Tα προσχήματα και η πραγματική αιτία της πανευρωπαϊκής λιτότητας

.

.

Αρθρο «Τράπεζες - ζόμπι» ρημάζουν ΗΠΑ - ΕΕ 

του Γ. Δελαστίκ στο ΕΘΝΟΣ
.

Τρομακτικοί είναι οι αριθμοί που αφορούν στο κόστος της διάσωσης των αμερικανικών και ευρωπαϊκών τραπεζών με χρήματα των κυβερνήσεων των ΗΠΑ και των χωρών - μελών της ΕΕ συν των αρμόδιων οργάνων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Oπως υπολογίζει το αμερικανικό περιοδικό "Νιούζγουικ", στις ΗΠΑ το ποσό αυτό ανέρχεται στο ασύλληπτο ύψος των 3,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και στην ΕΕ σε 2 περίπου τρισεκατομμύρια δολάρια!


Τα αστρονομικά αυτά ποσά μετακυλίονται ουσιαστικά στις πλάτες των Αμερικανών και των Ευρωπαίων φορολογουμένων και ακριβώς αυτή είναι η αιτία της υστερίας πανευρωπαϊκής επιβολής μέτρων εξουθενωτικής λιτότητας που διαπερνά πλέον την πολιτική των κυβερνήσεων όλων των κρατών - μελών της ΕΕ.
Oλα αυτά τα παραμύθια περί χωρών και λαών της Ευρώπης που δήθεν ζούσαν με δανεικά εις βάρος των Γερμανών, όλο αυτό το αμόκ απολύσεων εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων στις χώρες της ΕΕ, όλη αυτή η φρενίτιδα αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, όλη αυτή η αρπακτικότητα μείωσης των μισθών και των συντάξεων αποσκοπούν στην παραπλάνηση των πολιτών, προκειμένου να μπορέσουν οι κυβερνήσεις να αρπάξουν από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους όσο περισσότερα χρήματα μπορούν για να καλύψουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των ασύλληπτων ποσών που έχουν χαρίσει στους τυχοδιώκτες τραπεζίτες.


Αυτή είναι η πραγματική αιτία της πανευρωπαϊκής λιτότητας.
Oλα τα άλλα που ακούγονται και γράφονται, ακόμη και όταν έχουν πραγματική υπόσταση προβλημάτων, στην παρούσα φάση λειτουργούν μόνο ως προσχήματα.
Σε καμιά περίπτωση η λύση τους δεν προϋποθέτει αυτό το αμόκ λιτότητας για τους λαούς.

Είναι γελοίο π.χ. να ισχυριζόμαστε ότι ο Σαρκοζί καλώς προωθεί τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού σήμερα, το 2010, κάνοντας τη Γαλλία άνω - κάτω και βγάζοντας εκατομμύρια Γάλλους στους δρόμους, επειδή η χορήγηση των συντάξεων στη χώρα αυτή θα παρουσιάσει πρόβλημα το... 2050!!!

Παράλληλα, αυτή τη στιγμή κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά και στην ΕΕ συντελείται μια ακόμη ληστεία των τραπεζών - αυτή τη φορά εις βάρος όσων έχουν καταθέσει σε αυτές, μέσω της πολιτικής των σχεδόν μηδενικών επιτοκίων.
Γλιτώνοντας τους τόκους, μόνο στις ΗΠΑ οι τράπεζες υπολογίζεται ότι αντικειμενικά αφαιρούν από τους καταθέτες περίπου... ένα τρισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο!

Οι τράπεζες όμως "γδέρνουν" και όσους δανείζονται από αυτές.
Το 2007, κατά μέσο όρο στις ΗΠΑ οι τράπεζες δανείζονταν από τη FED, την κεντρική τράπεζα, με επιτόκιο 5,25% και χορηγούσαν π.χ. στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο 6,4%. Στην περίπτωση αυτή δηλαδή είχαν κέρδος μια διαφορά επιτοκίου 1,15%.

Σήμερα η FED δανείζει στην ουσία δωρεάν τις αμερικανικές τράπεζες: έχει ρίξει το επιτόκιό της στο τελείως συμβολικό ύψος του 0,25% (!), μειώνοντάς το δηλαδή κατά 5 ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες.
Ομως οι τράπεζες αυτές χορηγούν σήμερα στεγαστικά δάνεια με επιτόκιο... 6,1%!
Το επιτόκιο χρηματοδότησής τους μειώθηκε δηλαδή κατά 5 μονάδες, αλλά αυτές μείωσαν το επιτόκιο των στεγαστικών δανείων τους μόλις κατά 0,3 μονάδες και έτσι έχουν πλέον κέρδος μια διαφορά επιτοκίου... 5,85% από 1,15% που είχαν το 2007!
Το κέρδος τους δηλαδή αυξάνεται πάνω από 500%!


Ανταμείβονται δηλαδή ουσιαστικά επειδή προκάλεσαν την παγκόσμια οικονομική κρίση!

Αυτή η πολιτική έχει δύο σοβαρότατες παρενέργειες, πέραν της κραυγαλέας ληστείας εις βάρος των εργαζομένων, των καταθετών και των δανειστών.

Πρώτον, καθώς απορροφά τεράστια κονδύλια από την πραγματική οικονομία, βαθαίνει την κρίση, καταστρέφει επιχειρήσεις που παράγουν προϊόντα και υπηρεσίες, αφού ούτε ο κόσμος έχει τόσα λεφτά για να ψωνίσει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους ούτε οι τράπεζες δανείζουν τις επιχειρήσεις για να συνεχίσουν τις παραγωγικές δραστηριότητές τους.

Αυτή η πολιτική στραγγαλίζει έτσι την οικονομία αντί να βοηθήσει την ανάπτυξη και μέσω αυτής την έξοδο από την κρίση.

Δεύτερον, αποτρέπει κάθε εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, κρατώντας μέσα στο παιχνίδι τράπεζες που θα έπρεπε να είχαν κλείσει.
 "Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη είναι ακόμη γεμάτες με "τράπεζες - ζόμπι" που θα είχαν χρεοκοπήσει, αν δεν ήταν οι κυβερνητικές εγγυήσεις, τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια και οι αγορές περιουσιακών στοιχείων από τις κεντρικές τράπεζες" γράφει χαρακτηριστικά το "Νιούζγουικ".

ΑΔΙΕΞΟΔΟ
Δεν υπάρχει λύση με ίδια πολιτική


Οσο συνεχίζεται αυτή η γραμμή των κυβερνήσεων απέναντι στις τράπεζες, όχι μόνο δεν πρόκειται να υπάρξει έξοδος από την κρίση, αλλά θα οδηγηθούμε αναπότρεπτα και στο σπάσιμο μιας ακόμη τραπεζικής "φούσκας", καθώς θα απαιτηθεί να διασωθούν πάλι οι τράπεζες που είναι αντικειμενικά χρεοκοπημένες και που έχουν σωθεί με τα λεφτά των κυβερνήσεων - δηλαδή των φορολογουμένων.
Γιατί να κλείσει μια χρεοκοπημένη τράπεζα όταν χρηματοδοτείται από την αμερικανική FED ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με 0,25% ή 1% επιτόκιο με χρήματα των φορολογουμένων, τα οποία καταλήγουν σε μεγάλο μέρος τους στις τσέπες των τραπεζικών στελεχών ως μπόνους εκατομμυρίων και στα χρηματοκιβώτια των μετόχων ως μερίσματα;

Το σημαντικότερο γεγονός των τελευταίων χρόνων - Ένας καθρέφτης για την κοινωνία

.

Turski film μέσω GRSAIL.

.

.

Aποσπάσματα από το άρθρο Ο Καιρός στην Ελευθεροτυπία

.

.

