόημα σε περίπτωση ζημιάς, όπως δεν έχει νόημα να διαμαρτύρεσαι στον "μπουκμέικερ" για το στοίχημα που έχασες.
Γνωρίζεις τι πλήρωσες και τι πήρες. Μερίδιο και άρα "δικαίωμα" στην περιουσία του κράτους, που εξέδωσε τα ομόλογα, θεωρητικά έχει μόνον η ενδιάμεση τράπεζα που του έδωσε τα χρήματα, αλλά αυτή έχει πληρωθεί από τους επενδυτές και άρα πρακτικά δεν έχει κάποιο ουσιαστικό νόημα ένα τέτοιο δικαίωμα.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, τα ομόλογα μοιάζουν με τα αποκόμματα των γραφείων στοιχημάτων.
Το κράτος είναι ένα "άλογο", η ενδιάμεση τράπεζα είναι ο "μπουκμέικερ" και ο "επενδυτής" είναι ο τζογαδόρος, ο οποίος κρατάει το απόκομμα που έχει πληρώσει. Αυτός, ο οποίος έχει το απόκομμα αυτό, διεκδικεί κέρδη, αλλά χωρίς δικαιώματα πέρα από αυτά τα κέρδη.
Όταν υπάρχουν κέρδη, τα αποκόμματα είναι νόμιμα και πανίσχυρα έγγραφα. Όταν δεν υπάρχουν τέτοια, είναι άχρηστα χαρτιά.

Γιατί πήραν αυτό το ρίσκο; Γιατί αυτό τους συνέφερε.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Ρίσκαραν, δίνοντας ομόλογα στο "αέρα", γιατί δεν τους συνέφερε να δίνουν νόμιμα δάνεια με υποθήκες.
Δεν τους συνέφερε για δύο πολύ σοβαρούς λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι το νόμιμο δάνειο έχει περιορισμένο κέρδος. Κέρδος, το οποίο ελέγχεται και φορολογείται ανάλογα.
Αυτοί αναζητούν κολοσσιαία κέρδη και γι' αυτό επέλεξαν να "επενδύουν" και να διεκδικούν "αυθαίρετα" ό,τι τους βόλευε.
Τα ομόλογα, επειδή ακριβώς είναι "επενδυτικές" προσπάθειες, δεν ελέγχονται στις αποδόσεις τους και επιπλέον φορολογούνται διαφορετικά.

Γι' αυτόν τον λόγο οι εμπορικές τράπεζες λειτουργούσαν με κέρδη 2% και 3%, ενώ οι τοκογλύφοι-ψευδοεπενδυτές λειτουργούσαν με κέρδη, τα οποία δεν είχαν "ταβάνι". Μπορούσαν να φτάσουν στο 50% ή και στο 60% μέσα από αλλεπάλληλες αναχρηματοδοτήσεις-επενδύσεις του ιδίου ομολόγου.

Αυτός ήταν ο πρώτος λόγος. Ο δεύτερος λόγος ήταν άλλος.
Όλοι αυτοί οι τοκογλύφοι είχαν βάλει στο στόχαστρό τους ολόκληρα κράτη και λαούς. Είχαν βάλει στο στόχαστρό τους μεγάλα "πακέτα".
Τα δάνεια δεν τους συνέφεραν, γιατί δεν γινόταν "παιχνίδι".
Τα δάνεια πρέπει να ξεπληρώνονται, γιατί φαίνονται ως τέτοια.
Τα ομόλογα δεν χρειάζεται καν να ξεπληρωθούν.
Τα ομόλογα χρειάζονται νέα ομόλογα για να αναχρηματοδοτηθούν. Από το πρώτο αναίτιο και άστοχο ομόλογο χτίζεται ένα τεράστιο χρέος.
Γιατί;
Γιατί από εκεί και πέρα όλα γίνονται με "αέρα" και όχι με πραγματικό χρήμα.
Πες ότι με ξεπλήρωσες και πες ότι σου ξαναδάνεισα.
Χρήματα δεν αλλάζουν χέρια, αλλά καταγράφονται κέρδη, που μοιράζονται στους επενδυτές. Οι τοκογλύφοι αυτά τα κέρδη διεκδικούσαν.
Γι' αυτόν τον λόγο δεν τους συνέφεραν τα δάνεια. Δεν μπορούσαν ν' ανταγωνιστούν τις μεγάλες εμπορικές τράπεζες.
Δεν μπορούσαν να "ξεπλύνουν" χρήματα. Δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά παράνομα πράγματα.

Βγαίνει τώρα η Moοdies και λέει ότι τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια.
Πολύ ωραία. Και ποιον αφορά αυτή η διαπίστωση;
Ποιον απειλεί; Την Ελλάδα;
Αν τα ελληνικά ομόλογα είναι "σκουπίδια", ποιον αφορά αυτό;
Αυτόν που τα εξέδωσε και ξόδεψε τα χρήματα ή αυτόν που τα αγόρασε και τα έχει στα χέρια του;
Αφορά δηλαδή την Ελλάδα, που βρήκε κορόιδα για να πουλήσει στα "σκουπίδια" της ή τους τοκογλύφους που τα αγόρασαν και οι οποίοι ανήκουν στην ίδια συμμορία με τη Moodies;

Η Moodies στον Μπάφετ δεν ανήκει;
Ο Μπάφετ δεν έχει στα χέρια του ελληνικά ομόλογα;
Είναι δυνατόν η δική του εταιρεία να υποβαθμίζει την περιουσία του αφεντικού της;
Άρα κάτι άλλο συμβαίνει.
Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:

Σήμερα οι τοκογλύφοι φοβούνται μήπως τα ομόλογα σκάσουν στα δικά τους χέρια. Φοβούνται μήπως οι λαοί αρνηθούν να τους πληρώσουν με όρους δανείων τον "αέρα" που τους πούλησαν.
Ακριβώς, επειδή έχουν αυτόν τον φόβο και γνωρίζουν ότι δεν έχουν νομικά όπλα άμυνας, σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα.

Αυτοί σχεδιάζουν όλους τους δήθεν μηχανισμούς "στήριξης", για να μπορέσουν αλυσιδωτά να μετατρέψουν τα "άσφαιρα" ομόλογα των λαών σε επικίνδυνα χρέη. Γνωρίζουν δηλαδή ότι τα κράτη έφτασαν στα όρια τους και πριν αυτά προλάβουν να δηλώσουν αδυναμία πληρωμών, τα βάζουν ένα-ένα στον μηχανισμό "στήριξης". Διατηρούν τους "πεθαμένους" "ζωντανούς", μέχρι να έρθει η σειρά τους. Γι' αυτόν τον λόγο εξακολουθεί να μπορεί να δανείζεται η Πορτογαλία ή η Ιρλανδία, ενώ το "απαγορεύουν" στην Ελλάδα. Έβαλαν την Ελλάδα πρώτη στη "σειρά" και οι άλλοι θα περιμένουν να έρθει η δική τους.

Κατάλαβε ο αναγνώστης ποιος είναι ο στόχος τους;
Προσπαθούν να απομονώσουν την Ελλάδα σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Προσπαθούν να "πείσουν" την υπόλοιπη αγορά ότι η Ελλάδα είναι κάτι σαν "εταιρεία", της οποίας η "μετοχή" είναι σκουπίδι και άρα δεν έχει νόημα να χρηματοδοτηθεί με νέα δάνεια.

Αυτό είναι ψέμα. Γιατί;
Γιατί, αν τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια, η Ελλάδα δεν έχει λόγο να τα αποπληρώσει και άρα να τα κάνει εκ νέου "χρυσάφι".
Δεν τα πληρώνει και βελτιώνει αυτόματα την οικονομική της θέση.
Γιατί να αγοράσει ένα σκουπίδι από το κορόιδο, που προηγουμένως κατάφερε να του το πουλήσει;

Έχει δίκιο η εταιρεία του Μπάφετ. Τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια.
Ας τα κρατήσουν οι ίδιοι.
Γιατί να αγοράσει η Ελλάδα τα ελληνικά σκουπίδια, που βρίσκονται στα χέρια του τοκογλύφου Μπάφετ και σήμερα τα πουλάει;
Αυτός είναι ο απόλυτος εφιάλτης των τοκογλύφων.
Να απαλλαγεί η Ελλάδα από το "βαρύδιο" των ομολόγων. Γιατί;

Γιατί δεν μπορούν να την απειλούν με ασφυξία. Δεν μπορούν να την απειλούν με τα spreads, όπως τα διαμορφώνουν οι ίδιοι.
Η Ελλάδα σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα βρεθεί σε αδιέξοδο, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι τοκογλύφοι και τα τσιράκια τους.
Η Ελλάδα μπορεί να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες με πραγματικά δάνεια και όχι με ομόλογα.
Μπορεί να βγει στην αγορά για δάνεια από τις εμπορικές τράπεζες —και όχι για ομόλογα από τους τοκογλύφους— με το πλεονέκτημα των τρομερών δεικτών οικονομικής "υγείας".

Μια χώρα με 240 δις ΑΕΠ και πραγματικό δημόσιο χρέος 100 δις, δανείζεται απ' όποιον θέλει και με τους καλύτερους όρους. Δανείζεται ακόμα και από αυτούς που δεν έχουν.
Μπορεί να καταφύγει μέχρι και σε εσωτερικό δανεισμό, εφόσον οι Έλληνες είναι από τους λαούς με τις υψηλότερες τραπεζικές καταθέσεις.

Είναι τυχαίο που όλοι όσοι εμπλέκονται στα οικονομικά μας θέματα είναι της ίδιας καταγωγής με όλους όσους εμπλέκονται στα εθνικά μας θέματα —συν τον "Έλληνα" Πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών— και είναι Εβραίοι;
Μπενράνκε, Σρος Καν, Τρισέ, Άκερμαν, Μπάφετ, Μπλακφέιν, Σόρος, Κίσινγκερ, Φρίντ, Νίμιτς, Μιλοβάνοβιτς, Giorgo Papandreou …οι πάντες είναι Εβραίοι.
Οι πάντες έχουν προοπτικές είσπραξης προσωπικού κέρδους σε περίπτωση που η εβραϊκή συμμορία των τοκογλύφων κάνει εισπράξεις στην Ελλάδα …
Οι πάντες κατά "σύμπτωση" είναι μέλη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.
Οι κατά τα άλλα "ασυναγώνιστοι" νεοταξίτες.

Οι "λάτρεις" της ελεύθερης οικονομίας, την οποία θέλουν να ελέγχουν με σταλινικές μεθόδους.
"Ακαταμάχητοι" μόνον όταν τους συμφέρει και με τα "όπλα" που τους συμφέρει. Αυτοί είναι τα σημερινά κτήνη της τοκογλυφίας, που απειλούν την Ελλάδα.
Αυτοί θέλουν ελεύθερη αγορά μόνον για όσο διάστημα τους συμφέρει. Τώρα, που δεν τους συμφέρει η —πάντα πιθανή— "ζημιά" στην αγορά, απειλούν και εκβιάζουν. .
Μέχρι τώρα τους συνέφερε η σπατάλη της Ελλάδας και τη διέφθειραν, για να εκδίδει ομόλογα. Τώρα, που την έφτασαν στα όρια, δεν αναγνωρίζουν την περίπτωση στάσης πληρωμών και άρα "ζημιά".
Θέλουν τα χρήματά τους πάση θυσία και γι' αυτό τη βάζουν στη μηχανή του "κιμά".

