5.2.12

Ο ριζοσπαστικός νόμος του 2010 προστασίας υπερχρεωμένων πολιτών που αποσιωπήθηκε

.


Κατά καιρούς δημοσιοποιούνται στις εφημερίδες και αναδημοσιεύονται 
στα ενημερωτικά ιστολόγια δικαστικές αποφάσεις για σημαντική 
μέχρι και πλήρη παραγραφή χρεών υπερχρεωμένων πολιτών.

Σχολιαστές των εφημερίδων και των ιστολογίων αυτών εξαίρουν 
τη στάση αυτή των δικαστικών αντιδιαστέλλοντας την υπεύθυνη στάση των 
δικαστών με την ανεύθυνη στάση των κυβερνητικών.
Οι εφημερίδες και τα ιστολόγια αποσιωπούν και οι σχολιαστές τους 
παραβλέπουν το γεγονός ότι οι δικαστές εφαρμόζουν νόμους των
 κυβερνητικών και τα εύσημα θα οφείλονταν κατ΄αρχήν σε αυτούς.

Τον Αύγουστο του 2010 ψηφίστηκε ένας ριζοσπαστικός νόμος 
 γνωστός και ως νόμος Κατσέλη υπέρ των υπερχρεωμένων πολιτών  
ο οποίος λόγω της ριζοσπαστικότητάς του έγινε αντικείμενο 
σε ξένες εφημερίδες  και ιστολόγια, βλ. π.χ.Εδώ
αλλά αποσιωπήθηκε παντελώς στην Ελλάδα.

Απλή επίκληση στο νόμο χωρίς αναφορά στις επί μέρους ευνοϊκές 
διατάξεις του για τους δανειολήπτες άρχισε να γίνεται στις εφημερίδες 
τελευταία όταν άρχισαν να γίνονται γνωστές οι παραγραφές 
χρεών πολιτών, βλ. π.χ. Ελευθεροτυπία 12/11/11 Εδώ 

Άραγε η αποσιώπηση του νόμου εντάσσεται στα πλαίσια 
της πάγιας πρόταξης από τα ΜΜΕ των 
συμφερόντων των τραπεζιτών απ΄αυτά των λοιπών πολιτών
ή υπακούει σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες;


Το νόμο μπορεί να τον διαβάσει κανείς Εδώ και σε pdf  Εδώ


Παρακάτω παραθέτουμε 
Α. Μερικές από τις δημοσιοποιημένες εφαρμογές του νόμου
Β. Συνοπτική παρουσίαση των διατάξεων του νόμου


Α. Από τo Ποντίκι με τίτλο:

Σε γενναίο «κούρεμα» οφειλών από δάνεια και πιστωτικές κάρτες προχωρούν τα δικα­στήρια της χώρας, στα οποία προσφεύγουν οι δανειολήπτες.

Το Ειρηνοδικείο του Πειραιά απάλλαξε συντα­ξιούχο δημόσιο υπάλληλο από οφειλή ύψους 121.000, διαγράφοντας το 83,5% του συνολικού χρέους του, ενώ το..
Ειρηνοδικείο Αθήνας διέγραψε το 70% οφειλής δανειολήπτριας, η οποία σε διά­στημα 19 ετών θα πρέπει να καταβάλει 54.000 ευρώ στην τράπεζα έναντι συνολικών οφειλών 176.000 ευρώ.

Ακόμα, το Ειρηνοδικείο Αθήνας εξέδωσε απόφα­ση (178/Φ278/2011) με την οποία προστατεύεται η κύρια και μοναδική κατοικία 62χρονης δανειολήπτριας, ανάπηρης, συνταξιούχου του ΙΚΑ, και προ­χώρησε στη διαγραφή του 70% της οφειλής της.

Το Ειρηνοδικείο Πειραιά (απόφαση 1/2012) απάλλαξε συνταξιούχο δημόσιο υπάλληλο 68 ετών, έγγαμο, χωρίς ακίνητη περιουσία, από το 83,5% της οφειλής του, που αντιστοιχεί σε 121.000 ευρώ.
Ο αιτών παίρνει σύνταξη 1.328 ευρώ και με την απόφαση καλείται να καταβάλει το ποσό των 500 ευρώ μηνιαίως σε διάστημα απο­πληρωμής τεσσάρων ετών (συνολικά θα πληρώσει 24.000 ευρώ).

Το Ειρηνοδικείο Χαλκίδας (απόφαση 699/2011) έκρινε ότι δανειολήπτρια ηλικίας 61 ετών, συντα­ξιούχος του Δημοσίου με σύνταξη 913,33 ευρώ και συνολικό ποσό οφειλών ύψους 67.500 ευρώ, θα αποπληρώσει το χρέος της άτοκα σε 7 χρόνια. Τα πρώτα 4 χρόνια θα πληρώνει 900 ευρώ μηνιαί­ως και τα επόμενα 3 χρόνια 680 ευρώ τον μήνα. Το δικαστήριο έλαβε υπόψη και το εισόδημα του συζύγου της – συνταξιούχος με μηνιαίες αποδο­χές 1.108,10 ευρώ – και την αξία της κύριας κα­τοικίας της (35.000 ευρώ). Παράλληλα το δικα­στήριο έκρινε ότι δεν απαιτείται η ρευστοποίηση δεύτερου ακινήτου που έχει στην κυριότητά της η αιτούσα.

Επίσης, το Ειρηνοδικείο της Αθήνας με απόφασή του (24/Φ279/2012) διέγραψε το 60% οφειλής ύψους 257.531,47 ευρώ. Ο αιτών, δημόσιος υπάλληλος, έγγαμος ηλικίας 61 ετών, με καθαρές μηνιαίες αποδοχές 1.615 ευρώ, και της συζύγου 300 ευρώ, θα καταβάλλει 1.000 ευρώ μηνιαίως για διάστημα τεσσάρων ετών και στη συνέχεια το ποσό των 495,83 ευρώ μηνιαίως για χρονικό διά­στημα δέκα ετών.
Με αυτόν τον τρόπο θα καταβάλει στους πιστωτές του το συνολικό ποσό των 107.500 ευρώ και θα απαλλαγεί από το υπόλοιπο των οφειλών του, ενώ συγχρόνως προστατεύεται η κύρια κατοικία του, που είναι και το μοναδικό περι­ουσιακό του στοιχείο.


Β. Από την ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΚΡΗΤΗΣ (1.9.10) με τίτλο:


ΥΠΟΙΑΝ - Γενική Γραμματεία Καταναλωτή

1.  Τι επιδιώκει ο νόμος;

Να δώσει μία δεύτερη ευκαιρία στους υπερχρεωμένους. Οι υπερχρεωμένοι πολίτες που έχουν αποδεδειγμένη μόνιμη αδυναμία να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, μπορούν να ρυθμίσουν την εξόφλησή τους και να απαλλαγούν από σημαντικό μέρος των χρεών τους, εφόσον εξυπηρετήσουν για τέσσερα έτη με βάση το εισόδημα τους ένα μέρος αυτών που καθορίζεται από το Δικαστήριο.

Κατά το διάστημα της εξυπηρέτησης του χρέους διαφυλάττεται ένα ελάχιστο επίπεδο οικονομικής διαβίωσης.
Ο υπερχρεωμένος καταναλωτής ή επαγγελματίας, εφόσον ανταποκριθεί στη ρύθμιση που θα ορίσει το δικαστήριο ή σε περίπτωση εξώδικου συμβιβασμού θα έχει συμφωνήσει με τους πιστωτές , θα αποκτήσει το δικαίωμα για ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα στη ζωή του, απαλλασσόμενος από το υπόλοιπο των χρεών του.


2. Ποιοι υπάγονται στις ρυθμίσεις του νόμου;

Όλα τα φυσικά πρόσωπα, καταναλωτές και επαγγελματίες, με εξαίρεση τους εμπόρους, οι οποίοι όμως έχουν από την υφιστάμενη νομοθεσία τη δυνατότητα να προσφύγουν στη διαδικασία του πτωχευτικού κώδικα.


3. Ποια χρέη αφορά;

Όλα τα χρέη με εξαίρεση οφειλές από αδικοπραξία που διαπράχθηκε με δόλο, διοικητικά πρόστιμα, χρηματικές ποινές, οφειλές από φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και εισφορές προς τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης.
Δεν υπάγονται επίσης σε ρύθμιση οφειλές που έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος πριν την υποβολή της αίτησης ρύθμισης.
Στην τελευταία δηλαδή περίπτωση ο οφειλέτης, εφόσον επιθυμεί να ρυθμίσει και αυτές τις οφειλές θα πρέπει να περιμένει να παρέλθει ένα έτος από τότε που αναλήφθηκαν για να υποβάλει την αίτηση.

4. Πότε οι οφειλέτες μπορούν να υπαχθούν σε ρύθμιση;

Όταν έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών. Προϋπόθεση να μην έχει συμβεί αυτό δόλια.

Επισήμανση: Ο οφειλέτης μπορεί να αξιοποιήσει τον νόμο για τη ρύθμιση χρεών και απαλλαγή μόνο μία φορά στη ζωή του.

5. Είναι υποχρεωτική η προσπάθεια εξώδικου συμβιβασμού;

Πριν την υποβολή της αίτησης στο δικαστήριο, ο οφειλέτης υποχρεούται να κάνει προσπάθεια εξωδικαστικού συμβιβασμού με τους πιστωτές.
Στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή, θα βρει σχετικές οδηγίες και υπόδειγμα για την υποβολή της αίτησης εξώδικου συμβιβασμού.

6. Ποιος συνδράμει την προσπάθεια συμβιβασμού;

Ο Συνήγορος του Καταναλωτή ή η Επιτροπή Φιλικού Διακανονισμού που λειτουργεί ήδη σε κάθε νομαρχία ή Ένωση Καταναλωτών που έχει εγγραφεί στο σχετικό Μητρώο που τηρείται στην Γενική Γραμματεία Καταναλωτή ή ο Μεσολαβητής Τραπεζικών Επενδυτικών Υπηρεσιών ή δικηγόρος.


7. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των φορέων συνδρομής;

Οι φορείς που συνδράμουν στην προσπάθεια εξωδικαστικού συμβιβασμού οφείλουν να ενημερώνουν τους οφειλέτες για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους,
να ενεργούν κατά τρόπο που διαφυλάττει τα συμφέροντα των οφειλετών και να χρησιμοποιούν για την επιδίωξη του συμβιβασμού πρόσωπα που διαθέτουν ικανότητες, γνώσεις και εμπειρία στην κατάστρωση οικογενειακού προϋπολογισμού, λαμβάνοντας υπόψη τα δηλούμενα εισοδήματα και τις ανάγκες του οφειλέτη και τη δυνατότητά του να αποπληρώνει τα χρέη.

8. Πως γίνεται και αποδεικνύεται η προσπάθεια συμβιβασμού πριν την υποβολή της αίτησης;

Δεν υπάρχει κάποια διαδικασία που θα πρέπει απαραίτητα να ακολουθηθεί. Η προσπάθεια συμβιβασμού γίνεται προς όλους τους πιστωτές και αποδεικνύεται με βεβαίωση του φορέα που την έχει αναλάβει.
Τα μέρη είναι ελεύθερα να συμφωνήσουν ότι κρίνουν προς το συμφέρον τους. Για το συμβιβασμό συντάσσεται πρακτικό που επικυρώνεται από τον αρμόδιο Ειρηνοδίκη.


9. Συμφέρει τα μέρη ο συμβιβασμός;

Αν ένας συμβιβασμός συμφέρει τα μέρη (οφειλέτη και δανειστές), ασφαλώς εξαρτάται από το περιεχόμενό του και αυτό θα το κρίνουν τα ίδια, και ιδίως οι οφειλέτες, με βάση τις δυνατότητες που έχουν.
Υπάρχουν πάντως σημαντικοί λόγοι και κίνητρα τόσο για τους οφειλέτες όσο και για τους πιστωτές για να αξιοποιήσουν τη φάση του εξώδικου συμβιβασμού.
Ενδεικτικά:
Για τους οφειλέτες: 
Μπορούν να επιτύχουν πιο ευέλικτη ρύθμιση αποπληρωμής του χρέους, να μειώσουν το όποιο κόστος ή την όποια ανασφάλεια για την έκβαση της διαδικασίας, να αποφύγουν μειονεκτήματα και περιορισμούς της δικαστικής ρύθμισης (όπως λ.χ. την μακρόχρονη παραμονή στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ, τη δημοσιότητα της υπαγωγής σε ρύθμιση, περιορισμούς στην υποβολή νέας αίτησης, καθώς το δικαίωμα ρύθμισης και απαλλαγής από τα χρέη δίνεται μία μόνο φορά, την τήρηση αυξημένων υποχρεώσεων, κ.ά).