Μπορεί να ακουστεί παράξενο, αλλά κατά τη γνώμη μου το σημαντικότερο γεγονός εδώ και πολύ καιρό στα ανθρώπινα είναι ο απεγκλωβισμός των 33 μεταλλωρύχων από τα 700 μέτρα βάθος του ορυχείου, όπου ήταν θαμμένοι.
.
Για να είμαι πιο ακριβής, δεν είναι ο απεγκλωβισμός το σημαντικό αλλά η ίδια η θέση αυτών των ανθρώπων εκεί κάτω και η στάση που κράτησαν επί 68 μέρες στα έγκατα της γης.
Μια στάση που φαίνεται να μην έγινε κατανοητή από μια τάξη του πάνω κόσμου, η οποία χτίζει και δημιουργεί πρότυπα ανθρώπων που όλο και πιο πολύ δυσκολεύονται να ζήσουν σ' αυτόν τον κόσμο.
.Δεν έχει αναδειχτεί το μείζον, φερ' ειπείν, ότι ο ένας και μοναδικός παράγοντας που έφερε πίσω σώους και αβλαβείς τους ανθρώπους δεν ήταν μήτε το σώμα τους ούτε η οικονομική τους επιφάνεια, ούτε η ομορφιά τους, ούτε η θέση τους στην κοινωνία. Αλλά η συναισθηματική δύναμη κάποιων από αυτούς.
Αυτό που οι πολλοί άνθρωποι λένε ψυχή ....
.
Γιατί εκεί, στα πολύ δύσκολα, όπως και σε κάθε πολύ δύσκολα, αυτό που σώζει τους ανθρώπους ή τους καταστρέφει δεν είναι ούτε ο πλούτος, ούτε η ομορφιά τους, ούτε η μούρη τους στην κοινωνία. Είναι το τσαγανό που κουβαλάνε μέσα τους.....
.
Ακούγεται έτσι σαν γελοιότητα και σαν να μην έχει επαφή με την πραγματική φύση των ανθρώπων ο τόσος τονισμός για την ανάγκη μέχρι και εξάμηνης ψυχολογικής στήριξης των πρώην εγκλωβισμένων, από επαγγελματίες του είδους.
Οπως υπερβολή ακούγεται και η τόση υπερπροστασία, που διαχύθηκε αίφνης από τον μιντιόκοσμο γι' αυτούς, που μπήκαν στη στοά σαν άνθρωποι καθημερινοί και βγήκαν γίγαντες.
Αυτό που η σύγχρονη μαμοθρεφτολογία έχει αναδείξει σαν κυρίαρχο τρόπο, σαν οδηγό, σαν πρότυπο ζωής, έρχεται η ίδια η ζωή να το χλευάσει.
.
Πόσο φτωχός ουσιαστικά είναι ο ψυχολόγος, που θα καθήσει απέναντι απ' το θηρίο. Ενα θηρίο που πάλεψε και νίκησε κάθε αρχέγονο φόβο. Και επιβιώνοντας επιβεβαιώθηκε σχεδόν απόλυτα.
Πόσο αμετροεπής θα ήταν ένας επιστήμονας που θα αναλωθεί σε ερωτήσεις αξιολόγησης, αντί να ρωτάει ευλαβικά να μάθει ο ίδιος, να δει, να καταλάβει πώς γίνεται η αδυναμία δύναμη. Και, τελικώς, πώς κερδίζει κανείς τον εαυτό του.....
.
Οι απεγκλωβισμένοι μεταλλωρύχοι και η ιστορία τους είναι μια ευκαιρία να δει η κοινωνία τον εαυτό της στον καθρέφτη......
.
Οι μεταλλωρύχοι της Χιλής βγήκαν από τα έγκατα της γης και μέσα στις αγκαλιές και τα δάκρυα των δικών τους ανθρώπων μπορούσε να δει κανείς τι άλλο τους κρατούσε ζωντανούς, γενναίους και αποφασισμένους:
Γυναίκες με μισοκούρελα και παιδιά ξυπόλητα και γριές και γέροι απεριποίητοι και φτωχοί.
.
Πραγματικά φτωχοί.
Αυτή η φτώχεια ήταν η περιουσία τους η ανεκτίμητη.
Αυτή η φτώχεια ήταν ο πλούτος τους όλος.
Που δεν μπορούσε να τον εξαγοράσει ο πλούτος του κόσμου όλου.
Αυτό είχαν, και τη ζωή τους. Τίποτε άλλο; Την περηφάνια τους. Γι' αυτό που είναι.
.
Οι κάμερες συνόδευαν τους τελευταίους, που έφευγαν από τους μαχαλοκαταυλισμούς, με κάτι σακαράκες από τα διαλυτήρια αυτοκινήτων.
Κάτι σκηνές από χαρτί φτιαγμένες.
Με στρώματα τρυπημένα, και για σκεπάσματα κουρέλια ρούχων, πολύχρωμα, σαν την απροσποίητη χαρά, που έχουν οι άνθρωποι στις Ανδεις.
Αυτή ήταν η περιουσία των τριάντα τριών μεταλλωρύχων της πιο άγριας ερήμου σ' αυτό τον πλανήτη. Της Ατακάμα.
Γι' αυτή και για τις ζωές τους λαχταρώντας επέζησαν.

Γιατί ζωή χωρίς την αγκαλιά της αγαπητικιάς και της γυναίκας, του φίλου, του πατέρα και της μάνας, της κόρης, του γιου κι αυτών που αγαπάς, είναι ζωή σε φτώχεια τρισχειρότερη.Φτώχεια για μια ανθρωπότητα που έχει εμπρός της τη ζωή να της θυμίζει πού είν' ο δρόμος.
.
Κι αυτή, (η ανθρωπότητα) ανέμελη, σαν καλομαθημένη ανήλικη να ξεπουλάει τον εαυτό της για δυο χαρτονομίσματα ακόμα.
Και δυο ακόμα.
Και δυο ακόμα.
.
Μέχρι πορνείας.
.
Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr.

ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ

,

Aπό το ιστολόγιο GEIASOY

 με τίτλο ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ

Ομιλία στα 70στά γενέθλια του..

Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1889 στο Walworth μια γειτονιά του Λονδίνου
και πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1977 στην Ελβετία
.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω

ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη απλώς με προειδοποιούσαν

να μη ζω ενάντια στην αλήθεια της ζωής μου.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ

.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα

σε τι δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος, όταν του επέβαλα τις επιθυμίες μου.

Και όταν μάλιστα δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή και ούτε ήταν

έτοιμος ο άνθρωπός, ακόμα και αν αυτός ήμουν εγώ.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ .


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα να λαχταρώ

για μια άλλη ζωή και έβλεπα γύρω μου ότι τα πάντα μου

έλεγαν να μεγαλώσω.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ .


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα

ότι σε κάθε περίσταση ήμουν στο κατάλληλο μέρος

και πάντα στην κατάλληλη στιγμή.

Αυτό με έκανε να γαληνέψω.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΛΗΘΕΙΑ .

.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα

να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και

κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.

 Σήμερα κάνω μόνο ότι μου αρέσει και με γεμίζει χαρά,

 ότι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά.

 Με το δικό μου τρόπο και με τους δικούς μου ρυθμούς.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, απελευθερώθηκα

από ότι δεν ήταν υγιεινό για μένα.

Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και

οτιδήποτε με απομάκρυνε από τον εαυτό μου.

Παλαιά αυτό το έλεγα «υγιή εγωισμό».

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΑΓΑΠΗ


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, έπαψα

να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλα πολύ λιγότερο.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, αρνήθηκα να συνεχίσω

να ζω στο παρελθόν μου και να ανησυχώ για το μέλλον μου.

Τώρα ζω κάθε μέρα την κάθε στιγμή

που ξέρω ότι ΟΛΑ συμβαίνουν.

Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, συνειδητοποίησα

ότι, οι σκέψεις μου με έκαναν ένα άτομο μίζερο και άρρωστο.