Τη βάζουν στο ΔΝΤ, για να μετατρέψουν τα "αποκόμματα" των στοιχημάτων τους σε "ενυπόθηκα" δάνεια. Μέχρι τώρα έξυπνοι τζογαδόροι και τώρα ένοπλοι "δανειστές". Γι' αυτόν τον λόγο έχουν ανάγκη το ΔΝΤ.
Αυτός είναι ο ρόλος του ΔΝΤ. Ο ρόλος του ΔΝΤ του Εβραίου Στρος Καν, ο οποίος είναι μέλος της συμμορίας των τοκογλύφων. Αυτός ο οργανισμός θα "υποθηκεύσει" ολόκληρη τη χώρα, μετατρέποντας τα άχρηστα ομόλογα των τοκογλύφων σε υπερπολύτιμα ενυπόθηκα δάνεια

Το ΔΝΤ μετατρέπει τα ακίνδυνα χρέη του ελληνικού κράτους απέναντι σε ιδιώτες σε επικίνδυνα χρέη απέναντι σε κράτη και λαούς.
Βάζουν την Ελλάδα να "δανείζεται" από τους λαούς, για να ξεπληρώνει τους τοκογλύφους.
Όταν θα τους ξεπληρώσει πλήρως, θα έχει μπροστά της ακόμα μεγαλύτερο χρέος, το οποίο όμως —δυστυχώς γι' αυτήν— θα είναι πραγματικό χρέος απέναντι σε λαούς.
Θα είναι πραγματικό χρέος με υποθήκες και όχι "αέρας" των "τζογαδόρων".

Στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή γίνεται η μεγαλύτερη "μάχη" του Πλανήτη.

Οι τοκογλύφοι ξεκινάνε από την Ελλάδα, για να εφαρμόσουν πρακτικές, τις οποίες στη συνέχεια θα εφαρμόσουν και στις υπόλοιπες χώρες.
Σε όλες τις χώρες, που τις ξεγέλασαν με τα "ανώδυνα" ομόλογα και στο μέλλον θα τους ζητήσουν να τα εξυπηρετήσουν με τον πιο "επώδυνο" τρόπο, σαν να ήταν πραγματικά δάνεια.
Αν κατορθώσουν και μετατρέψουν —μέσω του μηχανισμού "στήριξης"— τα ελληνικά ομόλογα σε ελληνικά δάνεια, θα το κατορθώσουν σε όλες τις χώρες.

Γι' αυτόν τον λόγο γίνονται πρωτοφανή πράγματα στην πατρίδα μας. Πρώτη φορά στην ιστορία το ΔΝΤ μπαίνει σε μια χώρα πριν αυτή χρεοκοπήσει …υποτίθεται για να μην χρεοκοπήσει.
Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα του υποτιθέμενου ανεπτυγμένου και ελεύθερου δυτικού κόσμου, στην οποία μπαίνει το ΔΝΤ με δικαίωμα "συγκυβέρνησης".
Αν καταφέρει το ΔΝΤ και νικήσει την Ελλάδα, θα νικήσει και όλα τα υπόλοιπα κράτη. Αν καταφέρει το ΔΝΤ και "συγκυβερνήσει" την Ελλάδα, θα "συγκυβερνήσει" και όλα τα υπόλοιπα υπερχρεωμένα κράτη.

Χθες ψηφίστηκε ένας νόμος στις ΗΠΑ, ο οποίος αλλάζει τις συνθήκες στη Wall Street. Αλλάζει τις συνθήκες, που επέτρεψαν στις εβραϊκές "επενδυτικές" τράπεζες να γίνουν θηριώδεις.
Ένας νόμος, που το σίγουρο είναι ότι θα βάλει τέλος στην εβραϊκή τοκογλυφική συμμορία που λυμαίνεται τον Πλανήτη.
Οι τράπεζες αυτές χάνουν τις "πλάτες" του αμερικανικού δημοσίου.
Χάνουν την "εγγύηση" του αμερικανικού δημοσίου.
Χάνουν τη δυνατότητα, κάθε φορά που κινδυνεύουν, να παραγγέλνουν από την εβραϊκή FED μια "καραβιά" δολάρια.
Χάνουν τη δυνατότητα να διατηρούν τον τεράστιο "όγκο" τους χάρη στα χρήματα των Αμερικανών καταθετών.
Αν η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή κηρύξει στάση πληρωμών, θα "κλονίσει" απόλυτα τη συμμορία των Εβραίων.

Αν η Ελλάδα αρνηθεί να τους ξεπληρώσει τα ομόλογα και άρα να ξαναγοράσει η ίδια τα δικά της "σκουπίδια", τότε απλά τελείωσαν.

Ταυτόχρονα η Ελλάδα με μια τέτοια ενέργειά της μπορεί ν' ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για όλες τις εταιρείες των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων.
Μπορεί όχι μόνον να τις ρίξει κάτω, αλλά να τους δώσει και τη χαριστική βολή.
Γιατί;
Γιατί οι εταιρείες αυτές συνδέονται μεταξύ τους στο σύνολό τους, εφόσον λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία.
Έχουν επενδύσει στο "ισχύς εν τη ενώσει" και ο ένας χρηματοδοτεί τον άλλο και συνήθως ο ένας "ποντάρει" στο "στοίχημα" του άλλου.
Εταιρίες όπως η Goldman Sachs, η JP Morgan, η Morgan Stanley, η Lazard, που είναι στο σύνολό τους εβραϊκές, συνδέονται με δεκάδες τοκογλυφικά —επίσης εβραϊκά— funds.
Αυτό το δίκτυο εταιρειών, όπως στο παρελθόν μοιράζονταν μεταξύ τους τα κέρδη, έτσι μπορούν να μοιραστούν και τις ζημιές.
.
Η Ελλάδα, με μια στάση πληρωμών, αυτήν τη ζημιά αυτή μπορεί να την κάνει τεράστια.

Τόσο τεράστια, που να τις πάρει όλες με τη σειρά σαν ντόμινο.
Γιατί μπορεί να υπάρξει αυτό το ντόμινο;
Γιατί η Ελλάδα με τη στάση της μπορεί να δώσει απτές αποδείξεις στους πελάτες τους ότι τους εξαπάτησαν.
Υπάρχει απάτη, όταν η ίδια εταιρεία, που έβαζε τους πελάτες της να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, ήταν η ίδια που επένδυε σε CDS σε πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας.
Υπάρχει απάτη, όταν βάζεις τους πελάτες σου να αγοράσουν με "χρυσάφι" αυτό, το οποίο στη συνέχεια εσύ ο ίδιος αποκαλείς "σκουπίδι" και "τζογάρεις" εις βάρος του.

Για όσο διάστημα οι κερδοσκόποι έπειθαν τους πελάτες τους ότι έχουν τον τρόπο —μέσω ΔΝΤ— να πάρουν τα χρήματά τους από την Ελλάδα, δεν κινδύνευαν με αγωγές και μηνύσεις.
Ήταν συνένοχοι μεταξύ τους και όλοι μαζί προσέβλεπαν στην ίδια "λεία".
Αν η Ελλάδα αρνηθεί να τους δώσει αυτά τα κέρδη, θα διχάσει αυτήν τη συμμορία.
Όλοι αυτοί οι τοκογλύφοι πελάτες τους θα στραφούν εναντίον των τοκογλυφικών εταιρειών για αποζημιώσεις.

Μια "κανονιά" της Ελλάδας θα παρασύρει στην ολοκληρωτική πτώση ολόκληρη την εβραϊκή συμμορία, που νόμισε ότι με χρωματιστές "δολαριοπορδές" μπορούσε να κατακτήσει τον κόσμο. Μια "τόγκα" —σύμφωνα με την αργκό της οικονομικής πιάτσας— της Ελλάδας θα τους κάνει να δακρύσουν μέχρι θανάτου.

Μόνον με αυτήν τη γνώση μπορεί να καταλάβει κάποιος γιατί οι μεγιστάνες αυτού του κόσμου ασχολούνται με την Ελλάδα.
Μόνον έτσι εξηγείται γιατί το πρόβλημα όλων είναι η Ελλάδα.
Γιατί ολόκληρος Πλανητάρχης μιλάει στο τηλέφωνο με την Καγκελάριο της Γερμανίας για την Ελλάδα.
Την Ελλάδα τη φοβούνται, όπως ο διάολος το λιβάνι.
Τη φοβούνται, όπως ένας γίγαντας έναν μικροσκοπικό ιό.
Τη φοβούνται, γιατί μπορεί να τους καταστρέψει.
.
Η ανθρωπότητα σύντομα θα βγει από τον εφιάλτη.
Τον εφιάλτη, που της προκάλεσαν τα κτήνη της κερδοσκοπίας. Τον εφιάλτη, που προκάλεσε στον παγκόσμιο πληθυσμό μια ολιγομελής εβραϊκή συμμορία τοκογλύφων.
Τον εφιάλτη με τους γύφτους, που ήθελαν να γίνουν βαρόνοι.
Η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ —πολύ πιο σύντομα απ' όσο νομίζουν τα μέλη της— ίσως αποκτήσει μόνιμη έδρα σε κάποιο άγνωστο σημείο της Σιβηρίας.
.

"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ

ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΣΟΥ".
Άλλο το ένα …και άλλο το άλλο.

Όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουν οι λαοί, τόσο το καλύτερο για τους ίδιους.
.
Σύντομα θα δουν οι Εβραίοι σε ποιους δείχνει το "δάκτυλό" της η Αφροδίτη.

.

.

Βλ. και Το αίτημα είναι η άρνηση του χρέους .

Η Αντίσταση της Λετονίας και το Ξεπούλημα των Θεσμών της Ευρώπης στις "Αγορές"

...............
..........Από το χθεσινό άρθρο του Ρούσσου Βρανά στο [ Δρόµοι ] στα Νέα.


Εχουµε φωνάξει:...
... «Είµαστε όλοι Αµερικανοί» (όταν οι Αραβες πυρπολούσαν την καρδιά της Αµερικής το 2001). «Είµαστε όλοι Παλαιστίνιοι» (όταν οι Ισραηλινοί έκαιγαν τη Γάζα το 2008).
Κι έχουµε φωνάξει και πολλά άλλα, ωθούµενοι από τη συναισθηµατική φόρτιση σηµαντικών γεγονότων, τα οποία είναι αδύνατο να τα θυµηθεί κανείς όλα.
Εχουµε φωνάξει πως είµαστε όλοι οτιδήποτε.
Παρ εκτός από Λετονοί. ΄
Κι όµως, αν το φωνάζαµε αυτό όλοι σήµερα, ίσως να άλλαζε ριζικά τη ζωή µας.

Το συνταγµατικό...
... δικαστήριο της Λετονίας αρνήθηκε να δεχθεί πως το µνηµόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση της χώρας µε το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο πλήρες µέτρων λιτότητας που διασφαλίζουν τους δανειστές της - υπερέχει της εθνικής έννοµης τάξης.
Από όλη την Ευρώπη, µόνο σε αυτή τη µικρή βαλτική χώρα φαίνεται να βρίσκει για την ώρα ασφαλές καταφύγιο η Δικαιοσύνη, η τρίτη εξουσία του συστήµατος, αφού οι άλλες δύο, η εκτελεστική και η νοµοθετική, δείχνουν σήµερα να έχουν παντού αλωθεί από εξωγενείς και εξωθεσµικούς παράγοντες.
Και όµως, οι ελεύθερες κυβερνήσεις κρέµονται από µια ευαίσθητη συνταγµατική ισορροπία ανάµεσα σε αυτές τις τρεις εξουσίες, έγραφε πριν από τρεις αιώνες ο διαφωτιστής Μοντεσκιέ στο «Πνεύµα των νόµων».
Τρεις αιώνες αργότερα, µας απειλούν τα σκοτάδια. .