Για τους πιστωτές: 
Μπορούν να επιτύχουν την ταχύτερη έναρξη αποπληρωμής του χρέους, να αποκομίσουν ομοίως οφέλη μέσα από την ευέλικτη αποπληρωμή του, να επιτύχουν την εξυπηρέτηση μεγαλύτερου ποσοστού χρέους από αυτό το οποίο θα επιτύγχαναν στο δικαστήριο, να επιτύχουν εξασφαλίσεις από τρίτα πρόσωπα κ.ά.

10. Που υποβάλλεται η αίτηση για τη ρύθμιση;

Η αίτηση για τη ρύθμιση των οφειλών υποβάλλεται στο Ειρηνοδικείο του τόπου που κατοικεί ή διαμένει ο οφειλέτης.
Η αίτηση μπορεί να υποβληθεί από τον Ιανουάριο 2011.
Για την εκδίκαση της υπόθεσης εφαρμόζεται η εκούσια δικαιοδοσία που επιτρέπει στο δικαστήριο την αυτεπάγγελτη έρευνα των γεγονότων.

11. Τι πρέπει να περιέχει η αίτηση και ποια έγγραφα θα πρέπει να προσκομιστούν;

Η αίτηση πρέπει να περιέχει
α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη και των κάθε φύσης εισοδημάτων του ίδιου και του συζύγου του,
β) κατάσταση των πιστωτών του και των απαιτήσεων τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και
γ) σχέδιο διευθέτησης οφειλών, που να λαμβάνει υπόψη με εύλογο τρόπο και συσχέτιση τόσο τα συμφέροντα των πιστωτών, όσο και την περιουσία, τα εισοδήματα και την οικογενειακή κατάσταση του οφειλέτη.

- Με την αίτηση ή μέσα σε ένα μήνα από την υποβολή της αίτησης θα πρέπει να προσκομιστούν η βεβαίωση για την διενέργεια του εξωδικαστικού συμβιβασμού,
-  υπεύθυνη δήλωση για την ορθότητα των στοιχείων που δηλώνει και τα έγγραφα που έχει και αποδεικνύουν τις οφειλές του.

12. Μπορεί ο οφειλέτης να συντάξει μόνος του την αίτηση;

Τα αρμόδια Υπουργεία θα εκδώσουν υποδείγματα αιτήσεων, πιστοποιητικών, δηλώσεων, καταστάσεων και σχεδίων διευθέτησης οφειλών με σκοπό να διευκολύνουν τη σύνταξή τους από τον ίδιο τον οφειλέτη.


13. Είναι υποχρεωτική η παράσταση δικηγόρου;

Όχι, δεν είναι. 
Ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει και να παρασταθεί μόνος στο δικαστήριο.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει

14. Τι γίνεται με τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης (διαδικασίες πλειστηριασμού) που βρίσκονται σε εξέλιξη ή με τα οποία απειλείται ο οφειλέτης;

Δεν σταματούν αυτομάτως. Ο οφειλέτης όμως μπορεί να τα σταματήσει με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Αρκεί για την αποδοχή της να πιθανολογήσει το δικαστήριο ότι η αίτηση για τη ρύθμιση των οφειλών θα ευδοκιμήσει.

Προσοχή:
Στην περίπτωση των στεγαστικών δανείων, το δικαστήριο δύναται να χορηγήσει αναστολή με ή χωρίς την όρο της καταβολής από τον οφειλέτη της ενήμερης τοκοχρεολυτικής δόσης από το χρονικό διάστημα της δημοσίευσης της απόφασης και μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης.
Ο όρος της καταβολής της δόσης θα επιβληθεί από το δικαστήριο μόνο εφόσον τα εισοδήματα του οφειλέτη επαρκούν για την καταβολή των δόσεων
Σε κάθε περίπτωση ο οφειλέτης δεν υποχρεούται να αποπληρώσει για τη χορήγηση της αναστολής τις ληξιπρόθεσμες δόσεις πριν την υποβολή της αίτησης.

15. Νέα προσπάθεια συμβιβασμού ενώπιον του δικαστηρίου;

Ο νόμος υποχρεώνει τα μέρη (οφειλέτη και πιστωτές) σε μία νέα προσπάθεια επιδίωξης συμβιβασμού ενώπιον του δικαστηρίου. 
Ο συμβιβασμός ενώπιον του Δικαστηρίου είναι δυνατόν να επιτευχθεί ακόμη κι αν δεν συμφωνούν όλοι οι πιστωτές, αλλά συμφωνούν μόνο πιστωτές με απαιτήσεις που υπερβαίνουν το ήμισυ των οφειλών.
Σε κάθε περίπτωση πάντως θα πρέπει να συμφωνούν οι πιστωτές που έχουν εμπράγματες εξασφαλίσεις (υποθήκες κλπ).

16. Ποια είναι η διαδικασία του δικαστικού συμβιβασμού:

Στο πρώτο μήνα από την υποβολή της αίτησης, επιδίδεται η αίτηση στους πιστωτές.
Στο δεύτερο μήνα οι πιστωτές απαντούν αν αποδέχονται το σχέδιο διευθέτησης (ρύθμισης) των οφειλών που προτείνει ο οφειλέτης.
Οι πιστωτές μπορούν να προτείνουν τροποποιήσεις.
Στο πρώτο ήμισυ του τρίτου μήνα ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο.
Στις επόμενες είκοσι ημέρες, απαντούν οι πιστωτές αν αποδέχονται το τροποποιημένο σχέδιο.


17. Τι γίνεται σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν υποβάλει παρατηρήσεις στο σχέδιο ρύθμισης μέσα στις προηγούμενες προθεσμίες;

Θεωρείται ότι αποδέχεται το σχέδιο ρύθμισης.

18. Πως παρακολουθούν ο οφειλέτης και οι πιστωτές τη διαδικασία;

Στη Γραμματεία του αρμόδιου Ειρηνοδικείου τηρείται φάκελος για τον συγκεκριμένο οφειλέτη στον οποίο έχουν πρόσβαση όλοι οι πιστωτές, και ο οποίος φάκελος ενημερώνεται με όλες τις εξελίξεις.

19. Σε περίπτωση που προκύπτει ο συμβιβασμός γίνεται η δίκη;

Όχι. Ο Ειρηνοδίκης επικυρώνει τον συμβιβασμό.

20. Πως γίνεται η δικαστική ρύθμιση των οφειλών σε περίπτωση που αποτύχει ο δικαστικός συμβιβασμός;

Το Δικαστήριο ελέγχει κατά τη δικάσιμο που έχει οριστεί τη συνδρομή των προϋποθέσεων για τη ρύθμιση των χρεών, ιδίως αν υπάρχει μόνιμη αδυναμία για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Εφόσον υφίστανται, οι προϋποθέσεις για ρύθμιση, ο οφειλέτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει κάθε μήνα και για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών μέρος του εισοδήματός του στους πιστωτές.
Το ύψος των μηνιαίων καταβολών καθορίζεται από το δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα εισοδήματά του, τη δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου και σταθμίζοντας αυτά με τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του.

21. Τι γίνεται αν ο οφειλέτης δεν έχει τη δυνατότητα να καταβάλει κανένα ποσόν ή μπορεί να καταβάλει ελάχιστα για την εξόφληση των χρεών;

Το δικαστήριο ορίζει πολύ μικρό ποσόν για καταβολή στους πιστωτές αν το εισόδημα ή η οικονομική κατάσταση του οφειλέτη δεν επιτρέπουν μεγαλύτερο.
Μπορεί όμως ακόμη να απαλλάξει τον οφειλέτη από την υποχρέωση καταβολής ενός ποσού, ιδίως αν αυτός είναι άνεργος ή έχει σοβαρά προβλήματα υγείας ή δεν έχει επαρκές εισόδημα.
Το δικαστήριο επανεξετάζει στις περιπτώσεις αυτές μετά από 6 περίπου μήνες την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο οφειλέτης.


22. Τι γίνεται με την ακίνητη περιουσία του οφειλέτη;

Αυτή ρευστοποιείται από το σύνδικο που ορίζει το δικαστήριο για να πληρωθούν χρέη προς τους πιστωτές.

23. Μπορεί ο οφειλέτης να εξαιρέσει και να σώσει από τη ρευστοποίηση την ιδιόκτητη κύρια κατοικία του;

Ναι, ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να εξαιρέσει από τη ρευστοποιήσιμη περιουσία την κύρια
κατοικία του, εφόσον αυτή δεν υπερβαίνει σε εμβαδόν το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξημένο κατά πενήντα τοις εκατό.
Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι να αναλάβει ο οφειλέτης με το μέσο επιτόκιο ενός στεγαστικού δανείου, για χρονικό διάστημα που μπορεί να φθάνει μέχρι 20 έτη την εξυπηρέτηση χρέους που αντιστοιχεί στο 85% της εμπορικής αξίας της κατοικίας.
Αν δεν τηρήσει την εξυπηρέτηση αυτού του χρέους (εμφανίσει καθυστέρηση πληρωμής τεσσάρων τουλάχιστον μηνιαίων δόσεων), προχωρούν οι διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης (πλειστηριασμός του ακινήτου).
Όταν ο οφειλέτης κατοικεί ή διαμένει σε ξένο ακίνητο και ο σύζυγός αυτού δεν διαθέτει ακίνητο με χρήση κατοικίας, τότε δίνεται η δυνατότητα να εξαιρεθεί της ρευστοποίησης και το μοναδικό ακίνητο του οφειλέτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία.

24. Πως ειδικότερα καθορίζεται το επιτόκιο της προηγούμενης ρύθμισης;

Είναι το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου, όπως προκύπτει από το μηνιαίο στατιστικό δελτίο που έχει εκδοθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος για τον τελευταίο μήνα, για τον οποίο υφίσταται μέτρηση, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς το επιτόκιο των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης της ΕΚΤ.

25. Τι γίνεται αν οι πιστωτές ασκήσουν έφεση κατά της απόφασης του Ειρηνοδικείου;

Η απόφαση που εκδίδεται από το Ειρηνοδικείο είναι εκτελεστή σε κάθε περίπτωση.
Ακόμη δηλαδή και αν οι πιστωτές ασκήσουν έφεση.

26. Αναπροσαρμόζονται οι μηνιαίες καταβολές κατά τη διάρκεια της ρύθμισης;

Το δικαστήριο μπορεί να προβλέπει την αναπροσαρμογή τους με έναν αντικειμενικό δείκτη αναφοράς (π.χ. τιμάριθμο).
Μπορεί όμως το δικαστήριο με αίτηση του οφειλέτη ή πιστωτή να διατάξει την αναπροσαρμογή της δόσης σε περίπτωση ιδίως που βελτιωθεί ή επιδεινωθεί το εισόδημα του οφειλέτη.
Η αναπροσαρμογή μπορεί να ισχύσει και αναδρομικά από το χρόνο υποβολής της αίτησης αναπροσαρμογής.

27. Τι πρέπει να κάνει ο οφειλέτης αν το εισόδημά του αυξηθεί κατά τη διάρκεια της τετραετούς περιόδου ρύθμισης;

Να το γνωστοποιήσει μέσα σε ένα μήνα στη Γραμματεία του δικαστηρίου και στους πιστωτές του, ώστε να ληφθεί υπόψη (συμβιβαστικά ή με απόφαση του δικαστηρίου) για την αναπροσαρμογή της μηνιαίας καταβολής.
Αν δεν το κάνει, κινδυνεύει να εκπέσει από τη ρύθμιση και να αναβιώσουν όλα τα χρέη.
Ο οφειλέτης δεν επιτρέπεται να αγνοεί τους πιστωτές του και τα συμφέροντά τους.
Αν έτσι είναι άνεργος, οφείλει να προσπαθεί να βρει μία κατάλληλη εργασία.
Η καταβολή προσπάθειας για την ανεύρεση εργασίας τεκμαίρεται πάντως με την εγγραφή στους οικείους καταλόγους του Οργανισμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού ή όταν ο οφειλέτης έχει κάρτα ανεργίας και εφόσον δεν έχει αποκρούσει αδικαιολόγητα πρόταση του Οργανισμού για ανάληψη εργασίας.

28. Πότε επέρχεται η απαλλαγή από το υπόλοιπο των χρεών;

Εφόσον παρέλθουν τα τέσσερα έτη και έχει τηρήσει ο οφειλέτης τις υποχρεώσεις της ρύθμισης.
Η απαλλαγή είναι δηλαδή ανεξάρτητη από την εξυπηρέτηση του πρόσθετου χρέους για τη διάσωση της κύριας κατοικίας.