Όταν επικαλέστηκα τη δύναμη της καρδιά μου

η λογική μου βρήκε ένα πολύτιμο σύμμαχο.

Σήμερα αυτό το λέω ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ


Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, κατάλαβα ότι, δεν

πρέπει να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις

και οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζουμε

με τον εαυτό μας ή με τους άλλους.

αυτό το λέμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ


Ξέρω ότι από τις εκρήξεις στο Σύμπαν γεννιούνται νέα αστέρια.

Σήμερα ξέρω ότι,


ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ.

Οι Άγγλοι συζητούν την απο-ιδιωτικοποίηση εταιρειών γιατί έχουν "ψοφήσει" στο κρύο

.

.
.

Από το ιστολόγιο GREEK RIDER

.
Ξέρω, ξέρω....η εποχή ζητάει άλλα....

Διαβάστε όμως το παρακάτω άρθρο του Τάκη Φωτόπουλου από την χτεσινή Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία. Παρακάτω παραθέτω ένα μικρό μόνο απόσπασμα:

Το ελληνικό "11/9" :
"Φυσικά, αν υπάρχουν ακόμη κάποιοι ανόητοι πολίτες μεταλλαγμένοι σε «καταναλωτές», που νομίζουν ότι ο ανταγωνισμός θα ρίξει τις τιμές και θα βελτιώσει τις παρεχόμενες υπηρεσίες, δεν έχουν παρά να ρωτήσουν τους Αγγλους «συναδέλφους» τους που ιδιωτικοποίησαν τα πάντα (από το ηλεκτρικό και το γκάζι μέχρι τα τρένα κ.λπ.),
ώστε σήμερα να έχουν το «προνόμιο» να πληρώνουν τις πιο ακριβές τιμές στην Ευρώπη για τα σιδηροδρομικά ταξίδια (τα οποία κάποτε πληρώνουν και με τη ζωή τους για χάρη της μεγιστοποίησης των κερδών των εταιρειών) ή
να πεθαίνουν κάθε χειμώνα από το κρύο επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τη θέρμανση στις εταιρείες γκαζιού, ηλεκτρικού κ.λπ. (επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι τον χειμώνα 2008/9 οι επί πλέον θάνατοι από το ψύχος αυξήθηκαν κατά 49%, στέλνοντας 10.000 παραπάνω συνταξιούχους πρόωρα στον τάφο τους), ενώ η εταιρεία φυσικού αερίου ανακοίνωνε αύξηση κερδών κατά 500%!
.
Τη στιγμή λοιπόν που ο «Γιωργάκης» και η χούντα του ξεπουλούν τα πάντα για να ικανοποιηθούν οι τράπεζες που δάνεισαν τις ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα, οι Αγγλοι «καταναλωτές» τώρα συζητούν την απο-ιδιωτικοποίησή τους!
Αλλά τώρα είναι βέβαια αργά, αφού είναι δεμένοι χειροπόδαρα, το ίδιο που επιχειρούν να κάνουν και με τον ελληνικό λαό οι ντόπιες και ξένες ελίτ. "

Και αν βρείτε χρόνο, που θα βρείτε, διαβάστε και το βιβλίο του Περιεκτική Δημοκρατία: 10 χρόνια μετά, , έτσι, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί....
.

Σχόλιο RDdemos  στην παραπάνω ανάρτηση

.

 Πέρσι, όταν η Αγγλία είχε καλυφθεί με χιόνια (τότε που οι δήμοι δεν είχαν «προβλέψει» για αρκετό αλάτι, και κάναμε πατινάζ στους δρόμους), είχαμε διάφορα φανταστικά περιστατικά με μισά τετράγωνα χωρίς γκάζι & ηλεκτρικό, λόγω διαφορετικών παρόχων, τιμολόγια να ανεβοκατεβαίνουν κατά το δοκούν (price guarantee up to 2012, αλλά στο μεταξύ έπεσαν οι τιμές γκαζιού και οι price guaranteed πλήρωναν παρά πάνω από τους unguaranteed, χωρίς να σημαίνει ότι unguaranteed και guaranteed ήταν guaranteed ότι θα έχουν θέρμανση και ηλεκτρικό το καταχείμωνο), κ.λπ.

Να μην αρχίσω για τις πλημμύρες...Τα αντιπλημμυρικά μέτρα που συνιστά το «κράτος» είναι να βάφεις με λαδομπογιά το ισόγειο και να έχεις τα ηλεκτρικά σε ύψος μισού μέτρου από το έδαφος ή κατά προτίμηση στον πρώτο όροφο--- αφού έτσι κι αλλιώς θα πλημμυρίζεις μια φορά το χρόνο, και πάει λέγοντας. Παρεμπιπτόντως, οι πλημμύρες είναι πολύ καλές για τα DIY μαγαζιά.

Ιρλανδία, Ελλάδα και Ελεεινά ΜΜΕ

...

.
.

Αποσπάσματα από το άρθρο «Ιρλανδικό θαύμα»: έλλειμμα... 32%!

του Γ, Δελαστίκ στο Έθνος
.

.
Δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους όσοι το άκουγαν. Δεν πίστευαν στα μάτια τους όσοι το διάβαζαν. Ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας, Μπράιαν Λένιχαν, ανακοίνωσε κάτι αδιανόητο: το έλλειμμα του προϋπολογισμού της χώρας για το 2010 θα ανέλθει στο... 32% του ΑΕΠ!!! Προσοχή, μιλάμε για το έλλειμμα, όχι για το δημόσιο χρέος! Αυτό δηλαδή που στο Σύμφωνο Σταθερότητας της ΕΕ έχει καθοριστεί ότι επιτρέπεται να φτάνει μέχρι 3% του ΑΕΠ..

Η δεξιά ιρλανδική κυβέρνηση του Μπράιαν Κάουεν, βλέποντας ότι οι Ιρλανδοί έχουν σκύψει το κεφάλι και δεν αντιδρούν στα μέτρα εφιαλτικής λιτότητας που τους επιβάλλει, προκειμένου να «ξελασπώσει» τις τράπεζες που έπαιξαν εξωφρενικά κερδοσκοπικά παιχνίδια, αποφάσισε να διαθέσει μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ακόμη για χάρη του τραπεζικού τομέα.
Ετσι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας, το οποίο ήταν ήδη με 14,3% του ΑΕΠ το χειρότερο της ΕΕ κατά το 2009, αντί για 11% που υπολογιζόταν για το 2010 θα εκτιναχθεί στο απίστευτο, πρωτοφανές ύψος του 32%!
..........................................................................
Η κατάρρευση όμως της Ιρλανδίας έχει εξαιρετική σημασία από πολιτική, οικονομική και ιδεολογική σκοπιά. Πάνω από μία δεκαετία μάς είχαν ζαλίσει σε όλη την Ευρώπη με τον «Κελτικό Τίγρη», προβάλλοντας σε ολόκληρη την ΕΕ την ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική του Δουβλίνου ως παράδειγμα προς μίμηση. Ο καθολικός καταποντισμός της ιρλανδικής οικονομίας εν ριπή οφθαλμού μόλις έσκασε η νεοφιλελεύθερη φούσκα αποδεικνύει την επικίνδυνη γελοιότητα αυτού του μοντέλου, που οδηγεί σε τραγωδία έναν ολόκληρο λαό.
..........................................
ΑΔΙΣΤΑΚΤΗ είναι η δεξιά κυβέρνηση της Ιρλανδίας στην προσπάθεια εξυπηρέτησης των τραπεζών. Με το έλλειμμα να εκτινάσσεται στο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος να φτάνει στο 100% του ΑΕΠ αποσύρθηκε πανικόβλητη από την έκδοση ομολόγων μέχρι του χρόνου τον Ιούνιο. Αντί να δανειστεί με σίγουρα εξοντωτικό επιτόκιο, αποφάσισε να βάλει χέρι στα 24 δισεκατομμύρια ευρώ που έχει το ταμείο συντάξεων της χώρας και να δώσει τα λεφτά αυτά για τις τράπεζες!
Θα φάει δηλαδή τα λεφτά των συνταξιούχων και το 2011 πρέπει να δανειστεί τουλάχιστον 10 δισεκατομμύρια για να μπορέσει να πληρώσει τις συντάξεις αλλά και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων!
....................................................
Σαρκάζουν μέχρι και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, γράφοντας μεταξύ άλλων: «Ο Κελτικός Τίγρης εδώ και πολύ καιρό πήρε το καπέλο του και το πανωφόρι του και εξαφανίστηκε στο σκοτάδι της νύχτας. Και τι λογαριασμό άφησε πίσω του! Η ανακοίνωση ότι ο λογαριασμός για τη διάσωση των ιρλανδικών τραπεζών μπορεί να αγγίξει τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ δείχνει την παράλογη κλίμακα της τραπεζικής κρίσης»..