Η άλωση...
.... της τρίτης εξουσίας στην Ευρώπη είναι µία διαδικασία που άρχισε εδώ και χρόνια, µε δούρειο ίππο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και µε βασικό πεδίο δράσης τα κοινωνικά ζητήµατα.
Χαρακτηριστική είναι η απόφαση που έλαβε πριν από δύο χρόνια στις υποθέσεις Βίκινγκ και Βάξχολµ.
Υστερα από προσφυγή της ιδιοκτησίας αυτών των δύο σκανδιναβικών επιχειρήσεων, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε πως η απεργία δεν είναι θεµελιώδες δικαίωµα.
Ηταν µια επίθεση σε ένα δικαίωµα το οποίο είναι νοµοθετικά και συνταγµατικά κατοχυρωµένο στις σκανδιναβικές χώρες.
Οµως, αυτό το δικαίωµα θεωρείται ασυµβίβαστο µε τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ενωσης που επιβάλλουν την οµαλή λειτουργία της αγοράς ως επικρατούσας κάθε άλλου δικαιώµατος («περιορισµοί µπορούν να τεθούν στην άσκηση θεµελιωδών δικαιωµάτων, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην οργάνωση της εργασίας).
Με τις αντεργατικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σε συνδυασµό µε τις προβλέψεις των ευρωπαϊκών συνθηκών για ευελιξία στην αγορά εργασίας και µαζικές ιδιωτικοποιήσεις του εθνικού πλούτου,
ο νέος ευρωπαϊκός νοµικός «πολιτισµός» έχει ανοίξει τεράστιες τρύπες στα εθνικά συστήµατα δικαίου, µε άµεσους συνεργούς τις κυβερνήσεις.
Οχι όµως χωρίς ισχυρές αντιστάσεις από τα δικαστικά σώµατα κάποιων χωρών, όπως πιστοποιεί η περίπτωση της Λετονίας.

Ο πολιτικός...
... φιλόσοφος Τζόρτζιο Αγκάµπεν έχει δείξει πως οι γκρίζες ζώνες αφθονούν στις δηµοκρατίες µας.
Μέσα από αυτές µπορούν και παρεισφρέουν στον οργανισµό τους ύπουλα παράσιτα, ένα σωρό ανεπαίσθητες δικτατορίες, µικρές καθηµερινές εκτροπές από τη νοµιµότητα, που για την επιβολή τους αρκεί η αόριστη επίκληση κάποιας ανωτέρας βίας.
Οι δύο πρώτες εξουσίες είναι σήµερα πια ξεκάθαρο πως έχουν µολυνθεί. Μονάχα η τρίτη εξουσία αντιδρά.
Αραγε θα προλάβει να αναλάβει τον ρόλο του απεντοµωτή, προτού µολυνθεί κι αυτή;
.

Pούσσου Βρανά: "Οι τύχες του κόσµου κρέµονται σήµερα από µια προβοκάτσια. Από τους γνωστούς προβοκάτορες: Ισραήλ-ΗΠΑ".

.
................Από το [ Δρόµοι ] του Ρούσσου Βρανά στα ΝΕΑ

Η νηοποµπή...
...του πολέµου απέναντι στη νηοποµπή της ειρήνης.
Την ώρα που ένας ιρανικός ανθρωπιστικός στολίσκος επρόκειτο να αποπλεύσει για τη Γάζα µε βοήθεια προς τους Παλαιστινίους,
µια νηοποµπή από 12 αµερικανικά πολεµικά πλοία (µεταξύ των οποίων ένα αεροπλανοφόρο) και τρία ισραηλινά (µεταξύ των οποίων ένα πυρηνικό υποβρύχιο) διέπλεαν χθες το Σουέζ µε κατεύθυνση την Ερυθρά Θάλασσα.
.
Μια αντιπαράθεση...
...που ως προφανής αιτία της αναφέρεται η ιρανική πρόθεση να συνοδευθεί ο ανθρωπιστικός στολίσκος από ιρανικά πολεµικά πλοία ώστε να εξασφαλιστεί η παράδοση του φορτίου στον προορισµό του.
Η ισραηλινή κυβέρνηση χαλάρωσε µερικώς τον αποκλεισµό της Γάζας.
Η ιρανική νηοποµπή ανέβαλε τον απόπλου της.

Οµως, αυτά είναι τα προφανή.
Οπως έγραφε η εφηµερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ» από τον περασµένο Ιούλιο, ισραηλινά πολεµικά πλοία έχουν ήδη αναπτυχθεί στην Ερυθρά θάλασσα, σε µια γενική δοκιµή ενδεχόµενης επίθεσης κατά του Ιράν.
Τώρα, η παρουσία της αµερικανικής πολεµικής αρµάδας κάνει ακόµη πιο πιστευτή την απειλή.
Τέτοιες αντιπαραθέσεις εύκολα µπορεί να καταλήξουν σε εµπλοκή.
Τι λείπει λοιπόν για να πάρουν φωτιά τα κανόνια;
Μια αφορµή.
Οσοι την επιζητούν, θα µπορούσαν να τη βρουν ακόµη και σε ένα λάθος. Ή σε ένα «λάθος».
.
Τέτοια «λάθη»...
....οι αµερικανικές και οι ισραηλινές κυβερνήσεις έχουν µέχρι σήµερα παραδεχτεί πολλά, όπως θυµίζει ο πολιτικός αναλυτής Τζορτζ Ουάσιγκτον.
Και τα έχουν αποκηρύξει, κατόπιν εορτής.
.
Σήµερα πια, λέει ο Ουάσιγκτον, η αµερικανική κυβέρνηση αποδέχεται πως δεν υπήρξε ποτέ το περίφηµο «επεισόδιο» στον Κόλπο του Τογκίνου, που οδήγησε στον πόλεµο του Βιετνάµ.
.
Η CΙΑ έχει παραδεχτεί πως στη δεκαετία του 1950 έβαζε πράκτορες που παρίσταναν τους κοµµουνιστές να κάνουν τροµοκρατικές ενέργειες στο Ιράν, µε στόχο να πετύχει την ανατροπή του δηµοκρατικά εκλεγµένου ηγέτη της χώρας.
.
Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει παραδεχτεί πως οι µυστικές υπηρεσίες της τοποθετούσαν βόµβες σε στόχους στην Αίγυπτο, ακόµη και σε αµερικανικές διπλωµατικές αποστολές, προκειµένου να ενοχοποιήσουν τους Αραβες.
Και θα τα είχαν καταφέρει αν η πρόωρη έκρηξη µιας βόµβας δεν οδηγούσε τους Αιγυπτίους στους πραγµατικούς ενόχους.
.
Απόρρητα έγγραφα της αµερικανικής κυβέρνησης που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα αποκαλύπτουν ότι, στη δεκαετία του 1960, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου είχε υπογράψει σχέδιο που προέβλεπε την ανατίναξη αµερικανικών πολεµικών αεροπλάνων και τη διάπραξη τροµοκρατικών επιθέσεων στο αµερικανικό έδαφος, προκειµένου να δικαιολογηθεί µια εισβολή στην Κούβα.
.
Οποιοσδήποτε λοιπόν σήµερα στην αµερικανική ή την ισραηλινή κυβέρνηση θα επιθυµούσε να βρει ένα πρόσχηµα για επίθεση κατά του Ιράν, θα µπορούσε να κατασκευάσει ένα «λάθος».
.
Μία σύρραξη...
...στη Μέση Ανατολή θα ήταν επικερδής για τις πολεµικές βιοµηχανίες, αλλά θα βύθιζε όλον τον κόσµο σε ακόµη βαθύτερη ύφεση.
Και οι συνέπειές της θα ήταν ανυπολόγιστες, σε περίπτωση που η Κίνα και η Ρωσία θα συντάσσονταν µε το Ιράν.
Και όµως, παρ΄ όλα αυτά τα σοβαρά, οι τύχες του κόσµου κρέµονται σήµερα από µια προβοκάτσια. Από τους γνωστούς προβοκάτορες.
.

Η δημιουργία του ισραηλινού Απαρτχάιντ

.
Από το ιστολόγιο Aformi's Blog με τίτλο: Η δημιουργία του ισραηλινού Απαρτχάιντ
.
Ο Phil Gasper αναλύει το πώς ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ με την εκδίωξη των Αραβικών πληθυσμών της Παλαιστίνης.
.
Ο Σιωνισμός είναι ένα πολιτικό κίνημα που αρχικά εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως απάντηση στον αντισημιτισμό, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη. Την εποχή εκείνη, η καπιταλιστική ανάπτυξη είχε υπονομεύσει τον εμπορικό ρόλο που παραδοσιακά εξασκούσαν πολλοί Εβραίοι στην παλιά φεουδαρχική οικονομία.

Έτσι, οι άρχουσες τάξεις σε πολλές χώρες μπόρεσαν να μετατρέψουν τους Εβραίους σε αποδιοπομπαίους τράγους, ώστε να εκτρέπουν τη οργή των μαζών στις περιόδους που η οικονομία παρουσίαζε κρίσεις.
.
Οι σιωνιστές κατέληξαν στο απαισιόδοξο συμπέρασμα ότι ο αντισημιτισμός δεν θα μπορούσε να εξαλειφθεί – και επομένως για να γλυτώσουν από τις διώξεις, οι Εβραίοι έπρεπε να μεταναστεύσουν σε μια περιοχή όπου θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα αποκλειστικά εβραϊκό κράτος.
Ο Theodore Herzl, γνωστός ως ο πατέρας του Σιωνισμού, έγραψε για «την κενότητα και τη ματαιότητα της προσπάθειας ‘καταπολέμησης’ του αντισημιτισμού», και κάλεσε για τη δημιουργία ενός εβραϊκού κράτους σε μια υπανάπτυκτη χώρα εκτός Ευρώπης.

Ο Herzl ήταν σαφής στο ότι το σχέδιο αυτό θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο με την υποστήριξη μιας από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Μόλις η υποστήριξη αυτή εξασφαλιζόταν, το σιωνιστικό κίνημα θα μπορούσε να αποικίσει αυτή τη χώρα όπως άλλα εγχειρήματα αποικισμού.
Ο Herzl υποστήριξε ότι, αν ένα εβραϊκό κράτος δημιουργούνταν στην Παλαιστίνη, θα αποτελούσε «ένα προπύργιο της Ευρώπης ενάντια στην Ασία, ένα φυλάκιο του πολιτισμού απέναντι στη βαρβαρότητα».

Με άλλα λόγια, το νέο κράτος θα ήταν μέρος του συστήματος της αποικιοκρατικής κυριαρχίας του υπόλοιπου κόσμου..
Οι ιδρυτές του Σιωνισμού ήταν διατεθειμένοι να συμμαχήσουν με τους πιο φανατικούς αντι-Σημίτες.

Ο Herzl προσέγγισε τον Κόμη Von Plehve, που χρηματοδοτούσε τα χειρότερα αντι-εβραϊκά πογκρόμ στη Ρωσία, λέγοντας:
«Βοήθησε με να φτάσω στην περιοχή νωρίτερα, και η εξέγερση ενάντια στο Τσαρικό καθεστώς θα τερματιστεί».
Οι σιωνιστές ηγέτες προσφέρθηκαν να βοηθήσουν στη διασφάλιση των συμφερόντων του Τσάρου στην Παλαιστίνη και να απαλλάξουν την Ανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία από τους «επικίνδυνους και ανατρεπτικούς αναρχο-μπολσεβίκους Εβραίους» -με άλλα λόγια, τους ανθρώπους που ήθελαν να πολεμήσουν τον αντισημιτισμό αντί να τον ασπαστούν.

Ο Von Plehve συμφώνησε να χρηματοδοτήσει το σιωνιστικό κίνημα, σαν ένα τρόπο να περιοριστεί η πάλη της σοσιαλιστικής αντιπολίτευσης απέναντι στο τσαρικό καθεστώς.
Όταν η Βρετανία ανέλαβε τον έλεγχο της Παλαιστίνης, στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, οι σιωνιστές άρχισαν να ασκούν πίεση στη βρετανική κυβέρνηση. Ο σιωνιστής ηγέτης Chaim Weizmann υποστήριξε ότι «μια εβραϊκή Παλαιστίνη θα αποτελούσε εγγύηση για την Αγγλία, ιδίως σε σχέση με το ζήτημα της διώρυγας του Σουέζ».

Το επιχείρημα αυτό άρχισε να φαίνεται όλο και πιο ελκυστικό στη βρετανική άρχουσα τάξη. Ο πόλεμος είχε αναδείξει τη σημασία της Μέσης Ανατολής, που διασφάλιζε τους θαλάσσιους δρόμους προς την Άπω Ανατολή και που περιλάμβανε τα εξαιρετικά κερδοφόρα και στρατηγικά απαραίτητα περσικά κοιτάσματα πετρελαίου.