29. Ποιες είναι οι συνέπειες αν ο οφειλέτης δεν είναι ειλικρινής και συνεπής στις δηλώσεις του;

Ο οφειλέτης έχει την υποχρέωση να υποβάλει ειλικρινή δήλωση για τα περιουσιακά στοιχεία και εισοδήματά του και να δηλώνει κατά τη διάρκεια της ρύθμισης όλες τις περιουσιακές μεταβολές που ενδιαφέρουν τους πιστωτές.
Αν δεν το κάνει, από δόλο ή βαριά αμέλεια, θα εκπέσει από τη ρύθμιση οφειλών και την απαλλαγή που έχει ήδη αποφασιστεί.
Μπορεί μάλιστα να ανακληθεί η απαλλαγή, και μέχρι δύο χρόνια μετά την περίοδο της τετραετίας, αν αποδειχθεί ότι αποσιώπησε ή απέκρυψε κρίσιμα στοιχεία.
Η ψευδής δήλωση συνεπάγεται εξάλλου και ποινικές ευθύνες.

30. Τι δυνατότητες έχουν οι πιστωτές να πληροφορούνται τις περιουσιακές μεταβολές του οφειλέτη;

Ο οφειλέτης υποχρεούται καταρχήν να επιτρέπει στους πιστωτές την πρόσβαση σε στοιχεία που απεικονίζουν την οικονομική του κατάσταση και τα τρέχοντα εισοδήματά του.
Εξάλλου ο εργοδότης, η αρμόδια υπηρεσία και ο αρμόδιος οικονομικός έφορος είναι υποχρεωμένοι,
σύμφωνα με μία προβλεπόμενη συνοπτική διαδικασία, να δίνουν στους πιστωτές κάθε χρήσιμη πληροφορία για την περιουσιακή κατάσταση και τα εισοδήματα του οφειλέτη.

31. Πόσο καιρό μένουν τα δεδομένα του οφειλέτη για τη ρύθμιση στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ;

Η αίτηση ρύθμισης καταχωρείται στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ και η υπαγωγή του οφειλέτη στη διαδικασία ρύθμισης των χρεών καταχωρείται στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ, μέχρι τρία χρόνια μετά την απαλλαγή του από τα χρέη.

32. Προβλέπεται κάποια άλλη διαδικασία δημοσιοποίησης για την αίτηση και υπαγωγή σε ρύθμιση χρεών με απαλλαγή;

Στη Γραμματεία κάθε Ειρηνοδικείου, και στο Ειρηνοδικείο Αθηνών για όλη τη χώρα, τηρείται αλφαβητικό αρχείο των προσώπων που έχουν υποβάλει την αίτηση ρύθμιση χρεών με απαλλαγή.
Τα ονόματα διαγράφονται από το αρχείο ένα έτος μετά την απόρριψη ή την επέλευση της απαλλαγής από τα χρέη.

33. Τι συμβαίνει με τους εγγυητές, ισχύει και για αυτούς το ίδιο (μόνιμη αποδεδειγμένη ανικανότητα εξόφλησης οφειλών);

Ισχύει πράγματι το ίδιο.
Οι εγγυητές πρέπει να κάνουν οι ίδιοι αίτηση και να διαπιστωθεί και γι’ αυτούς μόνιμη αδυναμία.
Οι εγγυητές εμπορικών χρεών, μπορούν να υπαχθούν στη ρύθμιση (όπως λ.χ. συμβαίνει με τους μετόχους μίας ΑΕ ή ΕΠΕ) αν δεν είναι οι ίδιοι έμποροι.

31.1.12

Η Υποκρισία ΗΠΑ και Ε.Ε με το Ιράν

.
Μια πολύ ομιλητική εικόνα

Το μπλε ανάμεσα στα κόκκινα: το Ιράν
Οι μωβ βούλες που το περικυκλώνουν: Αμερικανικές βάσεις

Ας αναλογιστεί κανείς το αντίστροφο:
Τις ΗΠΑ περικυκλωμένες από Ιρανικές βάσεις
και 11 Ιρανικά αεροπλανοφόρα στον κόλπο του Μεξικού



Ενώ η λαϊκή κουλτούρα στη Βρετανία και την Αμερική παρουσιάζει
τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως ηθικό ζήτημα για τους νικητές,
τα ολοκαυτώματα που προκύπτουν από την αγγλο-αμερικανική
κυριαρχία των πλούσιων σε πόρους περιοχών βυθίζονται στη λήθη.

Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ:

1. Έχουν προσπαθήσει να ανατρέψουν πάνω από 50 κυβερνήσεις,
οι περισσότερες από τις οποίες δημοκρατικά εκλεγμένες
2. Έχουν προσπαθήσει να καταστείλουν λαϊκά ή εθνικά
κινήματα σε 20 χώρες
3. Έχουν παρέμβει κατάφωρα στις δημοκρατικές εκλογές σε τουλάχιστον 30 χώρες
4.Έχουν βομβαρδίσει το λαό σε περισσότερες από 30 χώρες
5. Έχουν προσπαθήσει να δολοφονήσουν πάνω από 50 ξένους ηγέτες

Συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πραγματοποιήσει μία
ή περισσότερες από αυτές τις δράσεις σε 69 χώρες.
Σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις η Βρετανία έχει υπάρξει συνεργάτης

Βλ. The world war on democracy  Στα Ελληνικά Εδώ
Το παρακάτω κείμενο είναι από το Foreign Policy Journal
με τίτλο: U.S.: Drowning In Hypocrisy
Μετάφραση από το ιστολόγιο Αntinews με τίτλο:

Του Paul Craig Roberts

Η αμερικανική κυβέρνηση έχει καταντήσει μια καρικατούρα υποκρισίας.

Προχθές, ο πρώην γερουσιαστής και νυν επικεφαλής του πενταγώνου Leon Panetta τόνισε ότι η Αμερική στέλνει πανίσχυρη ναυτική δύναμη στον Περσικό Κόλπο, για να πειστούν οι Ιρανοί να κινηθούν διπλωματικά.
Αν χρειάζονται 11 αεροπλανοφόρα για να ασκήσουν εξουσία και να πειστούν οι Ιρανοί, πόσα θα χρειαστούν για να πειστούν οι Ρώσοι, ή οι Κινέζοι;
Πάντως, το ζήτημα είναι ότι οι Ιρανοί πράγματι προσπαθούν να κινηθούν μέσω της διπλωματίας.
Η απάντηση όμως της Ουάσιγκτον είναι οι στρατιωτικές απειλές, οι αβάσιμες κατηγορίες, και το εμπάργκο.

Οι κατηγορίες που εξαπολύει η Αμερική είναι οι ίδιες με αυτές του Ισραήλ, και έρχονται σε αντίθεση με τα ευρήματα τόσο των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών, όσο και της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας.
Γιατί όμως δεν ανταποκρίνεται η Αμερική με κάποιον πολιτισμένο τρόπο, ή μέσω διπλωματίας;

Ποια από τις δυο χώρες συνιστά πραγματική απειλή για την παγκόσμια ειρήνη;

Στην Αμερική, το FBI κάνει επιδρομές σε σπίτια ακτιβιστών, και διώκει ποινικά όσους διαμαρτύρονται για τους διάφορους πολέμους.

Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας επιτίθεται εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών του κινήματος Occupy Wall Street.

Η Ουάσιγκτον χαλκεύει κατηγορίες εναντίον του στρατιώτη Bradley Manning, του Julian Assange, και του Tarek Mehanna, που παραβιάζουν το αμερικανικό σύνταγμα, ταυτίζοντας την ελευθερία του λόγου με την τρομοκρατία και την κατασκοπεία.

Ο δήμαρχος του Σικάγο και πρώην επιτελάρχης του Λευκού Οίκου Rahm Israel Emanuel ψηφίζει νόμο που θα απαγορεύει τις δημόσιες διαμαρτυρίες στην πόλη του.

Και άλλα πολλά.

Και εν μέσω όλων αυτών, η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, όπως και πολλοί άλλοι υποκριτές, κατηγορούν την Ρωσία και την Κίνα ότι καταπνίγουν την … διαφωνία.

Αυτή η εξώφθαλμη αμερικανική υποκρισία αγνοείται από τα ΜΜΕ, αλλά και από τους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους για την προεδρία. Η δε διεφθαρμένη κυβέρνηση Ομπάμα, κάνει τα στραβά μάτια, όταν τραμπούκοι αστυνομικοί ασκούν βία εναντίον των πολιτών, που πληρώνουν τους μισθούς τους.

Όμως εκεί που η Αμερική επιδεικνύει την μεγαλύτερη υποκρισία είναι ο τομέας των εγκλημάτων πολέμου. Οι υποκριτές των ΗΠΑ συνεχώς συλλαμβάνουν αρχηγούς αδύναμων κρατών, οι χώρες των οποίων πλήττονται από εμφύλιες συρράξεις, και τους παραπέμπουν να δικαστούν ως εγκληματίες πολέμου. Την ίδια ώρα που η Αμερική δολοφονεί αθώα γυναικόπαιδα σε έξι τουλάχιστον διαφορετικά μέτωπα, χαρακτηρίζοντας τις απώλειες αυτές ως … παράπλευρες.

Στις 23/1/12, δημοσιεύτηκε ότι ο Ισπανός δικαστής Pablo Rafael Ruz Gutierrez ξεκίνησε έρευνα για τους βασανισμούς στις φυλακές του Guantanamo.
Μια ημέρα πριν, οι βρετανικές αρχές ξεκίνησαν έρευνες σχετικά με τις «εκδόσεις» κρατουμένων από πλευράς της CIA, με σκοπό τα βασανιστήρια.

Μπορεί η κυβέρνηση Ομπάμα να μην ενδιαφέρεται, αλλά κάποια άλλα κράτη προσπαθούν να ερευνήσουν τα εγκλήματα του Μπους, που εμπίπτουν στο διεθνές δίκαιο.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι οι Bush/Cheney/Obama έκαναν το αμερικανικό σύνταγμα κουρελόχαρτο, όπως και το διεθνές δίκαιο.
Η Ουάσιγκτον όμως εφαρμόζει το ότι «η ισχύς αποτελεί δίκαιο».
Και δυστυχώς, καμιά χώρα δεν θα στείλει στρατό στις ΗΠΑ για να συλλάβει και να παραπέμψει αρμοδίως τους εγκληματίες πολέμου.

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποτελεί σκηνικό για τις δίκες μαϊμού της Ουάσιγκτον.

Καμιά ξένη κυβέρνηση δεν θα πληρώσει στη Ουάσιγκτον εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να της παραδώσει τους Bush, Cheney, Obama, και τα τσιράκια τους, όπως έκανε η ίδια όταν αγόρασε τον Milosevic από την Σερβία, έτσι ώστε να δημιουργήσει εντυπώσεις σε σχέση με τα αμερικανικά εγκλήματα πολέμου εναντίον της χώρας του.

Καμιά κυβέρνηση δεν είναι τέλεια, αφού όλες απαρτίζονται από ανθρώπους.
Ειδικά από ανθρώπους που τους ελκύει η δύναμη και το χρήμα.
Στην περίπτωση όμως της Αμερικής, εδώ και αρκετά χρόνια, η κυβέρνηση βρίσκεται σε συνεχή κατήφορο.
Φτάσαμε σε σημείο, που τίποτα από όσα λένε οι ηγέτες μας δεν μπορεί να γίνει πιστευτό.
Ούτε σε σχέση με την ανεργία, ούτε σε σχέση με τον πληθωρισμό, ούτε με το ΑΕΠ, την ανάπτυξη, τους πολέμους, την αστυνομοκρατία, κλπ.

Εδώ και δέκα χρόνια η Αμερική βρίσκεται σε πόλεμο, την ίδια ώρα που εκατομμύρια πολίτες της χάνουν τις δουλειές και τα σπίτια τους.
Ο πόλεμος και η παραπαίουσα οικονομία έχουν εκτοξεύσει στα ύψη το δημόσιο χρέος, ενώ η επικείμενη χρεοκοπία μας αποδίδεται στην κοινωνική και υγειονομική δημόσια ασφάλιση!

Και οι πόλεμοι συνεχίζονται.
Στις 23/1, τα τσιράκια των ΗΠΑ, οι χώρες της ΕΕ, έπαιξαν το παιχνίδι της Αμερικής, επιβάλλοντας εμπάργκο στο πετρέλαιο του Ιράν, παρά τις εκκλήσεις της Ελλάδας, μέλους της ΕΕ, η οποία αντιμετωπίζει την καταστροφή εξαιτίας των υψηλών τιμών που θα επιφέρει στις εισαγωγές πετρελαίου της το εν λόγω εμπάργκο.