Εντυπωσιάζει μέσα σε αυτό το κλίμα πλήρους απαξίωσης της Ιρλανδίας η περιφρόνηση που δείχνουν μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες προς την... Ελλάδα!
Η στάση της ιρλανδικής κυβέρνησης «δείχνει ότι η Ιρλανδία δεν είναι Ελλάδα» έγραφαν στην πρώτη σελίδα τους την Παρασκευή οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», προβάλλοντας δηλώσεις Βρετανού χρηματιστή.
«Δεν υπάρχει θέμα να συναντηθεί τώρα η Ιρλανδία με το ελληνικό καρκίνωμα (!) στο εδώλιο των σχεδόν χρεοκοπημένων κρατών», έγραφε δηλητηριωδώς και η γαλλική «Μοντ» το Σάββατο.

«Καρκίνωμα» η Ελλάδα, ενώ η ιρλανδική κυβέρνηση απλώς «επέλεξε τη διαφάνεια, παρουσιάζοντας τον «τρομερό» λογαριασμό της βοήθειας προς τις τράπεζες»!
Τι να πει κανείς...
___________________________________________________
* Ο υπουργός οικονομικών της Ιρλανδίας δήλωσε στο κοινοβούλιο :

«Η συμπεριφορά των τραπεζών υπήρξε πραγματικά σοκαριστική. Υπερέβη και τους χειρότερους φόβους μας. Οι επικεφαλής των τραπεζών πήραν τρομακτικές αποφάσεις δανειοδότησης που θα κοστίσουν ακριβά τα επόμενα χρόνια στους φορολογούμενους. Συμπεριφέρθηκαν αδιάφορα και ανεύθυνα απέναντι στα οικονομικά συμφέροντα αυτής της χώρας» .
και στη συνέχεια... φόρτωσε το κράτος με δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετα χρέη για το ξελάσπωμα των «επαίσχυντων»τραπεζών! Βλ.  Βυθίζουν την Ιρλανδία οι τράπεζες
.
* Στο ετήσιο συνέδριο της ένωσης αστυνομικών, ο πρόεδρος της μιλώντας εκ μέρους των 11.000 αστυνομικών της χώρας κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έχει διαφθαρεί και εξαγοραστεί από τραπεζίτες και επιχειρηματίες.
Την κατηγόρησε ότι για περισσότερα από δέκα χρόνια που κυβερνά τη χώρα επέτρεψε τη λεηλασία του εθνικού πλούτου από μια δράκα πλουσίωνΤραπεζίτες και κερδοσκόποι εξασφάλισαν τα παράνομα κέρδη τους σε φορολογικούς παραδείσους ανά τον κόσμο και το τίμημα για αυτή την εθνική προδοσία το πληρώνουν οι Ιρλανδοί εργαζόμενοι, βλ. Cops Charge Irish Government With Treason
..
.
Βλ. και
-  Δεν Υπάρχει Ανεξάρτητος Τύπος 
-  H Συνεχιζόμενη Απροκάλυπτη Υπονόμευση της Ελλάδας από Ξένα Ειδησεογραφικά Πρακτορεία
-  Ο "Ανεξάρτητος" Τύπος, η Ελλάδα και η Aποσιωπούμενη Τεράστια Διαφθορά στις ΗΠΑ
-  Η Διασύνδεση ΜΜΕ και Πολέμων

Κ. Βεργόπουλος για τις "Μαρξιστικές" συστάσεις: Ενδεχόμενη πτώχευση θα αποτελειώσει τα λαϊκά εισοδήματα - Στην Αργεντινή η πτώχευση ήταν επιλογή του ΔΝΤ

.

Aποσπάσματα από άρθρο Το θεσπέσιο πτώμα

 του Κ. Βεργόπουλο στην Ελευθεροτυπία

.

.

Οσάκις ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση, η Αριστερά βυθίζεται σε βαθύτερο ιδεολογικο - πολιτικό αδιέξοδο και αποσύνθεση.