Τον Νοέμβριο του 1917, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Λόρδος Balfour (γνωστός αντισημίτης) ανακοίνωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση υποστηρίζει «την ίδρυση στην Παλαιστίνη μιας πατρίδας για τον εβραϊκό λαό».
Η δήλωση του Balfour δεν δημιούργησε ένα εβραϊκό κράτος, αλλά ενθάρρυνε τη μαζική μετανάστευση προς την Παλαιστίνη και τη δημιουργία μιας εκτεταμένης κοινότητας εποίκων που έμελλε να γίνει η βάση του κράτους του Ισραήλ.
..
Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα.

Αντίθετα με τη σιωνιστική προπαγάνδα ότι η Παλαιστίνη ήταν «μια γη χωρίς λαό για ένα λαό χωρίς γη», η περιοχή ήταν στην πραγματικότητα η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, με ένα αραβικό πληθυσμό που ζούσε εκεί για περίπου 1.000 χρόνια και ο οποίος είχε αναπτύξει τοπική οικονομία.
Αν και στην Παλαιστίνη υπήρχαν μικροί εβραϊκοί οικισμοί ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, μετά το 1917 η διαδικασία εποικισμού επιταχύνθηκε σημαντικά.

.Πολλές Εβραϊκές οργανώσεις αγόρασαν μεγάλες εκτάσεις γης, εκτοπίζοντας μεγάλο αριθμό Παλαιστινίων αγροτών.
Οι σιωνιστές, επίσης, άρχισαν να οικοδομούν μια αποκλειστικά εβραϊκή οικονομία, οργανωμένη γύρω από την Histadrut -τη Γενική Συνομοσπονδία των Εβραίων Εργαζομένων στην Παλαιστίνη.
Οι έποικοι αρνούνταν να απασχολούν Άραβες εργάτες και μποϊκόταραν αραβικά εμπορεύματα.
.
Στη δεκαετία του 1930, η άνοδος του φασισμού στην Ευρώπη έδωσε περαιτέρω ώθηση στην εβραϊκή μετανάστευση, έστω κι αν οι περισσότεροι Εβραίοι δεν είχαν κανένα όφελος από τη μετανάστευση προς την Παλαιστίνη.
Ο Σιωνισμός ήταν ακόμη ένα περιθωριακό κίνημα μεταξύ των Εβραίων, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου μόνο το 8,5% των Εβραίων μεταναστών πήγε στην Παλαιστίνη. Ο αριθμός θα ήταν ακόμη μικρότερος αν χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία δεν είχαν ρατσιστικές μεταναστευτικές πολιτικές που εξαιρούσαν τους περισσότερους Εβραίους.

Όμως, οι πρόσφυγες που τελικά έφτασαν στην Παλαιστίνη ενίσχυσαν την κοινότητα των εποίκων.
Συχνά η άνοδος του φασισμού και η φρίκη του Ολοκαυτώματος, που εξόντωσε 6 εκατομμύρια Εβραίους, παρουσιάζονται ως δικαιολογίες για την ίδρυση ενός σιωνιστικού κράτους.
.
Όμως, οι σιωνιστές, αντί να αγωνιστούν κατά του φασισμού, συχνά συνεργάστηκαν με τους Ναζί.

Το 1933, η Σιωνιστική Ομοσπονδία της Γερμανίας έστειλε ένα μνημόνιο στήριξης στους Ναζί:
«Όσον αφορά στην ίδρυση του νέου (ναζιστικού) κράτους, το οποίο έχει εισάγει φυλετικές αρχές, θα ευχόμασταν να ενσωματωθεί η κοινότητά μας στη συνολική νέα δομή, έτσι ώστε και εμείς να συμβάλλουμε, όσο μας αναλογεί, ώστε να καρποφορήσει η προσπάθεια για την Πατρίδα».
Το σιωνιστικό κίνημα έφτασε μάλιστα στο σημείο να αντιταχθεί σε αλλαγές στους νόμους για τη μετανάστευση στις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη, οι οποίες θα επέτρεπαν σε περισσότερους Εβραίους να βρουν καταφύγιο στις χώρες αυτές.
.
Το 1938, ο David Ben-Gurion, που επρόκειτο να γίνει ο πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ, έγραψε:
«Αν ήξερα ότι θα ήταν δυνατό να σωθούν όλα τα παιδιά στη Γερμανία με τη μεταφορά τους στην Αγγλία, ή μόνο τα μισά από αυτά αν μεταφερθούν στην Eretz Yisrael [Γη του Ισραήλ], τότε θα επέλεγα τη δεύτερη εναλλακτική λύση».
.
Στους Εβραίους της Παλαιστίνης δόθηκαν προνόμια από το βρετανικό αποικιακό καθεστώς. Οι Βρετανοί βοήθησαν να συγκροτηθεί και να εκπαιδευτεί η σιωνιστική πολιτοφυλακή, παραχώρησαν στο Εβραϊκό κεφάλαιο το 90% των οικονομικών δικαιωμάτων, και πλήρωναν τους Εβραίους με υψηλότερο μισθό από τους Άραβες.
Από τη δεκαετία του 1920 και μετά, η βρετανική κυβέρνηση χρησιμοποίησε τους Εβραίους εποίκους στην καταστολή των μαζικών διαδηλώσεων των Αράβων με αιτήματα για γη, δουλειά και ανεξαρτησία.
.
Η πιο σημαντική εξέγερση των Παλαιστινίων έλαβε χώρα από το 1936 έως το 1939, και περιελάμβανε μια γενική απεργία αρκετών μηνών, άρνηση πληρωμής φόρων, πολιτική ανυπακοή και ένοπλο αγώνα.
Οι Βρετανοί απάντησαν με κήρυξη στρατιωτικού νόμου και μαζική καταστολή, στηριζόμενοι κυρίως στις σιωνιστικές δυνάμεις.
Εκατοντάδες Παλαιστίνιοι εκτελέστηκαν ή δολοφονήθηκαν, χιλιάδες φυλακίστηκαν, ενώ χιλιάδες σπίτια κατεδαφίστηκαν.
Όμως η Βρετανία σε μεγάλο βαθμό αποδυναμώθηκε από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την Παλαιστίνη.
.
Το 1947, οι κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, αποφάσισαν να διχοτομήσουν τη χώρα σε δύο ξεχωριστά κράτη, ένα εβραϊκό και ένα παλαιστινιακό.
Παρά το ότι οι Εβραίοι αποτελούσαν μόνο το 31% του πληθυσμού, στους σιωνιστές δόθηκε το 54% της εύφορης γης. Αλλά ούτε αυτό δεν ήταν ικανοποιητικό για τους σιωνιστές.

Το 1938, ο Μπεν Γκουριόν δήλωσε:
«Φιλοδοξούμε τα όρια του Σιωνισμού να περιλαμβάνουν το νότιο Λίβανο, τη νότια Συρία, την Ιορδανία, ολόκληρη τη δυτική Ιορδανία (τη Δυτική Όχθη) και το Σινά… Αφού γίνουμε μια ισχυρή δύναμη με τη δημιουργία του κράτους, θα καταργήσουμε τη διχοτόμηση και θα επεκταθούμε σε όλη την Παλαιστίνη. Το κράτος θα είναι μόνο ένα στάδιο στην υλοποίηση του Σιωνισμού και καθήκον του είναι να προετοιμάσει το έδαφος για την επέκταση μας. Το κράτος θα πρέπει να προστατεύει την τάξη -όχι με το κήρυγμα, αλλά με τα όπλα».
Το σιωνιστικό σχέδιο θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μόνο εάν ο ντόπιος αραβικός πληθυσμός εκδιωχθεί.

Ο Joseph Weitz, επικεφαλής του Τμήματος Αποικισμού του Εβραϊκού Οργανισμού, δήλωσε το 1940:
«[…] δεν υπάρχει χώρος και για τους δύο λαούς σε αυτή τη χώρα… Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκτός από το να μεταφερθούν οι Άραβες από εδώ στις γειτονικές χώρες. Να μεταφερθούν όλοι, ούτε ένα χωριό, ούτε μια φυλή να μην μείνει».
..
Το 1948, η πολιτική αυτή τέθηκε σε ισχύ.
Οι σιωνιστικές δυνάμεις κατέλαβαν τα τρία τέταρτα της περιοχής και απομάκρυναν περίπου 750.000 Παλαιστινίους.
Στρατιωτικές ομάδες, στους ηγέτες των οποίων περιλαμβάνονταν και οι μελλοντικοί πρωθυπουργοί του Ισραήλ Menachem Begin και Yitzhak Shamir, πραγματοποίησαν σφαγές σε χωριά όπως το Ντέιρ Γιασίν -όπου πάνω από 100 άνδρες, γυναίκες και παιδιά δολοφονήθηκαν- και σχεδίασαν την τρομοκράτηση του υπόλοιπου παλαιστινιακού λαού ώστε να τραπεί σε φυγή για να σώσει τη ζωή του.
Οι επίσημες Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ πραγματοποίησαν άλλες σφαγές.
.
Ένας στρατιώτης έδωσε την παρακάτω μαρτυρία των όσων συνέβησαν στο χωριό Dueima:
«Σκότωσαν μεταξύ 80-100 Αράβων -άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σκότωναν τα παιδιά σπάζοντας τα κεφάλια τους με τα κοντάρια. Δεν υπήρξε ούτε ένα σπίτι χωρίς πτώματα… Μορφωμένοι, με καλούς τρόπους, διοικητές, οι οποίοι θεωρούνται “καλοί άνθρωποι”… έγιναν κοινοί δολοφόνοι, όχι στη θύελλα της μάχης, αλλά ακολουθώντας μια μέθοδο απέλασης και εξόντωσης».
Περίπου 500 παλαιστινιακά χωριά στην περιοχή τέθηκαν υπό ισραηλινή κατοχή μετά τη διχοτόμηση. Κατά τη διάρκεια του 1948 και το 1949, σχεδόν τα 400 ισοπεδώθηκαν. Ακόμα περισσότερα καταστράφηκαν τη δεκαετία του 1950.
Το 1969, ο Μοσέ Νταγιάν, πρώην αρχηγός του επιτελείου στρατού και υπουργός άμυνας, παραδέχθηκε:
«Ήρθαμε εδώ, σε μια χώρα που κατοικούνταν από Άραβες και χτίζουμε εδώ ένα εβραϊκό κράτος. Αντί για αραβικά χωριά, δημιουργούνται εβραϊκά χωριά… Δεν υπάρχει ούτε ένας (εβραϊκός) οικισμός που να μην έχει δημιουργηθεί στο χώρο ενός πρώην αραβικού χωριού».
.
Το Ισραήλ επίσης έμαθε να παρουσιάζει τη δική του επιθετικότητα ως αυτοάμυνα απέναντι στους εχθρικούς γείτονες.