Το εμπάργκο αυτό είναι μια καταστροφική πράξη.
Αν το αμερικανικό ναυτικό προσπαθήσει να εμποδίσει τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν το πετρέλαιο του Ιράν, θα ξεσπάσει πόλεμος.
Ένα εμπάργκο μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε ναυτικό αποκλεισμό, κάτι που σηματοδοτεί πράξη πολέμου.

Όλοι θυμόμαστε πως η κήρυξη ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Λιβύη μετατράπηκε πολύ σύντομα σε κανονική επίθεση της Δύσης εναντίον του καθεστώτος αλλά, και του λαού της χώρας.

Όσο πιο πολύ «άνομες» γίνονται οι δημοκρατίες της Δύσης, τόσο πέφτει από πάνω τους η μάσκα της νομιμότητας, και τόσο απομακρύνεται η επίφαση της ηθικής, μέσα από την οποία καλύπτουν τις ιμπεριαλιστικές, και ηγεμονικές τους διαθέσεις.

Με το Ιράν περικυκλωμένο, και με δυο αμερικανικούς στόλους στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, ο πόλεμος μοιάζει πλέον αναπόφευκτος.

Οι ειδικοί μας λένε πως μια αμερικανική και Νατοϊκή επίθεση εναντίον του Ιράν, θα διακόψει την ομαλή ροή του πετρελαίου, που έχει ανάγκη ο κόσμος.

Η τρέλα της Αμερικής για παγκόσμια ηγεμονία συμπαρασύρει και την ΕΕ. Δυο οντότητες που δεν διστάζουν να ρισκάρουν τις ταλαιπωρημένες οικονομίες τους, με κίνδυνο αλματώδους αύξησης του κόστους της ενέργειας, προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους.

Πόλεμος λοιπόν στο εξωτερικό, και λιτότητα στο εσωτερικό, είναι η νέα συνταγή που επιβάλλεται πλέον στις «δημοκρατίες» της Δύσης!

Απόδοση: S.A.

Βλ. και


26.1.12

Ο Αγγελόπουλος και η βραδύτητα

Aπό το ιστολόγιο Greek Rider


Κυκλοφόρησαν πολλά ανέκδοτα με το θάνατο του Αγγελόπουλου, και κυκλοφορούσαν επίσης πολλά και πριν, όσο ζούσε.
Για παράδειγμα:
"Οδηγάς τόσο αργά που αισθάνομαι ότι βρίσκομαι μέσα σε ταινία του Αγγελόπουλου" ή
"Αν η ζωή ήταν τόσο αργή όσο οι ταινίες του Αγγελόπουλου τότε θα προλάβαινε να αποφύγει την σύγκρουση με την μοτοσικλέτα".
Ο Αγγελόπουλος δηλαδή, για τα ελληνικά πρότυπα (και τα διεθνή θα έλεγα), ήταν ο ορισμός της βραδύτητας.

Δεν ξέρω πολλά πράγματα για κινηματογράφο, ούτε καν αν είναι τόσο καλές οι ταινίες του όσο λένε. Αυτό που ξέρω είναι ότι σ' αυτήν τη ζωή όλα είναι εναντίον μας, γεννιόμαστε σκλάβοι για να αφήσουμε και την τελευταία πνοή ζωής μας πάνω στα γκέμια με τα οποία μας έχουν ζώσει.

Η σκλαβιά είναι αυτή που χαρακτηρίζει την ζωή μας.

Και πιστεύω ότι το κύριο χαρακτηριστικό της σκλαβιάς είναι η ταχύτητα, κύριο χαρακτηριστικό της ελευθερίας είναι η βραδύτητα.
Η ταχύτητα μας κάνει να ξεχνάμε εύκολα ότι είμαστε σκλάβοι.
Η βραδύτητα μας δίνει το χρόνια να θυμηθούμε την σκλαβιά μας.
Η βραδύτητα μας κρατάει σε επαφή με την μνήμη μας, με αυτό δηλαδή που μας κάνει αυτό που είμαστε.

Η ταχύτητα τύπου fast food που κυριαρχεί σήμερα δεν χρειάζεται ειδικές εξηγήσεις.
Όλα είναι φτιαγμένα για γρήγορη κατανάλωση χωρίς σκέψη.
Από τις σχέσεις μας με άλλους ανθρώπους, μέχρι το διάβασμα και την παρακολούθηση χαζοαμερικανικών ταινιών.
Από την γρήγορη υπερπληροφόρηση μέχρι τον μηδενισμό της αργής μάθησης.

Δουλεύουμε συνέχεια ή είμαστε απασχολημένοι με κάτι, και γι' αυτό διαρκώς βιαζόμαστε, επειδή δεν προλαβαίνουμε.

Αυτός που αναζητάει την βραδύτητα θα πρέπει πρώτα να έχει αλλάξει τύπο ζωής.
Κατ' αρχήν να ξεκινήσει να ζει την δική του.

Τι μπορεί να μας σώσει;
Η βραδύτητα σίγουρα ναι! Η βραδύτητα στην σκέψη μας και στον συλλογισμό μας, η βραδύτητα στις επιλογές που κάνουμε,
η βραδύτητα στην κατανόηση του άλλου και του ίδιου μας του εαυτού, η βραδύτητα στη ματιά γύρω μας.

Με λίγα λόγια πρέπει να βγάλουμε τον σκασμό, κυριολεκτικά και μεταφορικά,
μέσα μας και έξω μας,
και να απομακρυνθούμε για λίγο από τη φασαρία του σύγχρονου δυτικού σκουπιδοπολιτισμού
για να μπορέσουμε έτσι να ακούσουμε ίσως και άλλες φωνές που αλλιώς δεν θα ξέραμε ποτέ ότι καν υπάρχουν.
Κυρίως τις φωνές από μέσα μας που πνίγονται από την ταχύτητα της καθημερινότητας.

Συνεπώς, αν δεχτούμε τα παραπάνω, το ανέκδοτο δεν είναι ο ίδιος ο Αγγελόπουλος ή οι ταινίες του αλλά δυστυχώς εμείς οι ίδιοι που χάνουμε την ζωή μας εγκλωβισμένοι στην βιασύνη.

21.1.12

Τηλέφωνα και διευθύνσεις αλληλοβοήθειας - Χώροι για όσους δεν έχουν στέγη

.
αληθινη ιστορια


"Θα έβγαινα στον δρόμο για να φτιάξουμε έναν κοιτώνα
για τους άστεγους ή για τις ξένες πόρνες.
Η Αριστερά δεν έχει κάνει ένα κοιτώνα σίτισης, έναν χώρο υποδοχής
για τις γυναίκες του τράφικινγκ, για τους άνεργους, για τους μετανάστες.
νει το κράτος και όλοι οι φαρισαίοι και δεν κάνουμε εμείς
που ενδιαφερόμαστε πραγματικά για αυτούς.
βλ. Ο Π. Παπαδόπουλος, ο πάλαι ποτέ Κάιν των Εξαρχείων,
μιλάει για τις ομορφιές, αλλά και τα λάθη του «κινήματος»


Aπό το ΤVΧS με τίτλο:


Κρατήστε τα παρακάτω τηλέφωνα και διευθύνσεις κοινοποιήστε, όπου μπορείτε.

Όσοι πολίτες εντοπίσουν αστέγους που χρειάζονται βοήθεια, μπορούν να απευθυνθούν:
  • ΑΘΗΝΑ
ΚΥΑΔΑ Τηλ: 210 5246515 και 210 5239465

ΚΛΙΜΑΚΑ Κων/πολεως 30, Τ.Κ. 118 54, Βοτανικός. Τηλ: 210 3410462 , 210 3417773
e-mail: homeless@klimaka.org.gr

Το κέντρο θα παραμείνει ανοικτό σε 24ωρη βάση παρέχοντας σε άστεγους της Αθήνας καταφύγιο και είδη ά ανάγκης.
Παράλληλα η ομάδα παρέμβασης στο δρόμο πραγματοποιεί streetwork σε στέκια αστέγων ανταποκρινόμενη στις αυξημένες, λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών, ανάγκες επιβίωσης στο δρόμο.

  • ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Θερμαινόμενους στεγασμένους χώρους εξασφάλισε για τους αστέγους ο δήμος Θεσσαλονίκης ενόψει του κύματος κακοκαιρίας που αναμένεται να πλήξει τη χώρα.

Οι χώροι αυτοί βρίσκονται:

Ε’ ΚΑΠΗ (Παράρτημα 13ο), οδός Γαμβέτα 56 και Φλέμιγκ 36 κατά τις ώρες από 8:00 πμ - 9:00 μμ.    Τηλ. 2310 838603 Fax 2310 838601
13ο Γυμνάσιο, οδός Εθν. Αμύνης 26 κατά τις βραδινές ώρες από 9:30 μμ - 8:00 πμ
Είναι προσβάσιμοι για όσους έχουν ανάγκη από προσωρινή φιλοξενία εξαιτίας του ψύχους καθ’ όλο το εικοσιτετράωρο στη διάρκεια των επόμενων ημερών.

Δωρεάν φαγητό

;Iδρυμα Αστέγων Δήμου Αθηναίων Πειραιώς 35, Αθήνα.Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2105239465 2105246516
e-mail: kyada@otenet.gr    http://www.kyada.gr/

Το Ίδρυμα Αστέγων Δήμου Αθηναίων έχει ανάγκη από ρούχα, σεντόνια, παπλώματα.
Εάν έχετε ρούχα (παιδικά /γυναικεία/ανδρικά), σεντόνια, παπλώματα που δεν χρειάζεστε πια, το ίδρυμα αστέγων Κ.Υ.Α.Δ.Α. δέχεται καθημερινά προσφορές 8:00-3:00

Γιατροί του Κόσμου

Τηλ: 210.32.13.150 & 210.32.13.850

επικοινωνία: Χριστίνα Σαμαρτζή (Αθήνα).

Σαπφούς 12, 105 53 Αθήνα. ( http://g.co/maps/7zxvf)
info@mdmgreece.gr    http://mdmgreece.gr/

Πιο συγκεκριμένα, χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΑ :

• Γάλα (Κουτιά)
• Παιδικά Γάλατα
• Παιδικές Τροφές
• Ρύζι
• Όσπρια
• Μακαρόνια
• Λάδι

Τόποι συγκέντρωσης τροφίμων :
• Σαπφούς 12, πλατεία Κουμουνδούρου, Αθήνα
• Αριστείδου 5 & Ξενοφώντος, Πέραμα
• Ίωνος Δραγούμη 65, Θεσσαλονίκη
• Μπόνιαλη 11, Χανιά
• Κράνου 13, Καβάλα

Οι Γιατροί του Κόσμου, σύμφωνα με τις αρχές τους και την πάγια τακτική της Οργάνωσης, θα παραδώσουν οι ίδιοι όλο το υλικό στον πληθυσμούς που το έχουν ανάγκη.

Ομάδα ΡΕΤΟ, πρώην ναρκομανών.

Τηλ. 210 66 25 096

Παίρνουν οτιδήποτε, είτε λειτουργεί, είτε όχι, και απασχολούν άτομα για επισκευές ή κατασκευές.
Έχουν ένα ή δύο μαγαζιά με μεταχειρισμένα αντικείμενα/έπιπλα κτλ.
Παραλαμβάνουν από το σπίτι, μεγάλα και μικρά αντικείμενα (έπιπλα, ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές, ρούχα, παιχνίδια κ.ά)

«Πράσινος Γάτος»: ανακύκλωση προϊόντων

Ιπποκράτους 142, 6979178257

Ο Πράσινος Γάτος δέχεται τα πράγματα που δεν χρειαζόμαστε πια.

Αντί να τα ανεβάσουμε στο πατάρι ή (πόσω μάλλον) να τα πετάξουμε στα σκουπίδια, μπορούμε να ανηφορίσουμε την οδό Ιπποκράτους και να αφήσουμε τη κ. Σοφία Φιλέρη και το... γάτο της να βρουν γι' αυτά νέο ιδιοκτήτη. Προηγουμένως, η Σοφία θα έχει... ζυγίσει το νέο εμπόρευμα και θα μας έχει δώσει ένα άκρως συμβολικό αντίτιμο.

Στον Πράσινο Γάτο μπορεί κανείς να βρει πληθώρα αντικειμένων, από ρούχα (τα οποία, σημειώνουμε, πλένονται σε επαγγελματικά πλυντήρια με έξοδα της ιδιοκτήτριας και σιδερώνονται από την ίδια!), μέχρι CD, DVD, βιβλία σε όλες τις γλώσσες, παιχνίδια, αλλά και χειροποίητα αντικείμενα, με τιμές από 1,5 ευρώ μέχρι περίπου 50 (τόσο κοστολογήθηκε ένα επώνυμο ταγιέρ).