Αυτό συνέβη το 1930, αυτό σημειώνεται σήμερα, ακόμη περισσότερο.
Αυτό εκδηλώνεται στην Ευρώπη, αυτό καταγράφεται στη χώρα μας, με δραματικές συνέπειες για τις κοινωνικές δυνάμεις, που δεν έχουν καμία διάθεση να αυτοκτονήσουν.
.
Οι κομματικές ηγεσίες διατηρούν δικαίωμα αυτοκτονίας, οι λαοί διατηρούν δικαίωμα να διδάσκουν τους αυτο-ανακηρυγμένους ηγέτες, να αποστασιοποιούνται από τους κομματικά περιχαρακωμένους χώρους.
Το κομματικό σύνδρομο, «ανίατη νόσος», διατρέχει όλους τους χώρους της Αριστεράς: η παραδοσιακή το επικαλείται ως «αρετή», η ανανεωτική με τις παραλλαγές της, παρ όλο που διατείνεται ότι το ξεπέρασε, εντούτοις σ αυτό παραμένει αθεράπευτος δεσμώτης και ζηλωτής. Ανακηρύσσει την κομματική δράση ανώτερη από την κοινωνική.
.
Κι όμως η τέχνη, το πνεύμα, οι κινητοποιήσεις είναι ανατρεπτικές, απελευθερωτικές, ενώ ο κομματισμός και οργανωτικισμός παρωχημένα παράσιτα, που τις διαβρώνουν, αναπαράγοντας τα κατεστημένα.
Προσλαμβάνουν την κοινωνική απελευθέρωση ως εργολαβική επιχείρηση.
.
Οσάκις η κοινωνία αφυπνίζεται, η Αριστερά πανικοβάλλεται πρώτη, όχι για την έκβαση της κοινωνικής δυναμικής, αλλά για τον κομματικό έλεγχό της.
Αντί στοιχείο λύσης, αποβαίνει η ίδια μέρος του προβλήματος.
..................................................................
Οταν η ευρωπαϊκή Αριστερά αποδέχθηκε την οικονομία της αγοράς, αυτή μεταλλασσόταν ήδη σε καζίνο.
Οταν η φούσκα έσπασε, η Αριστερά απεφάνθη ότι «έτσι είναι ο καπιταλισμός και δεν διορθώνεται με τίποτα».
Σήμερα το κρατικό φαινόμενο, που είχε αυθαίρετα κηρυχθεί «νεκρό», επαναφέρεται, ενώ η Αριστερά το στιγματίζει ως «κεϊνσιανή ρεφορμιστική ουτοπία», απορρίπτοντας κάθε διορθωτική δυνατότητα του καπιταλισμού μέσω του κράτους.
Οι εκπρόσωποι της ευρωπαϊκής Αριστεράς διαβεβαιώνουν σε κάθε ευκαιρία απόλυτη προσήλωση στην ελευθερία εμπορίου, παραγνωρίζοντας δραματικά προβλήματα για τους Ευρωπαίους εργαζομένους, με τις απεριόριστες εισαγωγές από ασιατικές χώρες, που χρησιμοποιούν ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα την εξαθλίωση εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών τους.
Η υπερευαισθησία για δικαιώματα μεταναστών εξαντλείται στον αφηρημένο ανθρωπισμό, προκαλώντας υπόνοια ότι υποβαθμίζει τις τεκμηριωμένες ανησυχίες τής εργατικής πλειοψηφίας.
...............................................................................
Με έλλειμμα ιδεολογικού στίγματος, η Αριστερά όχι μόνο δεν βοηθά την κοινωνία να κατανοήσει βαθύτερα τα προβλήματά της, αλλά, αντιθέτως, την υπονομεύει, προκαλεί μεγαλύτερη σύγχυση, αποπλάνηση και ηττοπάθεια στα ευαισθητοποιημένα κοινωνικά στρώματα. Για την κρίση της η ίδια φέρει αποκλειστική ευθύνη και ουδείς άλλος ευθύνεται γι αυτό.
.......................................................................................
Στην ελληνική κρίση δημόσιου χρέους η Αριστερά λάμπει με την απουσία της.
Ούτε εναλλακτικές προτάσεις ούτε προσπάθεια τροποποίησης των ευρωπαϊκών Συνθηκών.
.
Κάποιοι «μαρξιστές» διεκδικούν αβασάνιστα και ατεκμηρίωτα παύση πληρωμών, επειδή «στον καπιταλισμό δεν υπάρχει λύση».
Ομως το αυτό υποστηρίζεται από γερμανικούς τραπεζικούς κύκλους: αποβολή της Ελλάδος, διακοπή οικονομικών σχέσεων με «αναξιόχρεες» χώρες.
.
Οσοι φαντάζονται την πτώχευση ως «αντίσταση» στον καπιταλισμό, ταυτόχρονα καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση την εφαρμόζει ήδη εν κρυπτώ και ντεφάκτο, ότι οι αγορές την ακολουθούν στην πράξη υποτιμώντας τα ελληνικά ομόλογα κατά 30%-40%.
Ακόμη και στην Αργεντινή η πτώχευση δεν ήταν δική της επιλογή, αλλά του ΔΝΤ.
.
Στην Ελλάδα ενδεχόμενη πτώχευση θα αποτελειώσει τα εναπομένοντα λαϊκά εισοδήματα.
Τα δόγματα και οι φαντασιώσεις των αντίθετων αλληλοσυμπληρώνονται, συγκλίνοντας στην αδράνεια και ακινησία, εις βάρος της κοινωνίας και των απλών ανθρώπων, που επιθυμούν κάτι επιτέλους να αλλάξει.
Και το θεσπέσιο πτώμα;
Αναμένει ματαίως την ταφή του, που διαρκώς αναβάλλεται.
Κι όμως, αρχαίος χρησμός, που δεν έπαψε να ισχύει, επιφυλάσσει τη νίκη στην πλευρά της οποίας οι άρχοντες θυσιάζονται.

Βλ. και
- Ανωτάτη Σχολή Κακών Τεχνών : Νεκροζώντανη Αριστερά

Αλισιβερίσια χρηµατιστών µε προβεβληµένους πανεπιστηµιακούς και την τραπεζική βιοµηχανία - Oι οικονοµικές σχολές «εργαστήρια απάτης»

..

Από το άρθρο Δρόμοι του Ρούσσου Βρανά στα ΝΕΑ

.

Εχουν γραφτεί...
... και έχουν ειπωθεί τόσο πολλά για την τρέχουσα οικονοµική κρίση, που δύσκολα µπορεί κανείς να γράψει ή να πει κάτι παραπάνω.
Οµως οι κριτικοί συµφωνούν ότι το ντοκιµαντέρ «Ιnside job» («Δουλειά από τα µέσα») του Φέργκιουσον καταφέρνει να δείξει αυτό το παραπάνω.
Ξεσκεπάζει τα κρυφά αλισιβερίσια των χρηµατιστών µε προβεβληµένους πανεπιστηµιακούς και µε την τραπεζική βιοµηχανία.
Η άποψη του σκηνοθέτη ταυτίζεται µε την άποψη του οικονοµολόγου Ουίλιαµ Μπλακ, που τον περασµένο Απρίλιο είχε χαρακτηρίσει την ιδεολογία της Γουόλ Στριτ ως «εγκληµατική», τους ανθρώπους της ως «αντικοινωνικά στοιχεία» και τις οικονοµικές σχολές ως «εργαστήρια απάτης».

Ο τόπος...
... όπου η παγκόσµια οικονοµική κρίση παίρνει σήµερα µια δραµατική τροπή είναι σίγουρα η Ισλανδία. Δεν αποκλείεται να δούµε εκεί τον πρώτο πολιτικό ηγέτη πίσω από τα κάγκελα της φυλακής για πράξεις και παραλείψεις που έχουν σχέση µε την παγκόσµια κρίση. Με πλειοψηφία 33 έναντι 30, οι ισλανδοί βουλευτές απήγγειλαν στον πρώην πρωθυπουργό Γκέιρ Χάαρντε την κατηγορία πως απέτυχε να αποτρέψει το οικονοµικό κραχ που έπληξε τη χώρα το 2008, ανατρέποντας την κυβέρνηση, φέρνοντας διαδηλώσεις και ακρωτηριάζοντας το εθνικό νόµισµα. Ο πρώην πρωθυπουργός παραπέµπεται έτσι στο ειδικό δικαστήριο, το οποίο συγκαλείται για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Ο Χάαρντε δεν είναι πια ούτε βουλευτής. Ο πρώην αρχηγός του Κόµµατος της Ανεξαρτησίας δεν κατέβηκε στις εκλογές του 2009. Μέσα σε µια νύχτα, η Ισλανδία, µια χώρα µε πληθυσµό µόλις 320.000 κατοίκων, κατέληξε από «οικονοµικό θαύµα», όπως την έλεγαν κολακευτικά οι διεθνείς τραπεζίτες, στα σκουπίδια, όταν έσκασε η τραπεζική φούσκα της.
Υστερα από ιλιγγιώδη οικονοµική ανάπτυξη, κατά την οποία τραπεζίτες και επιχειρηµατίες πλούτιζαν για µία δεκαετία, η παγκόσµια οικονοµική κρίση βύθισε τη χώρα σε µια πολιτική και οικονοµική κόλαση, όταν οι τράπεζές της κατέρρευσαν τέτοιες µέρες πριν από δύο χρόνια.

Για τον κύριο...
... Χάαρντε ειλικρινά δεν δίνουµε δεκάρα. Μακάρι να τον βρει η νέµεση που του αξίζει. Μάλιστα θα επιθυµούσαµε να συµβεί το ίδιο και µε πολλούς άλλους πολιτικούς, σε πολλές άλλες χώρες, αν κάποτε έρθει και γι’ αυτούς η ώρα του καταλογισµού των ευθυνών. Επειδή και αυτοί, όπως ακριβώς ο Χάαρντε, προτίµησαν να κλείσουν τα αυτιά τους στις φωνές των λαών τους και να ακούσουν τις συµβουλές ανθρώπων σαν κι αυτούς που περιγράφει ο σκηνοθέτης Φέργκιουσον στο ντοκιµαντέρ του: αντικοινωνικά στοιχεία µε εγκληµατική δράση, που είχαν εκκολαφθεί σε εργαστήρια απάτης.