Το 1948, μετά την επίθεση του Ισραήλ στους Παλαιστίνιους, οι άλλες αραβικές χώρες κινητοποίησαν μόνο μια συμβολική δύναμη, μια προσπάθεια που σε μεγάλο βαθμό έγινε για να ηρεμήσουν τους δικούς τους πληθυσμούς, παρά ως μια σοβαρή στρατιωτική προσπάθεια.
Οι αραβικές χώρες δεν έκαναν τίποτα για να σταματήσουν την εκδίωξη των Παλαιστινίων, με αποτέλεσμα, αφού έληξε ο πόλεμος του 1948, οι σιωνιστές να έχουν τον έλεγχο του 78% της ιστορικής Παλαιστίνης.
Ο Moshe Sharett, ο ισραηλινός πρωθυπουργός τη δεκαετία του 1950, παραδέχθηκε ότι η ισραηλινή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ουδέποτε πίστεψε ότι οι αραβικές κυβερνήσεις αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για το Ισραήλ.
Αντίθετα, το Ισραήλ προσπάθησε να σύρει τα αραβικά κράτη σε στρατιωτικές αντιπαραθέσεις που ήταν βέβαιο ότι θα νικήσει, με στόχο την αποσταθεροποίηση των καθεστώτων αυτών και την κατάκτηση περισσότερου εδάφους.
.
Στόχος του Ισραήλ, σύμφωνα με τον Sharett, ήταν:
«Να τεμαχίσει τον αραβικό κόσμο, να νικήσει το αραβικό εθνικό κίνημα και να δημιουργήσει καθεστώτα μαριονέτες κάτω από τον έλεγχο του Ισραηλινού καθεστώτος» και «να τροποποιήσει ριζικά την ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, μετατρέποντας το Ισραήλ στην κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή».
..
Πριν από το 1947, οι Εβραίοι κατείχαν περίπου το 6% των εδαφών στην Παλαιστίνη.
Κατά τη διαδικασία της ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ, οι σιωνιστές απαλλοτρίωσαν το 90% του εδάφους, η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου ανήκε προηγουμένως στους Άραβες.
Ολόκληρες πόλεις εκκενώθηκαν από Παλαιστίνιους και κατασχέθηκαν οι παλαιστινιακοί οπωρώνες, η βιομηχανία, το σιδηροδρομικό δίκτυο, τα εργοστάσια, τα σπίτια και οι περιουσίες.
Η πλειοψηφία των Παλαιστινίων εκδιώχθηκε από την πατρίδα τους.
Οι Άραβες που παρέμειναν στο Ισραήλ μετατράπηκαν σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, ενώ οι Παλαιστίνιοι οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τη χώρα ζούσαν ως επί το πλείστον σε συνθήκες φτώχειας σε καταυλισμούς προσφύγων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Το Ισραήλ πέρασε το «νόμο της επιστροφής», το οποίο επιτρέπει σε κάθε άτομο εβραϊκής καταγωγής να μεταναστεύσει στο Ισραήλ.
Αλλά οι Παλαιστίνιοι δεν επιτρέπεται να επιστρέψουν στα σπίτια τους.
.
Μετά τον πόλεμο των έξι ημερών το 1967, το Ισραήλ κατέλαβε περισσότερο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας.
Στη Δυτική Όχθη, το 55% της γης και το 70% του νερού κατασχέθηκαν προς όφελος των παράνομων Εβραίων εποίκων.

Στη Γάζα, 2.200 Εβραίοι έποικοι κατείχαν πάνω από 40% του εδάφους, ενώ 500.000 Παλαιστίνιοι συνωστίζονταν στα στρατόπεδα και τις φτωχογειτονιές.
Το Ισραήλ αποσύρθηκε τελικά από τη Γάζα το 2005, αλλά έχει διατηρήσει τον αποκλεισμό, ώστε τελικά η Γάζα να μοιάζει με ένα τεράστιο στρατόπεδο αιχμαλώτων.
.
Οι ενέργειες του Ισραήλ έχουν επανειλημμένα καταδικαστεί από τα Ηνωμένα Έθνη, αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξασφαλίζει ώστε να μην υπάρχουν κυρώσεις παρά τη σειρά ψηφισμάτων του ΟΗΕ. Από τη σύστασή του, το Ισραήλ υπήρξε υπερασπιστής των συμφερόντων της Ουάσιγκτον στην πλούσια σε πετρέλαιο Μέση Ανατολή.
.
Η μεγάλης απήχησης εβραϊκή εφημερίδα Ha’aretz έγραφε το 1951:
«Το Ισραήλ πρόκειται να γίνει ο φύλακας στην περιοχή. Δεν υπάρχει φόβος το Ισραήλ να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια κατά αραβικών κρατών, αν αυτό δεν το επιθυμούν ΗΠΑ και Βρετανία. Αλλά, εάν για οποιονδήποτε λόγο, οι δυτικές δυνάμεις επιλέξουν κάποιες φορές να κλείσουν τα μάτια τους, το Ισραήλ θα μπορούσε να τιμωρήσει ένα ή περισσότερα γειτονικά κράτη των οποίων η αγένεια προς τη Δύση υπερέβη τα επιτρεπτά όρια».
Ως συνέπεια των παραπάνω, το Ισραήλ λαμβάνει κάθε χρόνο δισεκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια από τις ΗΠΑ, που το έχουν καταστήσει ένα από τα πλέον μιλιταριστικά κράτη του κόσμου – ένα κράτος που εύκολα μπορεί να πραγματοποιεί τη σφαγή στη Γάζα, που βλέπουμε σήμερα.
..
Η μετάφραση έγινε από την Μαριάνα Ξ.
..

Δελαστίκ: Να δικαστούν και εδώ οι πειρατές βάσει διεθνών συμφωνιών!

.
Από το Εθνος με τίτλο Να δικαστούν και εδώ οι πειρατές!

Οσοι επέζησαν της ισραηλινής φονικής επίθεσης από εκείνους που συμμετείχαν στην αιματοβαμμένη ανθρωπιστική αποστολή βοήθειας προς τους Παλαιστίνιους της Γάζας επέστρεψαν στις χώρες τους. Αλλοι τραυματίες, άλλοι έχοντας υποστεί βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς, όλοι καταταλαιπωρημένοι.

Αγνωστο παραμένει βέβαια -και ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ- πόσους ακτιβιστές κράτησαν στο Ισραήλ, πόσα πτώματα θυμάτων από μουσουλμανικές χώρες κατέληξαν στον βυθό της θάλασσας, πόσοι τραυματίες από τέτοιες χώρες θα πεθάνουν ίσως σε ισραηλινά νοσοκομεία.

.
Το ερώτημα που έρχεται τώρα στην επικαιρότητα είναι όμως άλλο.

Θα τιμωρηθούν, άραγε, οι Ισραηλινοί δράστες αυτών των εγκλημάτων;

Και επειδή, φυσικά, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος στον κόσμο που να πιστεύει ότι οι ισραηλινές Αρχές θα τιμωρούσαν ποτέ έστω και τον στυγερότερο Ισραηλινό εγκληματία πολέμου, το ερώτημα που πραγματικά τίθεται είναι άλλο:

υπάρχει νομική βάση για να δικαστούν οι Ισραηλινοί ένοχοι από άλλα δικαστήρια, έξω από το Ισραήλ;

Η απάντηση είναι σαφέστατη: ναι, υπάρχει νομική βάση.

Δεν αναφερόμαστε στο Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο άλλωστε το Ισραήλ εξακολουθεί να παραμένει μία από τις ελάχιστες χώρες του κόσμου που δεν το έχει υπογράψει.

Υπάρχει, όμως, η Διεθνής Συμφωνία για την Καταπολέμηση Παράνομων Πράξεων κατά της Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας (SUA), την οποία το Ισραήλ έχει υπογράψει και επικυρώσει πολύ πρόσφατα, καθώς η συμφωνία αυτή άρχισε να ισχύει για το Τελ Αβίβ τον Απρίλιο του 2009, παρόλο που η Συμφωνία αυτή αρχικά συνήφθη το 1988.
Η ειρωνεία δεν έγκειται στο ότι αιτία αυτής της διεθνούς συμφωνίας ήταν η δολοφονία ενός Αμερικανοεβραίου, του Λέον Κλινγκχόφερ, στο πλοίο "Ακίλε Λάουρο", που είχε πέσει θύμα πειρατείας από Παλαιστίνιους!

.
Βάσει, λοιπόν, της Συμφωνίας SUA ορίζονται ως εγκλήματα διεθνούς δικαίου η διά της βίας κατάληψη πλοίου και η διάπραξη πράξεων βίας εναντίον των επιβαινόντων σε αυτό, όποιος και αν είναι ο λόγος που διαπράττονται οι πράξεις βίας - ιδιωτικός, πολιτικός, κρατικός, τρομοκρατικός.
Το άρθρο 6.1 αυτής της Διεθνούς Συμφωνίας καθορίζει υποχρεωτικά ως χώρα εκδίκασης της υπόθεσης τη χώρα υπό τη σημαία της οποίας βρίσκεται το πλοίο που δέχθηκε την επίθεση ή επί του οποίου διεπράχθησαν οι πράξεις βίας.

Σε απλά Ελληνικά αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία είναι η χώρα όπου πρέπει υποχρεωτικά να δικαστούν οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί που δολοφόνησαν τους Τούρκους ακτιβιστές και τραυμάτισαν τους υπόλοιπους στο πλοίο "Μαβί Μαρμαρά".

.
Βάσει του ίδιου άρθρου, η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει δικαίωμα να δικάσει τους Ισραηλινούς που κατέλαβαν το πλοίο "Σφενδόνη", απήγαγαν και μετέφεραν διά της βίας στο Ισραήλ όσους Ελληνες πολίτες επέβαιναν σε αυτό, όπου και τους φυλάκισαν παράνομα, ενώ βασάνισαν και ξυλοκόπησαν ορισμένους εξ αυτών.

.
Επιπροσθέτως, το άρθρο 6.2 της ίδιας Διεθνούς Συμφωνίας ορίζει ότι υφίσταται προαιρετική δικαιοδοσία εκδίκασης της υπόθεσης και σε οποιοδήποτε κράτος εμπλέκεται υπό το πρίσμα ότι πολίτες του έπεσαν θύματα παράνομων πράξεων που διεπράχθησαν επί των πλοίων που κατελήφθησαν.
Αυτό πρακτικά σημαίνει δύο πράγματα.

.

Πρώτον,

ότι μπορούν να δικαστούν στην Ελλάδα οι Ισραηλινοί ένοχοι οποιουδήποτε αδικήματος διέπραξαν επί όλων ανεξαιρέτως των Ελλήνων που συμμετείχαν στην αποστολή, ανεξαρτήτως του σε ποιο από τα έξι πλοία βρίσκονταν, αφού όλοι ανεξαιρέτως απήχθησαν και φυλακίστηκαν στο Ισραήλ, χώρια όσοι ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν.

.
Δεύτερον,

ότι δίκες εναντίον των Ισραηλινών υπευθύνων μπορούν να διεξαχθούν σε δεκάδες χώρες, βάσει της εν λόγω Διεθνούς Συμφωνίας, αφού από δεκάδες χώρες προέρχονταν όσοι συμμετείχαν σε αυτή την ανθρωπιστική αποστολή που βάφτηκε στο αίμα.

ΑναμένεταιΣωρεία μηνύσεων κατά του Ισραήλ
Εκατοντάδες μηνύσεις σε δεκάδες χώρες αναμένεται να υποβληθούν εναντίον των Ισραηλινών στρατιωτικών που δολοφόνησαν, τραυμάτισαν, βασάνισαν και απήγαγαν τους περίπου επτακόσιους ακτιβιστές του Στόλου της Ελευθερίας, όπως και εναντίον των Ισραηλινών αστυνομικών που τους φυλάκισαν παράνομα, ξυλοκοπώντας ή βασανίζοντας εκατοντάδες από αυτούς.

Το ίδιο, φυσικά, ισχύει και για τους Ελληνες που συμμετείχαν στην αποστολή, δεδομένου ότι η Διεθνής Συμφωνία για την Ασφάλεια της Ναυσιπλοΐας, την οποία έχει επικυρώσει και το Ισραήλ, παρέχει το δικαίωμα εκδίκασης των υποθέσεων στην Ελλάδα.

Η υποβολή δεκάδων μηνύσεων στα ελληνικά δικαστήρια θα σηματοδοτήσει την έναρξη της νομικής μάχης.