Ο Γάτος τροφοδοτεί συνεχώς οργανώσεις, όπως π.χ. η "Κλίμακα" η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο των αστέγων, ενώ βρίσκεται σε συνεργασία και με βιοτεχνία στα Καμίνια που φτιάχνει στουπιά από ανακυκλωμένα υφάσματa

(από άρθρο της εφημερίδας Καθημερινή).

SKOROS

O Σκοροχώρος βρίσκεται στην γωνία Ζ. Πηγής & Ερεσού στα Εξάρχεια.
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6981076913 (μόνο στις ώρες λειτουργίας του Σκόρου)

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Πέμπτη 17:30 20:30 Παρασκευή 17:30 22:30 Σάββατο 11:30 15:00

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς για μια αλληλέγγυα οικονομία και μια εναλλακτική μορφή οικονομικής ζωής, ο Σkόρος αποφάσισε να πειραματιστεί με έναν διαφορετικό τρόπο «κατανάλωσης».

Ένα πάρε-δώσε χωρίς χρήματα, έναν χώρο ανταλλαγής και αλληλεγγύης.

Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος άλλος μπορεί να τα χρειάζεται.
Επειδή δεν είναι όλα για τα σκουπίδια: τα πράγματα χάνουν την αξία τους όταν δεν χρησιμοποιούνται.

Ξαναδίνουμε αξία, προσφέρουμε πράγματα αχρησιμοποίητα αλλά όχι άχρηστα.
Χωρίς τιμή (γιατί άλλο αξία και άλλο τιμή), χωρίς χρήματα.
Χωρίς να χρειάζεται να φέρουμε κάτι για να πάρουμε κάτι άλλο.

Μόνος όρος: να χρησιμοποιήσουμε αυτό που θα πάρουμε.

Η επαναχρησιμοποίηση δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος.
Δεν σημαίνει φιλανθρωπία ή άδειασμα της αποθήκης και της ντουλάπας μας αλλά αλληλεγγύη.
Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι.

Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd, και ό,τι άλλο δεν χρησιμοποιείτε στο πατάρι του Σπόρου και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!

Για τα προϊόντα που μπορεί να βρει κανείς στον Σκόρο, αλλά και περισσότερες πληροφορίες για τη φιλοσοφία του, επισκεφτείτε το http://skoros.espiv.net/about

xariseto.gr (Reuse, Reduce, Recycle)

Στο πλαίσιο της προσπάθειάς για μια αλληλέγγυα οικονομία και μια εναλλακτική μορφή οικονομικής ζωής, το xariseto.gr  προτείνει ένα διαφορετικό τρόπο «κατανάλωσης».

Ένα πάρε-δώσε χωρίς χρήματα, ένα χώρο αλληλεγγύης. Στο website μπορεί να βρει κανείς διάφορα αντικείμενα που για κάποιον δεν είναι χρήσιμα αλλά κάποιος άλλος μπορεί να τα χρειάζεται. Εξάλλου, όπως λένε και οι δημιουργοί του xariseto.gr,
"Η επαναχρησιμοποίηση δεν είναι ντροπή ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος , είναι ένας εναλλακτικός τρόπος ανακύκλωσης!" http://www.xariseto.gr/

Βλ. και
- Όρια και κανόνες της αλληλεγγύης

20.1.12

Αθόρυβοι ειρηνικοί επαναστάτες στην Ελλάδα. Άλλοι έχουν το όνομα κι άλλοι τη χάρη

.

Εδώ και ένάμισυ χρόνο έχει ξεκινήσει μια ιδιαίτερα υποσχόμενη πρωτοβουλία
από μερικούς απλούς πολίτες, όπως τους αποκαλούν συνήθως.
Η πρωτοβουλία αυτή έγινε αντικείμενο συζήτησης στην ελληνική βουλή
και υποστηρίχθηκε νομοθετικά.
Τα ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν την έκριναν άξια λόγου για να ασχοληθούν.
Ειδικεύονται στις πρωτοβουλίες των πολύπλοκων πολιτών.


Για την πρωτοβουλία αυτή στην Ελλάδα μάθαμε από τα ξένα ΜΜΕ.
Οι  "Νew York Times" της αφιέρωσαν δισέλιδο άρθρο, βλΕδώ
με τίτλο: Battered by Economic Crisis, Greeks Turn to Barter Networks


Στο άρθρο αυτό αναφέρεται το παρακάτω κείμενο
από το ιστολόγιο Κατεστημένο με τίτλο:


Στο δίκτυο ανταλλακτικής οικονομίας, μια πρωτοβουλία που έχει αναπτυχθεί στο Βόλο και που έχει υιοθετηθεί και από άλλες περιοχές της Ελλάδας όπως το Ρέθυμνο, η Πάτρα και η Κέρκυρα αναφέρονται σε δισέλιδο αφιέρωμα τους οι «New York Times».

Το δημοσίευμα έχει τίτλο: «Χτυπημένη από την οικονομική κρίση η Ελλάδα στρέφεται προς την ανταλλαγή μέσω διαδικτύου»
και αναφέρει ότι σε μια περίοδο που γίνονται έντονες συζητήσεις για το αν η Ελλάδα παραμείνει ή όχι στο ευρώ, οι πολίτες της καταργούν μόνοι τους το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και κάνουν τις συναλλαγές τους...
...δημιουργώντας το δικό τους εναλλακτικό νόμισμα.

Από το περασµένο καλοκαίρι στις γειτονιές του Βόλου, οι συναλλαγές δεν γίνονται αποκλειστικά µε ευρώ αλλά με ένα άτυπο εναλλακτικό νόμισμα την ΤΕΜ.

Η λογική του δικτύου είναι απλή όπως εξηγεί το δημοσίευμα.
Άτομα που θέλουν να γίνουν μέλη συναινούν online και αποκτούν πρόσβαση σε μια βάση δεδομένων. Μια μονάδα ΤΕΜ είναι ίση σε αξία με ένα ευρώ και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ανταλλαγή προϊόντων και υπηρεσιών.

Με την εγγραφή, το Δίκτυο δίνει πίστωση 300 ΤΕΜ (χωρίς την επιβάρυνση τόκου), τις οποίες µπορούν να ξοδέψουν στις υπηρεσίες ή τα προϊόντα που προσφέρουν τα υπόλοιπα µέλη.
Ο λογαριασµός του καθενός και οι συναλλαγές καταγράφονται σε ηλεκτρονική βάση δεδοµένων.

Στην ίδια ιστοσελίδα τα µέλη καταχωρίζουν αγγελίες για προσφορά υπηρεσιών και προϊόντων. Όποιος δεν έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο εξυπηρετείται µε κουπόνια (εντολές πληρωµής).

Μεταξύ των µελών υπάρχουν αγρότες, υδραυλικοί, δικηγόροι, λογιστές, ηλεκτρολόγοι, ένας καρδιολόγος, µια οµοιοπαθητικός και ένας ιδιοκτήτης καταστήµατος οπτικών.

Η ΤΕΜ µπορεί, σύµφωνα µε τους κατόχους της, να αναστήσει την τοπική αγορά.
Όπως λένε, εξοικονοµούν ευρώ που έπειτα τα διαθέτουν εκτός Δικτύου.
Παράλληλα δίνουν αγοραστική δύναµη σε ανέργους.

«Την πρώτη φορά που αγόρασα αυγά, γάλα και μαρμελάδα σε μια τέτοια παράλληλη αγορά χρησιμοποιώντας όχι το ευρώ αλλά το εναλλακτικό μας νόμισμα, ενθουσιάστηκα.
Ένιωσα απελευθερωμένος, ένιωσα ελεύθερος για πρώτη φορά.
Ενστικτωδώς έβαλα το χέρι στη τσέπη αλλά δεν χρειάστηκε»
αναφέρει στην εφημερίδα ο Θεόδωρος Μαυρίδης, άνεργος ηλεκτρολόγος που είναι μέλος του Δικτύου.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα των «New York Times» το Δίκτυο Ανταλλακτικής Οικονομίας στο Βόλο παρουσίασε μια εκρηκτική αύξηση στα μέλη του, από 50 σε 400 μέσα σε ένα χρόνο.

Είναι ένα από τα δίκτυα που αρχίζουν να αναπτύσσονται στην Ελλάδα, καθώς οι Έλληνες έχουν «ξεζουμιστεί» από τις υψηλές περικοπές σε μισθούς, αύξηση των φόρων αλλά και τον αυξανόμενο φόβο για το εάν θα συνεχίσουν ή όχι να βρίσκονται στο ευρώ.
Έτσι, άρχισαν να ψάχνουν για δημιουργικούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν το διαρκώς μεταβαλλόμενο οικονομικό τοπίο»

Ακόμα και η κυβέρνηση αναφέρει, αντιλήφθηκε τη δύναμη τέτοιων πρωτοβουλιών που την περασμένη εβδομάδα το Κοινοβούλιο πέρασε Νόμο που ενθαρρύνει την δημιουργία εναλλακτικών μορφών επιχειρηματικότητας και τοπικής ανάπτυξης συμπεριλαμβανομένων τέτοιων δικτύων που βασίζονται στην ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών.

15.1.12

Τι συμβαίνει στη Συρία

.


"Αμερικανοί και σύμμαχοι ομολογούν κυνικά ότι Αφγανιστάν και Ιράκ
είναι απλώς μαθήματα για να οργανώσουν τις ένοπλες δυνάμεις τους
Κατά το δόγμα, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους πρέπει να αναλάβουν
προληπτική στρατιωτική δράση να εξουδετερώνουν κάθε πιθανή απειλή.
Θα καταλαμβάνουν «εχθρικές προς την παγκοσμιοποίηση» χώρες,
θα τις αφοπλίζουν και θα εγκαθιδρύουν καθεστώς κατοχής,
ώστε να μην υπάρχουν εμπόδια στην πρόσβαση των ΗΠΑ
 και των συμμάχων τους στις περιοχές με πόρους
ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντά τους.

βλ.Οποιος δεν υποτάσσεται σ' εμάς θα χτυπιέται!,
Ελευθεροτυπία 2003 Αυτήκοος μάρτυρας η ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ  



To κείμενο είναι από το ανεξάρτητο δίκτυο ειδήσεων Voltairenet 
Συνέντευξη του διευθυντή του Thierry Meyssan

Μετάφραση από το ιστολόγιο Ιφνογνώμων με τίτλο:


«Η απόφαση για επύθεση στη Συρία, ελήφθη σε συνάντηση στο
Καμπ Ντέιβιντ στις 15 Σεπτεμβρίου 2001»

γράφει ο Sheriff Abdedaïm

Θα ανατρέξουμε στη συνέντευξη που έδωσε ο Thierry Meyssan στην αλγερινή εφημερίδα «La Nouvelle République».
Ενώ στη Δύση οι δημοσιογράφοι σπεύδουν να αναμεταδώσουν την πολεμική προπαγάνδα εναντίον της Συρίας, μια άλλη ερμηνεία των γεγονότων αναδύεται σε χώρες όπου ο τύπος μπορεί να αποκλίνει από την αυτοκρατορική συντακτική γραμμή.
Η συνέντευξη περιέχει στοιχεία που θα ενδιαφέρουν όσους θέλουν να μάθουν για τα τεκταινόμενα στην «Ευρύτερη Μέση Ανατολή».