Ο στενότερος...
... σύµβουλος του πρωθυπουργού Χάαρντε, ο οικονοµολόγος και καθηγητής Φρεντ Μίσκιν, ήταν ακόµη µέλος του διοικητικού συµβουλίου της Αµερικανικής Κεντρικής Τράπεζας (λέει ο οικονοµικός αναλυτής Τάιλερ Ντάρντεν), όταν έγραφε στην έκθεσή του για τη «Χρηµατοπιστωτική σταθερότητα στην Ισλανδία», το 2006: «Η οικονοµία έχει ήδη προσαρµοστεί στη χρηµατοπιστωτική απελευθέρωση, ενώ το κανονιστικό πλαίσιο και η επίβλεψη είναι γενικά πολύ ισχυρά». Σε λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα η Ισλανδία θα χρεοκοπούσε.
.
Βλ. και
- Σύμβουλοι από τη Μποτσουάνα στην Ουάσιγκτον για να Βοηθήσουν στην Ανόρθωση της Αμερικανικής Οικονομίας - Η Φούσκα των Οικονομολόγων  
- Η Προδοσία(;) των Οικονομολόγων

Πρόοδος και Αύξηση ΑΕΠ

.

.

Από το ιστολόγιο GREEK RIDER 

με τίτλο Πρόοδος και αύξηση του ΑΕΠ

.

Ένα από τα μεγαλύτερα παραμύθια όλων των εποχών είναι η οικονομική πρόοδος που αποδεικνύεται με την αύξηση του ΑΕΠ.
Εγώ δεν πιστεύω ότι οι άνθρωποι στην Ινδονησία που τους έκοψαν τα δάση και τους ανάγκασαν να γίνουν εξαθλιωμένοι εργάτες είναι πιο ευτυχισμένοι από ότι ήταν μέσα στη ζούγκλα. Και ας κινδύνευαν στη ζούγκλα να τους τσιμπήσει η μύγα τσε-τσε.

Ούτε πιστεύω ότι οι Ρωμαίοι κυνήγησαν τον Ιησού επειδή φοβόντουσαν την θρησκεία του. Μάλλον τον τρόπο ζωή των Εσσαίων φοβόντουσαν οι οποίοι ζούσαν σε απομονωμένες κοινότητες αποκομμένοι σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο παραγωγής και εκμετάλλευσης των Ρωμαίων.

Η εξουσία θέλει πάντοτε να βάλει τους ανθρώπους να εργάζονται με τον πιο παραγωγικό και καταναγκαστικό τρόπο για να συγκεντρώνει τα μέγιστα ωφελήματα. Αυτή η πρακτική όμως δεν ωφελεί τους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν με τον δικό τους τρόπο όταν οργανώνονται σε κοινότητες. Δεν χρειάζονται συνεχή αύξηση των εισοδημάτων των αφεντάδων τους κάθε χρόνο.

Αυτό το ίδιο μοντέλο επαναλαμβάνεται από την αρχή του κόσμου. Δηλαδή, αν έχει κάποιος ένα μαγαζί και μπορεί να ζει ικανοποιητικά ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν άλλοι τομείς πολύ πιο παραγωγικοί, οι κυβερνώντες θα προσπαθήσουν να φέρουν έτσι τα πράγματα ώστε ο μικροέμπορος να κλείσει το μαγαζί του και να πάει να γίνει εργάτης ή υπάλληλος σε μεγαλύτερα μαγαζιά με πιο εντατικοποιημένη παραγωγή που κερδίζουν πολύ περισσότερα χρήματα καταβάλοντας πολύ μεγαλύτερους φόρους και αυξάνοντας συνολικά πολύ περισσότερο το ΑΕΠ μιας χώρας.
Ο άνθρωπος όμως με το μαγαζάκι θα προτιμούσε λιγότερα εισοδήματα και περισσότερο έλεγχο της ζωής του μαζί με ελεύθερο χρόνο χωρίς άγχος.

Το ίδιο έγινε και με τους αγρότες στις μέρες μας.
 Ο αγροτικός πληθυσμός στην Ελλάδα είναι πολύ μεγαλύτερος από τον μέσο όρο της Ευρωπαικής Ένωσης.
Φανερά είναι στόχος εδώ και 30 χρόνια να μειωθεί ο αγροτικός πληθυσμός όσο γίνεται περισσότερο, να πάει ας πούμε από το 40% στο 4% αν γίνεται. Αυτό είναι ένας επιθυμητός στόχος επειδή υπάρχουν πολύ πιο παραγωγικές δραστηριότητες (μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας) από το να είναι κάποιος αγρότης.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η εξουσία σκέφτεται ότι αυτό γίνεται για το καλό των ανθρώπων, για να τους βγάλει από την αποδεδειγμένη μιζέρια τους.
Αν ρωτήσετε όμως έναν Παπούα αν θα ήθελε να του ξεριζώσουν τα ιερά δέντρα του και να τον στείλουν με ένα σάπιο καράβι σαν σκλάβο-εργάτη ξένο στην πόλη, ο Παπούα θα σου έλεγε ότι είσαι τρελός ή θα σε έκανε και στιφάδο. Θα προτιμούσε 1 δισεκατομμύρια φορές να κάτσει στο ιερό δάσος του.
Και εγώ αυτό θα προτιμούσα.

Όμως όταν είναι στο ιερό δάσος το δικό του εισόδημα είναι μηδέν δολάρια ενώ όταν φεύγει και πάει ως ουσιαστικά και πρακτικά σκλάβος εργάτης στην πόλη το εισόδημά του αυξάνεται σε $5.
Αυτό είναι μια τεράστια ποσοστιαία αύξηση.
 Άσε που έρχονται και μεγάλες εταιρείες που έχουν τεράστιες μπουλτόζες στο ύψος 5όροφων κτιρίων, και ξεριζώνουν μαζικά τα δάση για να φτιάξουν εργοστάσια και άλλου είδους εγκαταστάσεις που αυξάνουν περισσότερο το ΑΕΠ της εκάστοτε εκείνης χώρας...

Τα ίδια συμβαίνουν και σήμερα.
Η μείωση των εισοδημάτων δεν είναι φυσική νομοτέλεια αλλά αποτέλεσμα ρητά εκπεφρασμένης συνειδητής πολιτικής με στόχο να μειώσει δραματικά των αριθμό των αγροτών.
Οι αγρότες μην μπορώντας να αντέξουν την δραματική μείωση των εισοδημάτων τους, στέλνουν τα παιδιά τους στην πόλη για μια καλύτερη και πιο ξεκούραστη ζωή. Δεν ξέρουν οι άμοιροι...
Τα παιδιά τους μετά που θα πεθάνουν οι γονείς τους πουλάνε και τα κτήματα που άλλωστε ρημάζουν ή την όποια περιουσία μπορεί να είχαν κάποτε.
Αυτή την περιουσία όμως την αγοράζουν μεγάλες γεωργικές εταιρείες που έχουν τεχνογνωσία να καλλιεργούν τεράστιες εκτάσεις με πολύ πιο τυποποιημένο, βιομηχανοποιημένο κτλ τρόπο.
 Έτσι και το κράτος μπορεί να τους ελέγχει καλύτερα (π.χ. φορολογικά), και οι 10 μεγαλοαγρότες-μεγαλοτσιφλικάδες αντικαθιστούν 5000 ή 10,000 αγρότες που γίνονται εργάτες στην πόλη και συνεπώς εξοικονομούνται "χέρια" και το προιόν είναι και μεγαλύτερο από τους μεγάλο τσιφλικάδες.

Τα παιδιά τους όμως που έγιναν υπάλληλοι στα γκούντις και στον Γερμανό ή άνεργοι στην χειρότερη περίπτωση, χωρίς περιουσιακά στοιχεία και χωρίς τεχνογνωσία για τίποτα, κατέβηκαν 10 σκαλοπάτια πιο κάτω από τους γονείς τους. Δεν προόδευσαν, αυτοί ήταν όμως η ανθρώπινη θυσία για την αύξηση του ΑΕΠ.
Η εναλλακτική λύση θα ήταν αντί της αστυφιλίας και της κακής ποιότητας ζωής και εργασίας στις πόλεις να έχουν τα κτήματά τους στην ύπαιθρο και να περνάνε και καλύτερα.