"Ισραήλ: Η ταπείνωση του κτήνους" του Άρη Χατζηστεφάνου

.Αποστολή: Κατερίνα Κιτίδη - Αρης Χατζηστεφάνου

Από το Αρης Χατζηστεφανου με τίτλο: Ισραήλ: Η ταπείνωση του κτήνους


Πώς γίνεται μια ανθρωπιστική αποστολή που δεν φτάνει ποτέ στον προορισμό της να προκαλεί τέτοιο ενθουσιασμό σε ολόκληρο τον πλανήτη;

Πώς μπορεί μια τοπική υπερδύναμη, όπως το Ισραήλ, να ταπεινώνεται σε παγκόσμιο επίπεδο έχοντας μόλις ολοκληρώσει με επιτυχία μια στρατιωτική επιχείρηση;

Μπορεί ένα κράτος, σαν την Κύπρο, που έχει χάσει εδάφη του από ξένη εισβολή, να στηρίζει έναν άλλο εισβολέα σαν το κράτος του Ισραήλ;

Η αποστολή του Στόλου της Ελευθερίας είναι γεμάτη φαινομενικές αντιφάσεις αλλά προσδιορίζεται από μια βεβαιότητα:

Μια ομάδα ανθρώπων, ανεξάρτητη από κρατικές παρεμβάσεις αλλά ενήμερη για τις γεωπολιτικές ισορροπίες, είχε το θάρρος να σηκωθεί όρθια και να κοιτάξει το κτήνος στα μάτια. Αυτό πανικοβλήθηκε, ξέσπασε σκορπώντας το θάνατο με σπασμωδικές κινήσεις και τελικά γονάτισε μπροστά στον αντίπαλό του βαθιά λαβωμένο και αιώνια καταδικασμένο στα μάτια της ιστορίας.

Το κράτος - δολοφόνος του Ισραήλ απέδειξε ότι όχι μόνο δεν διαθέτει την καλοκουρδισμένη στρατιωτική μηχανή που διαφήμιζε αλλά ότι δεν μπορεί να σώσει ούτε το τομάρι του χωρίς να εκτελεί εν ψυχρώ αθώους και άοπλους πολίτες.

Οι διαβόητες μυστικές υπηρεσίες εμφανίζονταν ανίκανες ακόμη και να καταγράψουν τα ονόματα των συλληφθέντων ενώ το κτηνώδες σωφρονιστικό σύστημα δεν κατάφερε να κάμψει τα μέλη της αποστολής, που αρνούνταν να υπογράψουν δηλώσεις μετάνοιας για να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι.
.
Σε αυτή την αποστολή ο τουρκικός λαός απέκτησε τους πρώτους μάρτυρες για τον Παλαιστινιακό αγώνα – πρόκειται για την απόλυτη θυσία η οποία δεν μπορεί παρά να φέρνει έστω και αμυδρά στο νου το πνεύμα των Διεθνών Ταξιαρχιών.

Αντιμέτωποι με το σύγχρονο φασισμό, που εκφράζεται από την πολιτική των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των μεσογειακών συμμάχων τους, οι ακτιβιστές έδωσαν το μήνυμα ότι και το πιο αιμοσταγές καθεστώς μπορεί να νικηθεί.

Φυσικά, ακόμη και τα μέλη της αποστολής που βασανίστηκαν και ξυλοκοπήθηκαν από τις ισραηλινές αρχές ασφαλείας αναγνωρίζουν ότι το μαρτύριό τους είναι μια παρωνυχίδα σε σχέση με το καθημερινό βασανισμό της ψυχής και του σώματος των Παλαιστινίων.
Γι’ αυτούς αγωνίστηκαν και γι’ αυτούς θα συνεχίσουν να δίνουν καθημερινές μάχες.

Οι εξωνημένοι πρώην και νυν πράκτορες, οι συνεργάτες των ισραηλινών δολοφόνων και οι βαθιά αντιδραστικοί εθνικιστικοί κύκλοι που επιχειρούν να στιγματίσουν αυτή την αποστολή έχουν ήδη βρει απάντηση στο πνεύμα αλληλεγγύης που εξέφρασαν εκατομμύρια πολίτες σε όλο τον κόσμο.

Το ταξίδι ξεκινά

Είχε περάσει σχεδόν μισή ημέρα από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης και η μαρίνα Ζέας παρέμενε δεμένη… στο επιβατικό Σφενδόνη.
Δυο ελεγκτές του λιμενικού σώματος, σε ρόλο καλού και κακού μπάτσου, δεν μπορούσαν να αποφασίσουν εάν το σκάφος πληρούσε τις προϋποθέσεις για την άδεια απόπλου.

Σχεδόν ότι συνέβαινε δηλαδή, σε πολιτικό επίπεδο, στο εσωτερικό της ελληνικής κυβέρνησης: κάποιοι στήριζαν έστω και εμμέσως την αποστολή, κάποιοι δημιουργούσαν συνεχώς γραφειοκρατικά κολλήματα και πολλοί περισσότεροι αδιαφορούσαν.

Τα μηνύματα από το υπουργείο Εξωτερικών ήταν αποθαρρυντικά αν όχι απαγορευτικά για την αποστολή και ίσως ορισμένοι να διέβλεπαν ήδη τις εθνικιστικές, αντιτουρκικές και κυρίως φιλοϊσραηλινές τάσεις που αναπτύσσονταν σε διάφορα σημεία του πολιτικού συστήματος.
Χωρίς τη στήριξη εργατικών ενώσεων, δήμων αλλά και χιλιάδων απλών πολιτών από ολόκληρη την Ελλάδα ίσως αυτά τα εμπόδια να μην είχαν ξεπεραστεί ποτέ.

Όταν πια το πλοίο ξεκόλλησε από το λιμάνι ο αρχικός ενθουσιασμός των επιβατών είχε ξεθωριάσει λίγο. Ίσως να συνέβαλε σε αυτό και η σχεδόν ολοκληρωτική αδιαφορία των μεγάλων μέσων ενημέρωσης.

Τα ίδια κανάλια, που μια εβδομάδα αργότερα θα σκύλευαν την αγωνία των συγγενών για μερικές μονάδες τηλεθέασης, δεν θεώρησαν σκόπιμο να αφιερώσουν ούτε μερικά δευτερόλεπτα από τον πολύτιμο χρόνο τους σε μια από τις μεγαλύτερες αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας που ξεκινούσε από ελληνικό έδαφος.

Τίποτα από αυτά όμως δεν μπορούσε πλέον να ακυρώσει την αποστολή.
Το εμπορικό πλοίο Ελεύθερη Μεσόγειος, φορτωμένο με οικοδομικά υλικά και δεκάδες αναπηρικά καροτσάκια για τα θύματα των ισραηλινών βομβαρδισμών, βρισκόταν ήδη καθ’ οδόν για το πρώτο σημείο συνάντησης στη Ρόδο.

Όταν μάλιστα τα δυο πλοία συναντήθηκαν εν πλω, ακόμη και οι τελευταίες αμφιβολίες και απογοητεύσεις εξαφανίστηκαν στην ανοιχτή θάλασσα.

Η ζωή στα δύο πλοία ήταν εντελώς διαφορετική: σκληρή και λερωμένη από τη σκουριά στο εμπορικό πλοίο Ελεύθερη Μεσόγειος, πιο άνετη αλλά και τρικυμιώδης στο μικρό επιβατικό Σφενδόνη.
Οι επιβάτες του πρώτου αντιστάθμιζαν τις κακουχίες με καλύτερο και περισσότερο φαγητό ενώ οι δεύτεροι κρατούσαν προμήθειες για το ενδεχόμενο τα σκάφη να παραμείνουν εν πλω για εβδομάδες αντιμέτωπα με τον ισραηλινό αποκλεισμό.

Κανένας δεν ήθελε να σκέφτεται ότι το νεοφασιστικό καθεστώς του Τελ Αβίβ θα έδινε τόσο σύντομα τέλος στο ταξίδι δολοφονώντας άοπλους πολίτες σε διεθνή χωρικά ύδατα.

Παρόλα αυτά οι διοργανωτές προετοίμαζαν συνεχώς τα μέλη της αποστολής για κάθε ενδεχόμενο με συνεχή σεμινάρια: πώς να αντιδράσουν σε περίπτωση επίθεσης με πλωτά μέσα και ελικόπτερα, πως να καθυστερήσουν τη σύλληψή τους με τεχνικές παθητικής αντίστασης και πώς να αντιμετωπίσουν τους απαγωγείς τους όταν πια θα κατέληγαν στις φυλακές του ισραηλινού κράτους.

Μπροστά στην κτηνώδη βία του ισραηλινού στρατού αρκετές από τις συμβουλές θα αποδεικνύονταν ανεπαρκείς και απλουστευτικές κατάφεραν όμως να δημιουργήσουν ένα αίσθημα αλληλεγγύης και να ακυρώσουν εκ των προτέρων τις διασπαστικές πρακτικές του κράτους-τρομοκράτη.

Η Λευκωσία προδίδει την Παλαιστίνη και την... Κύπρο

Όπως είχε προβλεφθεί, η αποστολή βρέθηκε σύντομα αντιμέτωπη με πλωτά μέσα και ελικόπτερα.
Δεν προέρχονταν όμως από το Ισραηλινό κράτος αλλά από την πολιτική ορντίναντσα του - την Κύπρο.
Η κυβέρνηση Χριστόφια, σε μια προσπάθεια να τρομοκρατήσει τα μέλη της αποστολής, έστειλε ελικόπτερα της αστυνομίας να πετάνε ελάχιστα μέτρα πάνω από το πλοίο Σφενδόνη. Στόχος ήταν να αποτρέψει την επιβίβαση Ελλήνων και ξένων βουλευτών, οι οποίοι θα λειτουργούσαν σαν ασπίδα προστασίας από τις επιθέσεις του Ισραήλ.
Και το κατάφερε, προσφέροντας ανυπολόγιστες υπηρεσίες στους ισραηλινούς σφαγείς.

Μιλώντας στον ασύρματο, υπό τους ήχους των κυπριακών ελικοπτέρων, οι συντονιστές της αποστολής έδιναν συνεχείς μάχες ώστε να μην χρειαστεί να γίνει επιβίβαση από το λιμάνι της κατεχόμενης Αμμοχώστου.

«Δεν ανταλλάσσουμε μια κατοχή με μια άλλη» ακούστηκε από το ασύρματο του πλοίου Σφενδόνη ακόμη και όταν έγινε γνωστό ότι ένα από τα πλοία της οργάνωσης Free Gaza αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα και έπρεπε να βρει σύντομα καταφύγιο σε κάποιο λιμάνι.

Η Λευκωσία όμως, προδίδοντας την παρακαταθήκη του Μακαρίου, το πνεύμα των Αδεσμεύτων αλλά και τους αγώνες δεκαετιών για την διπλωματική απομόνωση της ψευδοκυβέρνησης της ΤΔΒΚ συνέχιζε να στέλνει την αποστολή στα χέρια των τουρκοκυπρίων.
Ακόμη και η τουρκική αποστολή πάντως αρνήθηκε να πέσει σε αυτή την παγίδα που θα διασπούσε την ενότητα του Στόλου με μοναδικό ωφελημένο το κράτος του Ισραήλ.

Παρά τις μεθοδεύσεις της Λευκωσίας τίποτα δεν μπορούσε πλέον να καθυστερήσει την πανηγυρική συνάντηση του στόλου της Ελευθερίας σε διεθνή χωρικά ύδατα.

Καθώς ο καπετάνιος της Σφενδόνης περνούσε με ταχύτητα ανάμεσα στα υπόλοιπα πέντε σκάφη της αποστολής όλοι καταλαβαίναμε ότι η ταπεινωτική ήττα της ισραηλινής πολιτικής ήταν προδιαγεγραμμένη – ακόμη και αν η τελευταία σελίδα θα γραφόταν με το αίμα αθώων πολιτών.
Ειδικά όταν το μικρό σκάφος πέρασε δίπλα από το τουρκικό επιβατικό Μαβί Μαρμαρά έγινε για πρώτη φορά κατανοητή η τεράστια συνεισφορά της τουρκικής αποστολής. Εκατοντάδες άνθρωποι κρεμασμένοι στα καταστρώματα κουνούσαν παλαιστινιακές, τουρκικές αλλά και ελληνικές σημαίες χαιρετίζοντας την άφιξη του ελληνικού τμήματος της αποστολής.
Λίγο αργότερα εκπρόσωποι όλων των πυλώνων που απάρτιζαν τον Στόλο της Ελευθερίας συναντήθηκαν στο τουρκικό σκάφος για να αποφασίσουν τις λεπτομέρειες του τελευταίου και πιο επικίνδυνου τμήματος της αποστολής.