«La Nouvelle République»:
Ήσαστε στη Συρία. Τι συμπέρασμα βγάλατε; Αντανακλά η πραγματικότητα τις παρατηρήσεις που έγιναν από τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης για τις μαζικές διαδηλώσεις, τα πυρά με πραγματικές σφαίρες που άφησαν τουλάχιστον 5.000 νεκρούς, τη σύσταση ενός «Ελευθέρου Συριακού Στρατού» με 1.500 άνδρες και την αρχή ενός «εμφυλίου πολέμου», συμπεριλαμβανομένων 1,5 εκατομμυρίων παγιδευμένων Σύριων που υποφέρουν από πείνα;
Thierry Meyssan :

Μια γαλλική παροιμία λέει ότι «όταν κάποιος θέλει να πνίξει τον σκύλο του, λέει ότι έχει λύσσα».
Στην περίπτωση μας, όταν οι δυτικές δυνάμεις θέλουν να εισβάλουν σε ένα κράτος, τα μέσα ενημέρωσης τους λένε ότι είναι μια βάρβαρη δικτατορία ότι τα στρατεύματά τους πρέπει να προστατεύουν τους άμαχους και ότι οφείλουν να ανατρέψουν το καθεστώς για να φέρουν τη δημοκρατία.
Την αλήθεια την είδαμε στο Ιράκ και στη Λιβύη: οι αποικιοκρατικές δυνάμεις δεν έχουν απολύτως καμία ανησυχία για την τύχη των πληθυσμών, καταστρέφουν τη χώρα και την λεηλατούν.
Δεν υπήρξαν ποτέ μαζικές διαδηλώσεις κατά του συριακού καθεστώτος, και ως εκ τούτου δεν ήταν δυνατόν να κατασταλούν με πραγματικές σφαίρες.
Υπήρξαν τους τελευταίους μήνες περίπου 1.500 θάνατοι, αλλά όχι υπό τις συνθήκες που περιγράφονται.
Υπάρχει όντως ένας «Ελεύθερος Συριακός Στρατός», αλλά έχει τη βάση του στην Τουρκία και τον Λίβανο, και μετρά στη χειρότερη περίπτωση μερικές εκατοντάδες στρατιώτες που εκτίθενται μπροστά στις κάμερες.
Τέλος, η Συρία είναι αυτάρκης σε τρόφιμα και παρά τις δυσκολίες διανομής δεν υφίσταται πρόβλημα έλλειψης.
Η εκδοχή των δυτικών ΜΜΕ είναι καθαρή φαντασία.
Η αλήθεια είναι ότι οι Δυτικοί έχουν εξαπολύσει έναν μη συμβατικό πόλεμο κατά της Συρίας. Έστειλαν Παστούν και Άραβες πολεμιστές που προσλαμβάνονται από τον Σαουδάραβα πρίγκιπα Μπαντάρ Μπιν Σουλτάν και εποπτεύονται από τις γαλλικές και γερμανικές ειδικές δυνάμεις.

Σήμερα, καθοδηγούνται από έναν εμίρη της Αλ Κάιντα, τον Λίβυο Abdelhakim Belhaj. Πραγματοποιούν καταδρομικές επιχειρήσεις στην καρδιά των πόλεων για να σκορπίσουν τον τρόμο και επιδιώκουν να προκαλέσουν έναν θρησκευτικό εμφύλιο πόλεμο.
Το τελευταίο κατόρθωμα τους είναι η διπλή βομβιστική επίθεση στη Δαμασκό.

«La Nouvelle République»
Σε ένα από τα άρθρα σας, αναρωτιέστε για τις κατηγορίες που διατυπώθηκαν από το συριακό Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με έδρα το Λονδίνο, από το οποίο οργανισμοί, όπως η Ύπατη Αρμοστεία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ηνωμένων Εθνών τις αναπαραγάγουν χωρίς επαλήθευση.
Κατά τη γνώμη σας, σε ποιο παιχνίδι επιδίδονται τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών;
Thierry Meyssan :

Το συριακό Παρατηρητήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH) που εδρεύει στο Λονδίνο εμφανίστηκε ξαφνικά στη σκηνή των μέσων ενημέρωσης.
Αυτή η ένωση δεν έχει κανένα παρελθόν.
Μπορεί να προβάλει μόνο ένα μέλος της που είναι γνωστό.
Είναι ένα στέλεχος της συριακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας, που διαθέτει τρία διαβατήρια, συριακό, βρετανικό και σουηδικό.
Αυτός ο κύριος ανακοινώνει καθημερινά τον αριθμό των «θυμάτων της καταστολής», χωρίς να τεκμηριώνει τους ισχυρισμούς του.
Οι ισχυρισμοί του είναι ανεξέλεγκτοι και επομένως άνευ αξίας.
Ωστόσο, οι αριθμοί αυτοί αναπαράγονται όπου δει.

Ο Ύπατος Αρμοστής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα διόρισε τρεις Επιτρόπους για να ερευνήσουν τα γεγονότα στη Συρία.
Η αποστολή τους είναι πέρα από τις αρμοδιότητες του ΟΗΕ, που προβλέπει τη διενέργεια τακτικών επιθεωρήσεων και η Συρία τις δέχεται σύμφωνα τις Συνθήκες.
Όπως και στην υπόθεση Χαρίρι, τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν ότι οι τοπικές αρχές (του Λιβάνου ή της Συρίας) είναι ανίκανες ή ανέντιμες και πρέπει να τις αντικαταστήσουν με ξένους ερευνητές.
Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μπορούν να απαιτήσουν λογικά τη συνεργασία με τις τοπικές αρχές.
Οι εργασίες τους ξεκινούν από την Ελβετία και την Τουρκία.
Ο διορισμός των τριών Επιτρόπων δεν προσφέρει καμία εγγύηση αμεροληψίας.
Και οι τρεις είναι πολίτες από κράτη που υποστηρίζουν την ανάληψη στρατιωτικής δράσης εναντίον της Συρίας.

Η μέθοδός τους δεν είναι περισσότερο αποδεκτή: υπό την πίεση της Τουρκάλας Επίτροπου, η οποία είναι μια αφοσιωμένη ακτιβίστρια στον αγώνα κατά της βίας κατά των γυναικών, η επιτροπή έκρινε ότι οι μαρτυρίες κατηγοριών δεν χρειάζονται να ελεγχθούν και να επιβεβαιωθούν: οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να αποδείξουν την αθωότητά τους, όταν θα προσαχθούν σε δίκες.
Αυτή η Ιερά Εξεταστική διαδικασία επιτρέπει να κατηγορήσεις οποιονδήποτε με οποιαδήποτε κατηγορία αλλά δεν αποδείχνει τίποτα.
Οι ερευνητές έχουν ανακρίνει πάνω από 200 ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι έχουν πληροφορίες και μερικές φορές ισχυρίζονται ότι έγιναν μάρτυρες ή θύματα κακοποίησης. Σύμφωνα με τη διαδικασία, τα ονόματα των μαρτύρων παραμένουν μυστικά σε αυτό το στάδιο της έρευνας.
Αλλά σε αντίθεση με τη νόμιμη διαδικασία του ΟΗΕ, τα ονόματα των θυμάτων παραμένουν και αυτά μυστικά.
Η Ύπατη Αρμοστεία ισχυρίζεται επίσημα ότι υπάρχουν πάνω από 5.000 θύματα από την καταστολή, αλλά ανακοίνωσε μόνο δύο ονόματα.
Κακοτυχία όμως, οι δύο αυτές υποθέσεις, στις οποίες δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα από την Al Jazeera, ήταν αντικείμενο πολλών ερευνών.
Το πρώτο θύμα είναι ένα παιδί που σκοτώθηκε στο δρόμο από άγνωστους ενόπλους σε αυτοκίνητο και το δεύτερο είναι ένας έφηβος που είχε προσληφθεί από μια ένοπλη συμμορία για να συμμετάσχει σε επίθεση σε στρατιωτική κατοικία και πέθανε με ένα Καλάσνικοφ στο χέρι.

Δεν έχει τίποτε να κάνει με την καταστολή μιας ειρηνικής διαμαρτυρίας.
Ως εκ τούτου, αναμένουμε από την Ύπατη Αρμοστεία να δημοσιεύσει τα ονόματα των θυμάτων έτσι ώστε να μπορέσουμε να ελέγξουμε την εγκυρότητα των καταγγελιών της.

Πολλά όργανα των Ηνωμένων Εθνών έχουν χάσει την αξιοπιστία τους.
Πρώτον, δεν θα έπρεπε να δεχθούν να αναθέσουν αρμοδιότητες σε εμπειρογνώμονες, οι οποίοι δεν έχουν την ιδιότητα του διεθνούς υπαλλήλου, αλλά είναι δημόσιοι υπάλληλοι αποσπασμένοι από τα κράτη τους.
Δεν θα έπρεπε να είναι κανείς σε θέση να ενεργεί για λογαριασμό του ΟΗΕ, αν υποχρεώνεται να υπακούσει στην εθνική ιεραρχία του.

«La Nouvelle République»
Στη Συρία, όπως στη Λιβύη, ορισμένοι παρατηρητές υποστηρίζουν ότι οι αντάρτες είναι στην ουσία τάγματα θανάτου, ξένοι μισθοφόροι. Τι συμπέρασμα βγάλατε για αυτό το θέμα;
Thierry Meyssan :

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχουν ντόπιοι που συμμετέχουν στον ένοπλο αγώνα, αλλά είναι μειοψηφία σε σχέση με τους ξένους πολεμιστές.

Στη Λιβύη, ομάδες από συγκεκριμένες φυλές προσχώρησαν στους ξένους μισθοφόρους για την απόσχιση της Κυρηναϊκής.
Αλλά αρνήθηκαν να πάνε στη Τρίπολη για να αγωνιστούν για την ανατροπή του Καντάφι.
Χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν δυνάμεις από την Αλ Κάιντα, και μετά να προσγειωθούν 5.000 καταδρομείς από τον τακτικό στρατό του Κατάρ για τη διεξαγωγή χερσαίων επιχειρήσεων.
Στις τελευταίες ημέρες της Τζαμαχιρίας, η φυλή των Μισράτα προσχώρησε στο ΝΑΤΟ και μπήκε στην Τρίπολη όταν σταμάτησαν οι βομβαρδισμοί και οι μάχες στο έδαφος.

Οι μόνο Λίβυοι που πολέμησαν από την αρχή μέχρι το τέλος ενάντια στο καθεστώς ήταν εκείνοι της Αλ Κάιντα και μια ομάδα στρατιωτών που είχαν αυτομολήσει μαζί με τον Στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ Γιούνες (Younes).
Ωστόσο, ο Στρατηγός Younes είχε αναλάβει κατά το παρελθόν από τον Συνταγματάρχη Καντάφι να καταστείλει την εξέγερση της Αλ Κάιντα.
Αυτός είναι ο λόγος που τον δολοφόνησαν οι σύμμαχοι του της Αλ Κάιντα για εκδίκηση, από την στιγμή που δεν τον χρειάζονταν πια.

Στη Συρία, οι αντάρτες, είναι η Μουσουλμανική Αδελφότητα και οι Takfirist.
Υπάρχουν προπαντός ξένοι πολεμιστές που προσλαμβάνουν κακοποιούς και τους πληρώνουν αδρά για να σκοτώσουν τους συμπολίτες τους.

Το πρόβλημα του ΝΑΤΟ είναι ότι, σε αντίθεση με τη Λιβύη, η Συρία είναι ένα ιστορικό έθνος.
Δεν υπάρχει περιφερειακό χάσμα όπως μεταξύ της Κυρηναϊκής και της Τριπολίτιδας στη Λιβύη.
Η μόνη δυνατή διαίρεση είναι με θρησκευτική βάση, αλλά δεν λειτουργεί προς το παρόν, αν και έχουμε παρακολουθήσει μερικές συγκρούσεις αυτού του τύπου στην Μπανια και στην Χομς.

Η επίσημη άφιξη των Λίβυων για να εγκαταστήσουν μια κεντρική διοίκηση στην Τουρκία και να ενσωματώσουν τους λιποτάκτες της Συρίας στον μηχανισμό ολοκληρώνει το σύνολο.

«La Nouvelle République»
Το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο συγκροτήθηκε υπό την αιγίδα της Γαλλίας στο Παρίσι. Πως μπορούμε να ερμηνεύσουμε αυτό το γεγονός; Θα πάρει η Γαλλία πρωτοβουλίες, όπως στη Λιβύη, συμπεριλαμβανομένου του «απεσταλμένου» BHL (Bernard Henri Lévy), ή θα επιλέξει μια άλλη στρατηγική;
Thierry Meyssan :

Πρώτον, ο καθένας βλέπει καθαρά ότι τα γαλλικά θεσμικά όργανα εκπορεύονται εν μέρει από μη νομιμοποιημένες προσωπικότητες, όπως τον Bernard Henry Levy, ο οποίος ασκεί ευθύνες χωρίς δικαίωμα ή τίτλο.
Δεύτερον, ορισμένοι εκλεγμένοι, όπως ο Πρόεδρος Σαρκοζί, δεν εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα, αλλά εκείνα της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ.
Υπό την εξουσία τους, η Γαλλία έχει ήδη εμπλακεί σε μια σύγκρουση στην Ακτή του Ελεφαντοστούν που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα λίγων γαλλικών πολυεθνικών, και έπειτα δεσμεύτηκε στη Λιβύη προκειμένου να επεκταθεί στη Βόρεια Αφρική το νεο-συντηρητικό σχέδιο αναδιαμόρφωσης της «Ευρύτερης Μέσης Ανατολής».
Η Γαλλία δεν έχει καμία διαφορά με τη Συρία, όπως αποδεικνύεται από την υποδοχή του Προέδρου Αλ-Άσαντ στο Παρίσι, κατά τη σύνοδο κορυφής της Μεσογείου.
Πολύ τραβηγμένα, θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι η παλιά διαμάχη της δεκαετίας του '80 (συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας του Γάλλου πρεσβευτή στη Βηρυτό) πέρασε στον γενικό απολογισμό χωρίς είσπραξη αποζημιώσεως, και θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί.
Αλλά προσωπικά δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι σε αυτή την περίπτωση, οι ευθύνες των Γάλλων δεν είναι πιο σημαντικές από αυτές των Σύριων.
Εν ολίγοις, το Παρίσι δεν έχει κανένα λόγο να επιτεθεί τη Δαμασκό. Όλοι γνωρίζουμε ότι το πραγματικό πρόβλημα έγκειται αλλού: η κυριαρχία και η εκμετάλλευση της περιοχής εξαρτάται από τη συμμαχία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ με την Τουρκία και τις άλλες πετρελαϊκές μοναρχίες.
Αυτή η συμμαχία βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν άξονα αντίστασης, που συμπεριλαμβάνει τη Χαμάς, το Λίβανο, τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, που υποστηρίζονται από τη Ρωσία και την Κίνα.
Σε περιφερειακό επίπεδο, δημιουργήθηκαν δύο πόλοι, ο ένας είναι αποκλειστικά σουνιτικός, ο άλλος είναι πολυθρησκευτικός (και όχι σιιτικός, όπως ισχυρίζονται οι νεο-συντηρητικοί).
Η Γαλλία έχει γίνει το «proxy» των Ηνωμένων Πολιτειών. Μπορεί ανά πάσα στιγμή να κηρύξει πόλεμο κατά της Συρίας.
Ωστόσο, δεν διαθέτει τέτοια δυνατότητα από μόνη της, ούτε ακόμα και με τη Μεγάλη Βρετανία.