Το αν αυξάνεται λοιπόν ή όχι το ΑΕΠ είναι άσχετο με τις εναλλακτικές συνθήκες ζωής των ανθρώπων.

Αν ρωτήσετε εμάς αν θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι με 1 εκ ευρώ στην τσέπη (ή ένα 1 εκ ευρώ παραπάνω για ορισμένους), οι περισσότεροι θα πηδήξουν! Μα είναι ερωτήματα αυτά!
Και βέβαια το χρήμα συνεπάγεται μεγαλύτερα ποσοστά προσωπικής ικανοποίησης, θα σου πούνε, και έτσι είναι.

Στις περιπτώσεις όμως που ανέφερα, όπου οι άνθρωποι δεν κερδίζουν κάποιο λόττο αλλά η ζωή τους αλλάζει εκ βάθρων και ζούνε σε εποχές μεγάλων αλλαγών, είναι πάντοτε τα θύματα.
Κανείς δεν θέλει το μεγαλύτερο εισόδημα παρά μόνο η εξουσία που το επιβάλλει.

Και δεν είναι δυνατόν να σου δίνουνε μεγαλύτερο εισόδημα και εσύ να μην το θέλεις, κάποιο λάκκο έχει η φάβα.
Και βέβαια έχει, αφού το τίμημα είναι η αλλοτρίωση του ανθρώπου, η αποξένωσή του από την φύση, από την κοινότητά τους, από την προηγούμενη ζωή του. Η καταστροφή των αξιών του.

Και για να το πω καλύτερα.
Αν μας έλεγαν π.χ. ότι η Τουρκία έχει επιχειρηματικότητα και παραγωγικές δυνάμεις και οργάνωση, πολύ ανώτερη από την δική μας και θα έπρεπε να μας κατακτήσει και εμείς να παραιτηθούμε όλων των αξιών μας και των συνηθειών μας, να μάθουμε τουρκικά και να γίνουμε γιουσουφάκια των Τούρκων επειδή αυτοί είναι πιο αποτελεσματικοί, θα το δεχόμασταν;

Σύμφωνα με την οικονομική θεωρία και πρακτική θα έπρεπε να το δεχθούμε. Αν δεν το δεχόμασταν θα έβγαιναν οι νεοφιλελεύθεροι να μας κατηγορήσουν για στείρο εθνικισμό, αφού αυτό θα αύξανε κατακόρυφα (σύμφωνα με την υπόθεση που κάναμε) το ΑΕΠ μας. Αλλά τι να το κάναμε το έξτρα ΑΕΠ όταν θα μας πηδάνε οι Τούρκοι, έτσι δεν είναι;

Ε, το ίδιο συμβαίνει παντού. Τι να το κάνω εγώ αν θα παίρνω περισσότερα χρήματα αλλά δεν θα μπορώ να απολαμβάνω τίποτα από αυτά που θα ήθελα στη ζωή μου.

Για τις επόμενες γενιές βέβαια είναι πάντοτε διαφορετικά, γιατί δεν ξέρουν τι είχαν και τι έχασαν. Και έτσι συνηθίζουν πάντοτε ευκολότερα και προχωράει ο κόσμος με βάση το παραπάνω εξουσιαστικό-καπιταλιστικό-εκμεταλλευτικό μοντέλο.

Θα πει τώρα κάποιος, μα έτσι λειτουργεί ο κόσμος, έτσι λειτουργούν τα πράγματα, έτσι λειτουργεί η φύση!
Κάπως έτσι όμως δεν ήταν τα πράγματα πριν ο άνθρωπος μπορέσει να δαμάσει την φωτιά;
Πριν ανακαλύψει τον τροχό, πριν μάθει γράμματα και επιστήμες;
Σίγουρα όταν έκαιγαν τα πρώτα βιβλία οι τότε φανατικοί των τότε θρησκειών, τα έκαιγαν επειδή δεν τα θεωρούσαν "φυσικά" ή σύμφωνα με τις εντολές του θεού.
Η επιστήμη δεν επικράτησε έναντι των κατώτερων συναισθημάτων του ανθρώπου χωρίς μάχες. Όπως ο άνθρωπος ξεπέρασε την ζωική του άγνοια στις επιστήμες έτσι θα μπορούσε να ξεπεράσει και την ζωική του αρχαικότητα στα θέματα της κοινωνικής του οργάνωσης.

Θα μου πεις τώρα ότι δεν γίνονται αυτά τα πράγματα...
Και όμως, είμαστε χαμένοι αν δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.
Γιατί η συνεχής συγκέντρωση εξουσιών στα χέρια λίγων κέντρων σε λίγο θα μετατραπεί σε μια παγκόσμια δικτατορία με μόνη ελπίδα επιβίωσης την αποβλάκωση των υπηκόων της.
Κάτι σαν το Idiocracy δηλαδή.
Και αυτό θα σημαίνει ότι ενώ η επιβίωση του ισχυρότερου είχε ως σκοπό την εξέλιξη των ειδών στην περίπτωσή μας θα σημαίνει την καταστροφή.
Εκτός βέβαια και αν μας εξυπηρετεί η επιβίωσή μας ως ένα είδους τρωκτικού ή κατσαρίδας στο οποίο ήδη έχουμε αρχίσει να μεταμορφωνόμαστε.

Αυτά όλα δεν σημαίνουν ότι προτείνω να σταματήσει η πρόοδος και να επιστρέψουμε ως χριστιανοί στα δάση και τις σπηλιές μας (αυτό μόνο ένας λοβοτομημένος νεοφιλελεύθερος θα μπορούσε να το έβγαζε ως συμπέρασμα από όσα έγραψα).

Αντίθετα, προτείνω να ορίσουμε ξανά τι σημαίνει προχωράω μπροστά και τι σημαίνει προοδεύω.
Προοδεύω σημαίνει μια σταθερή ετήσια αύξηση του ΑΕΠ;
Αν ναι τότε να πούμε σε δύο τρεις οικονομολόγους να βρουν ποια είναι αυτή η απαιτούμενη ετήσια αύξηση και να ησυχάσουμε....
Σίγουρα όμως η πρόοδος δεν μπορεί να ορίζεται με βάση την αύξηση του εισοδήματος, τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Καμπάνια για τα Παιδιά της Γάζας

.

Μια πονεμένη πινακοθήκη. Μια υπαίθρια πινακοθήκη στους τοίχους της Γάζας . Από μικρούς πονεμένους. καλλιτέχνες. Με το χέρι της καρδιάς και τα χρώματα της ψυχής. Ανάβουν ένα κερί και περιμένουν ....

.

.

Από το ιστολόγιο Ξεblogάρισμα

με τίτλο: Καμπάνια για τα παιδιά της Παλαιστίνης

.

To Ash In Art συγκεντρώνει υλικό (τετράδια/είδη ζωγραφικής, παιδικά ρούχα, επιτραπέζια παιχνίδια/άλλα) που θα στείλει σε παιδιά της Παλαιστίνης μέσω του προξενείου και του ελληνικού "σχολείου"της Ραμάλα. Καλεί και άλλους φορείς να συμμετέχουν σε αυτή τηνπρωτοβουλία. H καμπάνια του Ash In Art ξεκινά 1.9/2010 και ολοκληρώνεται 21.11/2010.

Η Παλαιστίνη βρίσκεται στο στόχαστρο της εκδίκησης, της εγκληματικής βίας, της απομόνωσης και της καταστολής του Ισραήλ και των συμμάχων του με αποτέλεσμα τα παιδιά να μεγαλώνουν σε ένα κόσμο άνισο και σε περιβάλλον πολεμικό και άδικο με πρώτα θύματα αυτής της ξέφρενης βίας αυτά τα ίδια τα αθώα παιδιά και τους νέους.