Η κοινή απόφαση ήταν να καθυστερήσει η αναχώρηση για ένα εικοσιτετράωρο ώστε το μεγαλύτερο τμήμα του ταξιδιού να πραγματοποιηθεί με το φως της ημέρας.

Ελάχιστοι μπορούσαν να προβλέψουν ότι το Ισραηλινό πολεμικό ναυτικό θα έφτανε να χτυπήσει την ανθρωπιστική αποστολή σχεδόν 70 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Γάζας, όπως τελικά συνέβη.

Στο μεσοδιάστημα είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε και μια πρώτη γεύση από το εσωτερικό του τουρκικού επιβατικού που σε λίγες ώρες θα μετατρεπόταν σε κόλαση. Ένα τραπέζι πινγκ πονγκ υποδεχόταν όσους επιβιβάζονταν στο πλοίο με φουσκωτό από την πλαϊνή πόρτα.

Η είσοδος απαιτούσε εξονυχιστικό έλεγχο που θύμιζε προθάλαμο αεροδρομίου.
Ανιχνευτές μετάλλου και πλήρης σωματικός έλεγχος εξασφάλιζαν ότι δεν θα βρεθεί στο πλοίο ούτε ένας σουγιάς που θα μπορούσε να ενοχοποιήσει τα μέλη της αποστολής.

Άδικος κόπος, ο ισραηλινός μηχανισμός προπαγάνδας σε συνδυασμό με κυπριακά μέσα ενημέρωσης και εθνικιστικούς κύκλους στην Αθήνα θα μιλούσαν για «οπλοστάσιο» των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών με το οποίο οι ακτιβιστές επιτέθηκαν στις φιλήσυχους και «ελαφρά οπλισμένους» ισραηλινούς στρατιώτες που έτυχε να περνάνε από την περιοχή με μαχητικά ελικόπτερα.

Τι κρίμα που, παρά τις ενδελεχείς έρευνες της εφημερίδας μας, δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε τους πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.
Εκτός αν η αφρόκρεμα της κεμαλικής υπηρεσίας επιβιβάστηκε μεταμφιεσμένη σε γυναίκες με μουσουλμανικές μαντίλες.
Ίσως πάλι, επικεφαλής της αποστολής να ήταν ο καλοκάγαθος κύριος που έψηνε κεμπάπ στο κατάστρωμα ή ακόμη και ο υπεύθυνος του Ιντερνετ που λίγες ώρες αργότερα θα ξεψυχούσε στην αγκαλιά των συντρόφων του με μια σφαίρα στο μέτωπο και την εγκεφαλική ουσία να χύνεται από το πίσω μέρος το κρανίου του.

Η διεθνής πειρατία

Ήταν λίγο πριν από τα ξημερώματα όταν το πλήρωμα του Στόλου της Ελευθερίας είδε στο ραντάρ τον ισραηλινό στόλο να κινείται ταχύτατα και με κυκλωτικές κινήσεις προς το μέρος του.
Πολυάριθμα φουσκωτά, φρεγάτες, αντιτορπιλικά, υποβρύχια και ελικόπτερα είχαν επιστρατευτεί για την ισραηλινή επιχείρηση, συν τα στρατιωτικά αεροσκάφη που πετούσαν αναγνωριστικά όλη τη νύχτα πάνω από το Στόλο.

Ήταν μία ογκώδης δύναμη στρατιωτών, απολύτως δυσανάλογη με την ειρηνική ομάδα στην οποία επιτίθετο και με πολύ συγκεκριμένες εντολές: πυροβολίστε στο ψαχνό, εάν συναντήσετε οποιαδήποτε μορφή ή πρόθεση αντίστασης, όπως ξεκάθαρα φάνηκε στα ματωμένα καταστρώματα του Μαβί Μαρμαρά.

Επίσης, ήταν μία σαφώς βάρβαρη επιχείρηση, δεδομένου ότι οι στρατιώτες, με τον εξελιγμένο οπλισμό τους, επιτέθηκαν σε επιβάτες πλοίων όπου ήταν ανύπαρκτο κάθε είδους όπλο:
- Στη Σφενδόνη, οι επιβάτες αντιμετώπισαν τους στρατιώτες σχηματίζοντας αλυσίδες.
- Στην Ελεύθερη Μεσόγειο, βάζοντας συρματόπλεγμα περιμετρικά του πλοίου.
- Στο τουρκικό επιβατηγό, ο οπλισμός που ανακαλύφθηκε ήταν ξύλα, σίδερα και... σφεντόνες.

Ακόμα και στα πλοία όπου δεν χρησιμοποιήθηκαν αληθινά πυρά, οι επιβάτες τα διέκριναν ξεκάθαρα στις στολές των στρατιωτών, που δεν έκρυψαν την πρόθεση να τα χρησιμοποιήσουν.
Ένιωσαν το ηλεκτροσόκ από τα όπλα ηλεκτρικής εκκένωσης και φυσικά ξυλοκοπήθηκαν άγρια, χωρίς διαχωρισμό ηλικίας ή φύλου.
.
Οι στρατιώτες ήταν εφοδιασμένοι με πλαστικοποιημένες κόλλες χαρτί, που είχαν φωτογραφίες και ονόματα μελών της αποστολής, τα οποία είτε υποβλήθησαν σε βασανιστήρια ή συνελήφθηκαν άμεσα, ενώ τους φόρεσαν κουκούλες ή τους έδεσαν τα μάτια.

Η πόρωση των στρατιωτών ήταν ολοφάνερη απ’ την οργή που ένιωσαν και ξέσπασαν πάνω σε επιβάτη, ο οποίος «τόλμησε» να τους αντιμιλήσει στα εβραϊκά.
Ο σεβασμός στην ελευθερία του Τύπου αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυχτός, όταν απείλησαν να πετάξουν στη θάλασσα δημοσιογράφο που κατέγραφε τις κινήσεις τους με κάμερα.
Οι ίδιοι οι στρατιώτες, απ’ την άλλη, φρόντισαν να μαγνητοσκοπήσουν και την τελευταία κίνηση των μελών της αποστολής κατά τη μεταφορά τους στο λιμάνι του Ασντότ, ζουμάροντας χαιρέκακα πάνω στα οργισμένα πρόσωπά τους.

Στο λιμάνι, το άγριο ξύλο συνεχίστηκε απέναντι σε κάποια μέλη της αποστολής, ενώ σε όλα ανεξαιρέτως συμπληρώθηκε από απόλυτο εξευτελισμό.

Τόσο οι ακτιβιστές όσο και πολιτικοί, οι πρώην διπλωμάτες, οι γιατροί και οι μηχανικοί που όδευαν προς τη Γάζα, ένιωθαν σαν ζώα σε τσίρκο, όσο διέσχιζαν συνοδεία στρατιωτών τα 100 μέτρα από το πλοίο μέχρι την είσοδο ενός ad hoc ισραηλινού στρατοπέδου, περνώντας ανάμεσα σε πυκνές σειρές αστυνομικών, κουκουλοφόρων στρατιωτών, φωτογράφων και τηλεοπτικών συνεργείων.

Στο στρατόπεδο, τους περίμενε έλεγχος από τις αρχές, τα υπουργεία Εσωτερικών και Εξωτερικών και, φυσικά, τις μυστικές υπηρεσίες.
Μία τεράστια επίδειξη δύναμης, που ανταποκρίνεται, όμως, στην πραγματικότητα;

Ο πανικός που επικρατούσε μεταξύ των Ισραηλινών, οι χαλασμένοι υπολογιστές, η έλλειψη μεταφραστών (που ανάγκασε τους «οικοδεσπότες» μας να ψάχνουν με απεγνωσμένο βλέμμα για Έλληνες που μιλούν αγγλικά ώστε να κάνουν τους διερμηνείς) είναι στοιχεία που ανατρέπουν την εικόνα της καλοκουρδισμένης μηχανής, την οποία προσπαθούσε να περάσει η ισραηλινή κυβέρνηση, διαφημίζοντας την επιχείρησή της στα διεθνή Μέσα.

Ήταν σαφές ότι το Ισραήλ, όχι μόνο έπρεπε να χρησιμοποιήσει όλες του τις στρατιωτικές δυνάμεις για να αντιμετωπίσει μία μικρή ομάδα ακτιβιστών, όχι μόνο έπρεπε να σκοτώσει για να δείξει την υπεροχή του επάνω τους, αλλά και, όταν τους έπιασε ομήρους, ήταν ανίκανο να τους χειριστεί.

Η ανώτερη δύναμή του ήταν απλώς το επιφαινόμενο μίας σαθρής βάσης που όταν υπάρχει προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από τζάμπα μαγκιά και βία.

Τζάμπα μαγκιά, βία και πονηριά.

Οι επιβάτες του Στόλου της Ελευθερίας τέθηκαν προ του εξής διλλήμματος: ή υπογράφεις ένα χαρτί και φεύγεις άμεσα για το αεροδρόμιο ή πας στη φυλακή.

Το χαρτί που παρουσίασαν αρχικά οι Ισραηλινοί εμπεριείχε την παραδοχή ότι ήταν παράνομες οι κινήσεις του Στόλου.
Όταν το κόλπο τους δεν έπιασε, παρουσίασαν προς υπογραφή ένα έγγραφο που ανέφερε ότι «δέχομαι να διωχθώ από τη χώρα».
Οι άνθρωποι που έπρεπε να φύγουν άμεσα, λόγω προσωπικών ή επαγγελματικών υποχρεώσεων, αυτό υπέγραψαν.
Οι υπόλοιποι οδηγήθηκαν σε κλούβες, που πήραν το μακρύ δρόμο προς τις φυλακές της Μπερσίβα στην έρημο Νεγκέβ.

Όχι όμως όλοι: οι πλέον «επικίνδυνοι για το Ισραήλ», αυτοί που ένιωσαν στο πετσί τους τα βασανιστήρια, οδηγήθηκαν απομονωμένοι σε άλλα «σωφρωνιστικά καταστήματα».

Στο δρόμο, μέσα απ’ τις γρίλιες του παραθύρου της κλούβας, τα μέλη της αποστολής είχαν τη μόνη τους επαφή με την ισραηλινή κοινωνία. Στα φανάρια, μανάδες μάζευαν τα παιδιά τους και τους έδειχναν με το δάχτυλο, γέροι τους κοίταζαν και χαμογελούσαν υπεροπτικά, ενώ οδηγοί έκαναν άσεμνες χειρονομίες.
Λίγοι, πολύ λίγοι, έκαναν το σήμα της νίκης.
Η συνενοχή της κοινωνίας στη δολοφονική πολιτική της κυβέρνησης ήταν σαφής.
Ήταν όμως και αναμενόμενη, αν θυμηθούμε τις δημοσκοπήσεις που έδειχναν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ισραηλινών επιδοκίμασε την επίθεση στη Γάζα στα τέλη του 2008.

Οι ολοκαίνουργιες φυλακές εγκαινιάστηκαν από τα μέλη της διεθνούς αποστολής. Τα σελοφάν ακόμη κάλυπταν τους καθρέφτες, όμως αλλού δεν υπήρχαν κουτάλια για το φαγητό, αλλού «δεν λειτουργούσαν τα τηλέφωνα», αλλού οι τουαλέτες χάλασαν και το πάτωμα γέμισε ακαθαρσίες.

Η στάση των κρατούμενων, όμως, παρέμεινε σταθερή: ηθικό ακμαιότατο και αλληλεγγύη.
Οι Τουρκάλες του Μαβί Μαρμαρά έπιαναν συχνά το τραγούδι –για να παρηγορήσουν, μεταξύ άλλων, συμπατριώτισσές τους που είδαν τον άντρα τους να πεθαίνει μέσα στα χέρια τους.
Στις αντρικές φυλακές, Έλληνες και Τούρκοι, Αμερικανοί και Γάλλοι, εμψύχωναν ο ένας τον άλλο και δυσκόλευαν από κοινού τη ζωή των δεσμοφυλάκων, με πειράγματα και παιχνίδια.