Και η σύνοδος κορυφής της 2ας Δεκεμβρίου, για την ίδρυση μιας τριμερούς συμμαχίας με τη Γερμανία ακυρώθηκε λόγω έλλειψης συμφωνίας σχετικά με τους οικονομικούς όρους. Εν μέσω της κρίσης του ευρώ, οι Ευρωπαίοι δεν διαθέτουν τα μέσα για τον ιμπεριαλισμό τους.

«La Nouvelle République»
Ο Αραβικός Σύνδεσμος αποφάσισε ένα απρόσμενο μέτρο, την αναστολή της Συρίας από όλα τα θεσμικά όργανα της, ακόμη και πριν από την λήξη της περιόδου των 15 ημερών που είχε χορηγήσει για τη συμμόρφωση της συριακής ηγεσίας με το αραβικό σχέδιο για την διευθέτηση της κρίσης. Πως θα μπορούσαμε να αναγνώσουμε αυτή την απόφαση αντίθετη προς το καταστατικό του Συνδέσμου, το οποίο απαιτεί μια ψηφοφορία με ομοφωνία μείον ένα για αυτό το είδος μέτρου;
Thierry Meyssan:

Οι Διεθνείς Οργανισμοί, είτε είναι ο Αραβικός Σύνδεσμος είτε ο ΟΗΕ, δεν ανήκουν στα κράτη μέλη τους, αλλά σε εκείνους που τους χρηματοδοτούν.
Ο Σύνδεσμος έχει γίνει ένα παιχνίδι στα χέρια των πετρελαϊκών Μοναρχιών.

Άνθρωποι που δεν έχουν ούτε καν Σύνταγμα στη χώρα τους δεν σκέφτονται να σεβαστούν το καταστατικό των οργανισμών που έχουν εξαγοράσει.
Πέρα από αυτό, η απόφαση του Συνδέσμου να πολιορκήσουν οικονομικά την Συρία δεν είναι «κυρώσεις» για ένα λάθος ή μια παραβίαση, αλλά η αρχή ενός συμβατικού πολέμου.

«La Nouvelle République»
Το ίδιο σενάριο παίρνει μορφή, όπως αυτό που εφαρμόστηκε στη Λιβύη. Θα παρακολουθήσουμε τα ίδια γεγονότα στη Συρία, όπου το πλαίσιο είναι διαφορετικό, ή θα παρακολουθήσουμε μια διαφορετική κατάσταση;
Thierry Meyssan :

Και το πλαίσιο και οι ηθοποιοί είναι διαφορετικοί.
Η Λιβύη ήταν ένα απομονωμένο κράτος. Ο συνταγματάρχης Καντάφι είχε εγείρει μεγάλες ελπίδες και μεγάλες απογοητεύσεις. Ήταν αντιιμπεριαλιστής, αλλά πολλαπλασίασε τις μυστικές συμφωνίες με την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.
Ήταν ο σύμμαχος όλων και παραμέλησε ή πρόδωσε τον καθένα.
 Η χώρα του δεν είχε καμία διπλωματία, ούτε καμία πολιτική συμμαχίας, εκτός από εκείνες τις επενδύσεις της για την ανάπτυξη της Αφρικής.
Η Λιβύη βρέθηκε μόνη της εναντίον του ΝΑΤΟ.
Αντίθετα, η Συρία είναι ένα παλαιό έθνος που καλλιέργησε πάντα τις συμμαχίες της, συμπεριλαμβανομένης της επιλογής της αντίστασης της μαζί με τους Παλαιστινίους, τους Λιβανέζους, τους Ιρακινούς και τους Ιρανούς.
Η Διπλωματία της είναι τόσο ισχυρή που μπορούσε να εξασφαλίσει σε λίγες μέρες το ρωσικό και το κινεζικό διπλό βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Κάθε πόλεμος κατά της Συρίας αναμένεται να επεκταθεί σε ολόκληρη την περιοχή και ακόμη να εξελιχθεί σε παγκόσμιο πόλεμο αν το Ιράν ή η Ρωσία είναι άμεσα εμπλεκόμενοι.

Επιπλέον, οι Σύριοι είναι 23 εκατομμύρια ενώ οι Λίβυοι είναι 5 εκατομμύρια.
Η Λιβύη δεν είχε άλλη στρατιωτική εμπειρία παρά τον πόλεμο του Τσαντ, ενώ η Συρία έχει συνηθίσει να ζει 60 χρόνια σε μια μόνιμη εμπόλεμη ζώνη.
Οι εμπειρογνώμονες του φιλοπόλεμου λόμπι στην Ουάσιγκτον λένε ότι ο Συριακός στρατός είναι ανεπαρκώς εξοπλισμένος και ανεπαρκώς εκπαιδευμένος.
Υπόσχονται ότι η διεθνής παρέμβαση θα είναι ένα απλό περίπατο.
Είναι πολύ αστείο, γιατί οι ίδιοι εμπειρογνώμονες υποστήριζαν το 2006 ότι το Ισραήλ θα έπρεπε να αποφύγει έναν νέο πόλεμο με τη Συρία, επειδή θα ήταν πολύ επικίνδυνος.

«La Nouvelle République»
Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτό που συμβαίνει στη Συρία είναι απλά μια προέκταση της «αραβικής επανάστασης», ενώ η Συρία βρίσκεται στην αμερικανική ατζέντα από την εποχή του Μπους, όπως αναφέρει ο Στρατηγός Wesley Clark.
Κατά τη γνώμη σας, πώς θα καταφέρει ο Μπασάρ αλ-Άσαντ να αποτρέψει αυτή την συνωμοσία;
Thierry Meyssan :

Όπως το υπενθυμίζετε, η απόφαση να επιτεθεί στη Συρία, ελήφθη σε μια συνάντηση στο Καμπ Ντέιβιντ στις 15 Σεπτεμβρίου 2001, αμέσως μετά τις επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον. Η κυβέρνηση Μπους είχε προγραμματίσει μια σειρά από πόλεμους: Αφγανιστάν και Ιράκ, Λιβύη και Συρία, Σουδάν και Σομαλία, και τελικά το Ιράν.
Το 2003, λίγο μετά την πτώση της Βαγδάτης, το Κογκρέσο ψήφισε τον νόμο του Syrian Acountability Act ο οποίος διατάσει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να κηρύξει το συντομότερο δυνατό πόλεμο κατά της Συρίας.
Αυτό που δεν πρόλαβε να κάνει ο πρόεδρος Μπους το κάνει σήμερα ο διάδοχός του Μπαράκ Ομπάμα.
Ο Στρατηγός Wesley Clark αποκάλυψε την στρατηγική αυτή πριν από μερικά χρόνια για να αντιταχθεί ο ίδιος καλύτερα.
Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του πολέμου της Λιβύης, προσπάθησε ανεπιτυχώς να σταματήσει τον πόλεμο με τη βοήθεια πολλών ενεργών Στρατηγών.
Όλοι μαζί, αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό ρεύμα των ανώτερων αξιωματικών που αρνούνται να δουν να πεθαίνουν τους άνδρες τους σε υπαίθριες περιπέτειες που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά κάποιων ιδεολόγων κοντά στο Ισραήλ.
Έκαναν τα πάντα για να αποτραπεί ένας πόλεμος στη Συρία και διαθέτουν περισσότερους μοχλούς από ό, τι γενικά πιστεύεται για να επηρεάζουν την παγκόσμια πολιτική.

Ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ-Άσαντ δεν είναι σαν τον πατέρα του.
Δεν είναι ένας αυτοκράτορας. Κυβερνά με μια ομάδα.
Η στρατηγική της κυβέρνησής του είναι αφενός η διατήρηση της πολιτικής ειρήνης ενώπιον των προσπαθειών αποσταθεροποίησης και θρησκευτικής διαίρεσης,
και αφετέρου να ενισχύσει τις συμμαχίες της, ιδίως με το Ιράν, τη Ρωσία και την Κίνα.

«La Nouvelle République»
Στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αραβικός κόσμος, είτε στην Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη και τώρα τη Συρία: είναι αυτή η «συμφιλίωση» μεταξύ της Δύσης και των ισλαμιστικών κινημάτων που τόσα πολεμά;
Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι τα μέσα και τα έξω σε αυτό το νέο δυτικό παιχνίδι;
Thierry Meyssan :

Δεν νομίζω ότι οι ισλαμιστές θεωρήθηκαν ποτέ εχθροί από τη Δύση.
Ιστορικά, όλες οι αυτοκρατορίες τους χρειάστηκαν για να περιοριστούν οι εθνικές αντιστάσεις.
Αυτή ήταν η περίπτωση με τους Οθωμανούς, όπως και με τους Γάλλους και τους Άγγλους.
Να θυμάστε ότι η Γαλλία δεν εφάρμοσε ποτέ τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους (1905) στην Αλγερία.
Αντιθέτως, στηρίχτηκε στα τζαμιά για να εδραιώσει την εξουσία της. Οι Αγγλοσάξονες έπραξαν το ίδιο.
Χειρότερο ακόμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν ισλαμικά κινήματα στη δεκαετία του '80 με την ελπίδα να προκαλέσουν μια σύγκρουση των πολιτισμών μεταξύ του ισλαμικού κόσμου και της Σοβιετικής Ένωσης.
Αυτή ήταν η στρατηγική του Bernard Lewis, που εφαρμόστηκε από τον Zbigniew Brzezinski, και ο Samuel Huntington διατύπωσε τη θεωρία για το ευρύ κοινό.
Έτσι γεννήθηκε η Αλ Κάιντα.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν υπερασπίσει τα συμφέροντα της αμερικανικής αυτοκρατορίας στο Αφγανιστάν, την Γιουγκοσλαβία, την Τσετσενία, και πιο πρόσφατα στο Ιράκ, τη Λιβύη και σήμερα στη Συρία.
Ο Abdelhakim Belhaj, ο οποίος είχε διοριστεί νούμερο 3 της Αλ Κάιντα από τον Αϊμάν αλ-Ζαουάχρι όταν η Μαχόμενη Ισλαμική Ομάδα της Λιβύης απορροφήθηκε από την Αλ Κάιντα, είναι σήμερα ο στρατιωτικός διοικητής της Τρίπολης και διοικητής του Ελευθέρου Συριακού Στρατού.
Εκθειάζεται χωρίς συγκράτηση ως ο άνθρωπος του ΝΑΤΟ και απαιτεί να του δώσει λογαριασμούς η MI6 που τον βασάνισε.
Όσο για τη Μουσουλμανική Αδελφότητα την οποία η Ουάσιγκτον φέρνει τώρα στην εξουσία στην Τυνησία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο, και που θα ήθελε να επιβάλει και στη Συρία, είναι ιστορικά συνδεδεμένη με την MI6.
Είχε σχεδιαστεί από τον Hassan Al-Banna για τον πόλεμο κατά των Άγγλων, αλλά χρησιμοποιήθηκαν από τους Βρετανούς για την καταπολέμηση του Νάσερ. Σήμερα, πνίγονται κάτω από τις επιχορηγήσεις του Συμβούλιου Συνεργασίας του Κόλπου, γεγονός που δεν αποτελεί σημάδι ανεξαρτησίας.

«La Nouvelle République»
Αν αύριο πέσει το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Ασαντ, ποιος θα ήταν ο αντίκτυπος στον άξονα της αντίστασης Τεχεράνη-Χαμάς-Χεζμπολάχ;
Thierry Meyssan :

Οι Αμερικανοί δεν κρύβουν ότι, αν καταφέρουν να καταστρέψουν τη Συρία –επαναλαμβάνω «να καταστρέψουν τη Συρία»,
επειδή το ζήτημα της αντίστασης υπερβαίνει κατά πολύ το πρόσωπο του Προέδρου αλ-Άσαντ-
θα συνέχιζαν τον πόλεμο με άμεση επίθεση στο Ιράν.
Συνεπώς, η πτώση της Συρίας θα ανοίξει μια περίοδο μεγάλης αστάθειας που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε παγκόσμια σύγκρουση.
«La Nouvelle République»
Σε αυτή τη συριακή διένεξη, η Τουρκία έχει πάρει θέση και προσχώρησε πλήρως στις απόψεις της συριακής φιλοδυτικής αντιπολίτευσης. Απορρίπτοντας το συριακό καθεστώς, παρουσιάζοντας το ως φονιά του λαού του, με την άρνηση να δει τις διαδηλώσεις υπέρ του Σύρου προέδρου, δυσφημώντας τη οπλισμένη διάσταση της διαμαρτυρίας, και ακόμη με την άρνηση να συμπεριλάβει τους εσωτερικούς αντιπάλους του καθεστώτος ως εκπροσώπους του λαού της Συρίας, με τη μονοπώληση του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου.
Κατά τη γνώμη σας, πως εξηγείται αυτή η αλλαγή;
Thierry Meyssan :

Είχαμε ξεχάσει όλοι ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Ο τουρκικός στρατός είναι συμπληρωματικός εκείνου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στο παρελθόν, είναι εξάλλου αυτός που έσωσε τις ΗΠΑ στην Κορέα.

Η Τουρκία φιλοξενεί αμερικανικές βάσεις και πρόσφατα δέχθηκε το Πεντάγωνο να μεταφέρει στο έδαφός της βάσεις του ΝΑΤΟ που σταθμεύουν σήμερα στην Ισπανία, και να εγκαταστήσει νέα ραντάρ που έχουν σχεδιαστεί για να κατασκοπεύουν το Ιράν.
Εδώ και έναν αιώνα, οι Τούρκοι ηγέτες πολλαπλασιάζουν τα πολιτικά λάθη.
Ο Ερντογάν ελπίζει να γίνει ο χωροφύλακας της περιοχής, όπως το είχε κάνει πριν από αυτόν ο Σάχης Ρεζά Παχλαβί και ο Σαντάμ Χουσεΐν.
Η ιστορία έχει δείξει πώς οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν αυτούς που τους υπηρετούν:
τους χρησιμοποιούν, και τους εξαλείφουν στη συνέχεια.

13.1.12

Η αυτοκρατορία και τα ψέμματα των ΜΜΕ - Ζούμε σε έναν παράδεισο ηλιθίων;



Από την ιστοσελίδα Global Research με τίτλο:

  Μετάφραση από την ιστοσελίδα Antinews με τίτλο:

Του William Bowles

Ένα ερώτημα με απασχολεί συνεχώς.
Μήπως όλοι μας, συμπεριλαμβανόμενων και των αριστερών, ζούμε σε μια κατασκευασμένη πραγματικότητα, την οποία μας ταΐζουν με επιτυχία τα παντοδύναμα παγκόσμια ΜΜΕ;

Μας φυσάνε μια από εδώ, και μια από εκεί, με τα πάντα να καθορίζονται από οποιαδήποτε είδηση τα παγκόσμια ΜΜΕ αποφασίσουν να μας ταΐσουν;

Και λίγο μετά, εντελώς μυστηριωδώς, η είδηση αυτή εξαφανίζεται, και την αντικαθιστά μια άλλη;

Το παλιό αναρχικό σύνθημα «μην διορθώνετε το μυαλό σας, η πραγματικότητα είναι λάθος», αρχίζει να αποκτά μια νέα σημασία, αν αναλογιστούμε την δύναμη των ΜΜΕ στο να καθορίζουν την πραγματικότητα μας.

Τα ΜΜΕ λειτουργούν στην ουσία ως ένας agent provocateur για το κράτος και τις επιχειρήσεις, αποφασίζοντας αυτά το τι ακριβώς συμβαίνει στον κόσμο. Έτσι, ακόμη και οι προοδευτικοί παίρνουν αποφάσεις ως προς το τι πρέπει να κάνουν, με βάση το τι τους σερβίρουν τα μέσα.

Η ειδησεογραφική κάλυψη των διαμαρτυριών και των διαδηλώσεων αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα των παραπάνω, με τα ΜΜΕ να εστιάζουν στη βία και στη καταστροφή, προκαλώντας έτσι ακόμη περισσότερη βία.

Η ζωή, όπως μας την σερβίρουν τα ΜΜΕ δεν είναι παρά μια σειρά από κρίσεις, ή δημόσια θεάματα. Τα δυο αυτά πολλές φορές μπερδεύονται μεταξύ τους.

Υπάρχει ένας κόσμος, άσχετος με αυτόν στον οποίο ζούμε όλοι εμείς, και που ανήκει στον μηχανισμό των παγκόσμιων ΜΜΕ. Είναι ένας κόσμος τεχνητός, όπου οι δικτάτορες έρχονται και παρέρχονται, η μια κρίση ακολουθεί την άλλη, και όλο το δράμα αφαιρείται, μαζί με την ουσία. Το μόνο που μένει είναι το θέαμα.

Πρόκειται για τον αληθινό θρίαμβο της σύγχρονης τηλεόρασης, η οποία έχει καταφέρει να κάνει copy paste την πραγματικότητα, κατά το δοκούν.

Υπάρχει ζωή έξω από τα μήντια;
Ακόμη και η αριστερά συζητά τα διάφορα ζητήματα, μέσα όμως στα πλαίσια της πραγματικότητας που μας παρέχουν τα ΜΜΕ. Ότι είναι στέρεο, διαλύεται στον αέρα, εξατμίζεται σε bits και bytes.

Το κίνημα Occupy Wall Street υπάρχει όσο μπορεί και εξασφαλίζει κάλυψη και επικεφαλίδες. Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται μια δόση βίας, και μάλιστα φρέσκιας την κάθε φορά. Μόλις απομακρυνθεί το θέαμα της βίας, δεν υπάρχει πλέον ρεπορτάζ, η είδηση δεν αξίζει να προβάλλεται, εκτός μέσα σε πλαίσια αφιερωμάτων τύπου: τα κινήματα του 2011.

Είμαστε κυριολεκτικά παθητικοί θεατές της κηδείας μας, μέσα σε έναν πλήρως ελεγχόμενο από τα ΜΜΕ κόσμο.
Έναν κόσμο γεμάτο από τραγωδίες εξ αποστάσεως, που μας έρχεται με τη διαμεσολάβηση ενός αόρατου χεριού, όπου όλα όσα συμβαίνουν αναφέρονται στην αρχή με χαοτικό ρυθμό, αλλά στη συνέχεια, μόλις βρεθεί το κατάλληλο σενάριο, αρχίζουν να σερβίρονται οι αιτίες, οι λόγοι, και οι αναγκαίες «λύσεις».

Ο Καντάφι βασανίζεται, δολοφονείται, και το πτώμα του μας παρουσιάζεται ως το δίκαιο τέλος μιας «περίεργης διασημότητας», ενός θύματος της ίδιας της επιτυχίας του. Πρώτα τον φλερτάρουμε, μετά τον προδίδουμε. Μια κλασική περίπτωση, άξια θεατρικής πλοκής του Σαίξπηρ.

Η είδηση μπορεί να πλασαριστεί ως θέαμα, και ως τέτοιο μπορεί άνετα να καταναλωθεί με παθητικότητα, και πάνω απ όλα με ασφάλεια.

Υπ αυτήν την έννοια το κίνημα Occupy Wall Street, έπεσε κι αυτό θύμα της επιτυχίας του.
Η ζωή του εκτυλίχτηκε στον εικονικό κόσμο των ΜΜΕ, και όχι στον δικό μας.

Τα ΜΜΕ μας περιγράφουν το πώς τα κινήματα, οι απεργίες, κλπ επηρεάζουν το κοινό, επηρεάζουν την δημόσια σφαίρα, αλλά ως εκ του θαύματος, οι διαδηλωτές, οι ακτιβιστές, και οι απεργοί παύουν να ανήκουν σε αυτήν.
Έχουν μεταφερθεί μαγικά σε έναν άλλο κόσμο, μηντιακό, όπου ζουν και λειτουργούν εφήμερα, όπως τα φωτόνια που απαρτίζουν την τηλεοπτική τους εικόνα.

Αυτός είναι ένας λόγος που τα ΜΜΕ δεν μπαίνουν στον κόπο να μιλήσουν για «τάξεις», με τον ίδιο ζήλο που μιλάνε για βία. Αν το έκαναν, θα έπρεπε παράλληλα να ορίσουν από την αρχή το τι θεωρείται δημόσια σφαίρα, και επίσης να μας εξηγήσουν σε ποια πλευρά της πάλης των τάξεων βρίσκονται τα ίδια.

Ο αγώνας είναι μεταξύ δυο τάξεων: Αυτής που ελέγχει το κεφάλαιο, και της άλλης.
Τα ΜΜΕ αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα του 1%, που ελέγχουν τα κεφάλαια, και που επιβάλλουν την πραγματικότητα τους στους υπόλοιπους.
Μια πραγματικότητα όπου κάποια πράγματα θεωρούνται δεδομένα, π.χ. η κυριαρχία του ιδιωτικού κεφαλαίου, η ατιμωρησία και η ισχύς του κράτους, τα εθνικά συμφέροντα, κλπ. Με άλλα λόγια, η διατήρηση του υπάρχοντος status quo.

Ακόμη και τα νέα εργαλεία, όπως είναι τα blogs, το social networking, και το βίντεο, αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμα για τις «δυνάμεις της αυτοκρατορίας».
Τα εργαλεία αυτά στράφηκαν εναντίον μας στη περίπτωση της Λιβύης, και τώρα και της Συρίας.

Το BBC κάνει συνεχή χρήση βίντεο από κινητά τηλέφωνα για τη Συρία, τα περισσότερα χωρίς να αποκαλύπτουν τίποτα ουσιαστικό, και αυτό αποτελεί την βασική ειδησεογραφία όσον αφορά στα τεκταινόμενα εκεί, με την δικαιολογία ότι του απαγορεύεται η είσοδος στη χώρα.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους μπλόγκερς, οι οποίοι όμως μέχρι πριν λίγα χρόνια θεωρούνταν ο «θάνατος» της επαγγελματικής δημοσιογραφίας. Τώρα όμως αποτελούν τα τέλεια όργανα της προπαγάνδας, με τα συμβατικά ΜΜΕ απλά να αναμεταδίδουν την «πραγματικότητα» τους, προσδίδοντας της την απαραίτητη αυθεντικότητα για να την κάνουν πιστευτή. Να την κάνουν έγκυρη!

Και στην πορεία αποτελειώνεται οριστικά η αμερόληπτη, και αντικειμενική δημοσιογραφία.

Το δράμα και η (αποκρυβόμενη) τραγωδία της καταστροφής της Λιβύης μας παίχτηκε μέσα από θολές εικόνες και κουνημένα βίντεο, εναλλασσόμενα από εικόνες προπαγανδιστών του BBC, που παριστάνουν τους ρεπόρτερ, να στέκονται μπροστά σε κάποιο κανόνι, και να εκθειάζουν στους θεατές τους την θανατηφόρα ισχύ του.

Όπως η αυτοκρατορία απολαμβάνει την πλήρη ατιμωρησία, έτσι και τα ΜΜΕ.
Είναι και οι δυο σε έναν πλήρη συγχρονισμό.

Του William Bowles   Global Research
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=28308

Απόδοση: S.A.

Βλ. και
- Το Μιντιακό Σκάνδαλο: Δημοσιογράφοι "Βαποράκια", Πολυθεσίτες, Αργόμισθοι, σε Ρόλο Τιμητή των Άλλων

- Η Μιντιακή Παράσταση - Οι Δημοσιογράφοι που Σήμερα Κραυγάζουν για τα Κλεμμένα Εξαγοράζονταν για να Αποκρύβουν την Αλήθεια - Αυτοί θα τα Επιστρέψουν;