Η αγωνία υποχώρησε όταν οι δικηγόροι έφεραν τα νέα της διεθνούς κατακραυγής εναντίον του Ισραήλ.
Από εκεί και πέρα, το μόνο συναίσθημα ήταν η, ήδη υπάρχουσα, αποφασιστικότητα:

δεν ξεχνάμε τους νεκρούς, συνεχίζουμε απτόητοι τον αγώνα για τη Γάζα.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ 6/6/2010

Πόντιοι Πιλάτοι

Από το ιστολόγιο Through the Loophole

με τίτλο: Πόντιοι Πιλάτοι

.
.

"Τα πράγματα είναι υπερβολικά πολύπλοκα

για να αποφανθούμε"

.
"Δεν υπάρχει καλό και κακό, οπότε πώς

να αποφασίσεις με ποιον είσαι;"

.
"Ας μην παρασυρόμαστε από συναισθηματισμούς

και υπερβολικές ταυτίσεις"

.
"Εγώ δεν θα πω ποιος είχε δίκαιο και ποιος είχε άδικο.

Γιατί πλέον (στον χαοτικό κόσμο που ζούμε) αυτό

δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία."

.
Αυτές είναι οι φράσεις (η τελευταία αντιγραμμένη λέξη προς λέξη) με τις οποίες υποδέχθηκαν κάποιοι συμπατριώτες μου τη σφαγή εννιά ανθρώπων, τον τραυματισμό άγνωστο πόσων, και την παράνομη φυλάκιση επίσης άγνωστου ακόμη αριθμού.
.
Δράστες: πάνοπλοι στρατιώτες ενός κράτους που μπήκαν παρανόμως σε διεθνή ύδατα για να αναχαιτίσουν την επίσκεψη ανθρωπιστικής βοήθειας σε μια περιοχή που είναι εξίσου παρανόμως αποκλεισμένη σύμφωνα με τους κανόνες τόσο του διεθνούς δίκαιου όσο και του εθιμοτυπικού δικαίου των εθνών.

Η εκπόρνευση της σκέψης στην εξουσία του ισχυροτέρου βαφτίζει τον εαυτό της μεταμοντέρνο σχετικισμό..
Πόσο μεταμοντέρνο όμως;
.
Πόσοι είναι αυτοί που χωρίς να συμμετέχουν ενεργά στο Ολοκαύτωμα το ανέχτηκαν κάνοντας πως δεν γνωρίζουν;
Εκατομμύρια.

Και πόσοι από μας δεν αναρωτήθηκαν κάποια στιγμή της ζωής τους "μα πώς μπόρεσαν να γυρίσουν το βλέμμα τους αλλού;

Τι είδους ηθικά τέρατα έπρεπε να είναι για να κάνουν κάτι τέτοιο;"
.
Μα η κατάσταση ήταν εξίσου, αν όχι πολύ περισσότερο, πολύπλοκη το 1942-43.
Το σημερινό χάος ήταν πολύ περισσότερο απτό. Η μισή Ευρώπη ήταν βομβαρδισμένη.
Η καθημερινή επιβίωση αγώνας.
Και βέβαια, και οι ναζί είχαν τα παράπονά τους, τα επιχειρήματά τους, τους θεωρητικούς της νομιμοποίησης του καθεστώτος τους.
Και είχαν τανκ, στρατό, αεροπλάνα.
Οι σημερινοί εξηντάρηδες και εβδομηντάρηδες έφτυσαν κατάμουτρα τον Heidegger που δεν μίλησε ποτέ για τη στάση του και δεν βρήκε ποτέ το λόγο να εξηγήσει την πρυτανική ομιλία του.
Τον απαξίωσαν. Και δικαίως.
Εξέθεσαν τον De Man μετά θάνατον για το δημοσίευμα των νεανικών του χρόνων στη Le Soir. Και δικαίως.
Διαπόμπευσαν όλους όσους γνώριζαν, είχαν φωνή, πρόσβαση στην ενημέρωση, και δεν μίλησαν. Και δικαίως.
.
Σήμερα όλοι γνωρίζουν, όλοι --δυνητικά τουλάχιστον-- έχουν φωνή.
Αλλά τα επιχειρήματα αρκετών είναι τα ίδια με αυτών που, 60 χρόνια πριν, θέλησαν να κρύψουν την ντροπή της ανοχής τους στη βαρβαρότητα:
Η πολυπλοκότητα των πραγμάτων...δεν υπάρχουν δίπολα...γκρίζες ζώνες...από τη μία...από την άλλη....
.
Όχι! είπε το έθνος του Ισραήλ, η σκέψη του, η φιλοσοφία του, η θεολογία του, η ηθική του.
Σε ένα καθεστώς πραγμάτων που έχει αναγάγει σε νόμο τη βαρβαρότητα, τα πράγματα δεν είναι πολύπλοκα.
Δεν υπάρχουν δύο πλευρές.
Ο δίκαιος άνθρωπος είναι αυτός που αναλαμβάνει την ευθύνη για το δίκαιο.
Μπορεί αυτός που θεωρεί πως υπερασπίζεται το δίκαιο να καταλήξει κάποτε άδικος, ναι (ω, πόσο αλήθεια!)
Αυτός είναι ο κίνδυνος για τον κάθε ένα που αναλαμβάνει την ευθύνη να αποφασίσει για το δίκαιο. Με αυτόν τον κίνδυνο ζει.
.
Δίκαιος όμως δεν μπορεί να είναι ποτέ αυτός που υπεξέφυγε της ευθύνης να αποφασίσει για το δίκαιο, δεν μπορεί να είναι ποτέ αυτός που μασά τα λόγια του, δεν μπορεί να είναι ποτέ αυτός που νίπτει τας χείρας, δεν μπορεί να είναι ποτέ αυτός που λέει "είναι πολύπλοκο, ας δούμε τι θα πουν κι οι άλλοι πρώτα."
.
Irena Sendler. Kazyn Binkis. Lorrenzo Perone. Ho-Feng Shan. Raoul Wallenberg. Selahatin Ülkümmen. Sophie Scholl. Constantin Karadja. Angel Sanz Briz. Carl Lutz. Aristides de Sousa Mendes.
Κανένας τους δεν είπε "όλα είναι σχετικά".
Κανένας τους δεν αναρωτήθηκε για τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς και τα κρυφά σχέδια που κρύβονταν πίσω από τη φρίκη.
Κανένας τους δεν δίστασε να ρισκάρει τα πάντα για χάρη άγνωστων, ολότελα άγνωστων αλλοεθνών και αλλόθρησκων.
Κανένας τους δεν κρύφτηκε πίσω από εκλογικεύσεις, ισορροπίες και "ίσες αποστάσεις."

Τα ονόματά τους, τα ονόματα αυτών που το Ισραήλ ονόμασε --χωρίς δισταγμό για την "απολυτότητα" της έκφρασης-- "Δίκαιους των Εθνών", θα τα βρείτε στον κήπο Yad Vashem, στην Ιερουσαλήμ.
.
Η Γάζα δεν έχει ακόμη τον δικό της κήπο, δεν της λείπουν όμως από προχθές τα ονόματα αυτών που συνοδεύουν το πρώτο που γράφτηκε στη λίστα των δικαίων: Rachel Corrie.
.

"Ενα Καράβι για τη Γάζα": Παρασκευή Συνέντευξη Ακτιβιστών - Πέμπτη Διαδήλωση (Δρομολόγια Πούλμαν)

..
Από το http://www.shiptogaza.gr/ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
.
1. Άφιξη Ελλήνων ακτιβιστών
Στις 22:25 μπήκαν στο αεροπλάνο 31 Έλληνες, 2 Γάλλοι και ένας μάλλον Αμερικανός. Μετά απο 40 λεπτά, στη διάρκεια των οποίων γίνεται κάποια εκπαίδευση για τις συνθήκες της πτήσης, το αεροπλάνο θα απογειωθεί. Γύρω στη 01:20 με 01:30 θα βρίσκεται στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας.

2. Συνέντευξη Τύπου
Συνέντευξη τύπου θα δοθεί την Παρασκευή 4 Ιουνίου νωρίς το πρωί στα γραφεία της Πρωτοβουλίας στο Πολυτεχνείο.
.
3. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας
Συγκέντρωση αύριο Πέμπτη 3 Ιουνίου στις 19:00 στα Προπύλαια και πορεία προς τη Βουλή και το Υπουργείο Εξωτερικών μαζί με τους αιχμάλωτους συντρόφους μας.
.
Λόγω της αυριανής απεργίας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς θα υπάρξουν 14 πούλμαν, τα οποία θα αναχωρήσουν από διάφορες περιοχές και θα επιστρέψουν μετά το τέλος της διαδήλωσης.
.
Αναλυτικά τα δρομολόγια στο ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ .

Δήλωση - Καταγγελία της πρωτοβουλίας "Ένα πλοίο για τη Γάζα" (από φυλακή Ισραήλ)

..
.Από το http://www.shiptogaza.gr/

To υπό ελληνική σημαία φορτηγό πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος»
με 22 Έλληνες επιβαίνοντες, που συμμετείχε στη διεθνή αποστολή Freedom Flotilla μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια δέχτηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας 31/5 πειρατική επίθεση από πάνοπλους Ισραηλινούς κομάντο στα διεθνή ύδατα.
.
Λίγη ώρα νωρίτερα το επιβατηγό πλοίο «Σφενδόνη», όπου επίσης επέβαιναν Έλληνες, όπως και τα υπόλοιπα 4 σκάφη της αποστολής είχαν δεχθεί παρόμοια βίαιη επίθεση.
.
Έγινε χρήση πραγματικών πυρών, δολοφονήθηκαν άοπλοι πολίτες.
.
Οι Ισραηλινοί κομάντο με προτεταγμένα τα όπλα εφόρμησαν στα πλοία, χτύπησαν βάναυσα Έλληνες επιβαίνοντες ασκώντας σωματική βία και χρησιμοποιώντας όπλα ηλεκτροσοκ, τους έδεσαν με χειροπέδες, τους έσυραν με αγριότητα στο κατάστρωμα.

Η βιαιότητα των Ισραηλινών συνεχίστηκε και στο λιμάνι του Ashdod που οδηγήθηκαν πλοία και επιβαίνοντες, όπου Έλληνες ξυλοκοπήθηκαν με πρωτοφανή αγριότητα και 3 από αυτούς μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο ή σε ξεχωριστούς χώρους κράτησης.
.
Οι Έλληνες και Ελληνίδες που βρισκόμαστε παράνομα κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές αρνούμαστε να δεχτούμε να υπογράψουμε οποιαδήποτε δήλωση που μας ζητά το κράτος – πειρατής.
Καταγγέλουμε απερίφραστα τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε η διεθνής αποστολή. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να διακόψει κάθε διπλωματική σχέση με το Ισραήλ, το κράτος - παρείας που καταργεί 5.000 χρόνια ελεύθερης ναυσιπλοϊας στη Μεσόγειο.

Δηλώνουμε ότι όσο η Γάζα είναι αποκλεισμένη, όσο η Παλαιστίνη υπό κατοχή, όσο η διεθνής κοινότητα δεν τολμά να επιβάλλει στο Ισραήλ τη διεθνή νομιμότητα και τις διεθνείς αποφάσεις, εμείς θα συνεχίσουμε να ετοιμάζουμε νέες αποστολές και να πλέουμε προς τα νερά της Γάζας.
Μέχρις ότου το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης που δημιούργησαν οι Ισραηλινοί στον 21ο αιώνα, να πάψει να υπάρχει.

Τρίτη 1 Ιούνη 2010
Φυλακές Μπερσεμπά, Ισραήλ

υπογράφοντες :
Οι 20 της τηλεφωνικής λίστας, Οι 6 γυναίκες, Καρυπίδης Γιάννης, Μπούκας Θόδωρος , Γ.Κ.
.