Σήμερα πολλοί φορείς δραστηριοποιούνται σε διαφορετικά επίπεδα αλλυλεγγύης. Για μας αφορμή στάθηκε η επιστολή της CID-Unesco (μέλος της οποίας είναι το Αsh In Art) όπου όπως αναφέρεται μία άγνωστη στους περισσότερους κυρία, η ΕυαγγελίαΚαφφέ, έχει ιδρύσει ένα ελληνικό πολιτιστικό κέντρο στη Ραμάλα τηςΠαλαιστίνης όπου τα παιδιά μαθαίνουν ελληνική γλώσσα και χορό. Οιδυσκολίες που αντιμετωπίζει είναιτεράστιες, αλλά επιμένει ηρωικά πολλά χρόνια τώρα.

Όποιοι μπορούν να βοηθήσουν και θέλουν να προσφέρουν έχουν τώρα και όλους τους μήνες του φθινοπώρου την δυνατότητα να φέρουνστο Ash In Art ελληνογλωσσα ή ξενόγλωσσα βιβλία και περιοδικά, CD, κασέτες, μπομπίνες μουσικής, βίντεο, τετράδια και είδη ζωγραφικής, παιδικά ρούχα μα κυρίως παιχνίδια ή επιτραπέζια παιχνίδια τα οποία θα αποσταλούν κοντά στις γιορτές των Χριστουγέννων.

Στις 21 Νοεμβρίου, ώρα 20:00,τελευταία ημέρα της καμπάνιας σάς καλούμε σε ειδική εκδήλωση για τον απολογισμό σχετικά με τα συγκεντρωμένα είδη και την διαδικασίααποστολής. Είστε προσκεκλημένοι σε αυτή την ανοιχτή εκδήλωση μεπροσκεκλημένους από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Πληροφορίες: Ash in Art, Hρακλέους 10 & Λαχούρη 1, N. Κόσμος
Tηλ: 210-9216890
Kιν: 6948688829
Fax: 210-7776511
E-mail: ashinart@yahoo.com

......H.H Οι φωτογραφίες είναι από Εδώ

Μια Αληθινή Ιστορία Αγάπης Ανθρώπου και ...Καρχαρία

Διαβάστε πριν το πρώτο μέρος της ιστορίας Εδώ 

Aπό το ιστολόγιο http://clopyandpaste.blogspot.com/%20l με τίτλο:

Απίστευτη ιστορία αγάπης ανάμεσα σ' έναν άνθρωπο και έναν ...καρχαρία!

Το γαλλικό περιοδικό "Le magazine des voyages de pêche" στην 56η έκδοσή του έφερε στο φως της δημοσιότητας μια απίστευτη ιστορία αγάπης.

Ο Arnold Pointer ένας επαγγελματίας ψαράς από τη νότιο Αυστραλία απελευθέρωσε από σίγουρο θάνατο έναν μεγάλο θηλυκό λευκό καρχαρία που είχε παγιδευτεί στα δίχτυα του...

Τώρα αντιμετωπίζει το εξής πρόβλημα όπως λέει...: «Εδώ και 2 χρόνια δεν με αφήνει μόνο μου...με ακολουθεί όπου και αν πάω και η παρουσία της τρομάζει τα άλλα ψάρια.
Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω»

Έχει αναπτυχθεί μια αμοιβαία σχέση μεταξύ του ψαρά και του καρχαρία και όποτε σταματάει το σκάφος του τον πλησιάζει και γυρίζει έτσι ούτως ώστε να τη χαϊδέψει στην κοιλιά και στον λαιμό και μετά κάνει τούμπες, κουνάει τα πτερύγια και βουτάει ξανά στο νερό με έκδηλη χαρά.

Δείτε τις συγκλονιστικές φωτογραφίες που αποδεικνύουν περίτρανα για άλλη μια φορά ότι η ανθρωπότητα έχει πολλά ακόμα να μάθει για τα ζώα και τη φύση:

.

ΑΊτή - Μια Χώρα που Απήχθη και Εγκαταλείφθη

.

Μόλις που είχε τελειώσει τον δικό της απελευθερωτικό πόλεμο
εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών αν και κατεστραμμένη
οικονομικά έστειλε στο Παρίσι, στον ΑΔΑΜΑΝΤΙΟ ΚΟΡΑΗ 25
τόνους καφέ να εκποιηθούν για να αγορασθούν όπλα για τον
δικό μας αγώνα. Επίσης, έστειλε 100 εθελοντές, μαύρους
στρατιώτες, να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, αν και
δεν έφτασαν ποτέ, αφού πιθανόν σφαγιάστηκαν από Γάλλους,
Η Αϊτή κι εμείς οι Έλληνες!

"Μόνο 1 λεπτό πηγαίνει στην Αίτή από κάθε δολάριο
βοήθειας για τους σεισμοπαθείς" Εδώ

«Μας συμπεριφέρονται σαν σε ζώα». Στρατεύματα
πυροβολούν το πλήθος στην Αϊτή Εδώ

"Όλο και περισσότερο φαίνεται ότι η προσπάθεια παροχής
βοήθειας στην Αϊτή είναι μια ακόμη επιχείρηση του
Πενταγώνου και της CIA. Εδώ και
Report: US weapon test aimed at Iran caused Haiti quake

"Μια ημέρα πριν από τον σεισμό στην Αϊτή στα κεντρικά
γραφεία της Νότιας Διοίκησης των ΗΠΑ στο Μαϊάμι γινόταν
δοκιμή συστήματος σε σενάριο που περιελάμβανε την
παροχή βοήθειας στην Αϊτή μετά από τυφώνα Εδώ

"Τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, χρυσού και ιριδίου
εξηγούν την μετά το σεισμό κατοχή/εισβολή" Εδώ

.

Από το TVXS με τίτλο:
Η ανατροπή του Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ από τη Δύση

.

Ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου που θα λάβουν χώρα στην Αϊτή, η βρετανική εφημερίδα The Independent επιχειρεί να δώσει μια απάντηση στην ερώτηση:

Πώς οι δυτικές κυβερνήσεις ανέτρεψαν και εξόρισαν τον Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ, τον λαοφιλή ηγέτη μιας μικρής χώρας ο οποίος ενοχλούσε τα συμφέροντά τους;

Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος της εφημερίδας, ο πιο δημοφιλής πολιτικός της χώρας, ο Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ, δεν μετέχει στις εκλογές επειδή τα έβαλε με τις πολυεθνικές και οι τελευταίες βάλθηκαν να τον εξοντώσουν.

Επί δύο αιώνες, γράφει η The Independent, η χώρα αυτή ελεγχόταν πλήρως από το εξωτερικό. Οι Γάλλοι υποδούλωσαν το μικρό αυτό νησί κατά τον 18ο αιώνα και το μετέτρεψαν σε μια φυτεία ζάχαρης και καφέ, οδηγώντας το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του στο θάνατο.

Πιο πρόσφατα, οι δυτικές κυβερνήσεις εξόπλιζαν, χρηματοδοτούσαν και ενθάρρυναν την ψυχοπαθή δικτατορία των Ντιβαλιέ, η οποία έσφαξε κάπου 50.000 ανθρώπους. Κι αυτό, επειδή ήταν σύμμαχος στη μάχη κατά του κομουνισμού.

Η πολιτική αυτή κατέστησε την Αϊτή μια από τις πιο άνισες χώρες στον κόσμο. Μια μικρή ελίτ ζει σε τεράστιες βίλες στους λόφους, ενώ γύρω της η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού ζει σε καλύβες χωρίς νερό και ηλεκτρικό. Το 1% του πληθυσμού κατέχει το 50% του πλούτου και το 75% της καλλιεργήσιμης γης.

Όταν ο αϊτινός λαός ξεσηκώθηκε το 1986 ζητώντας δημοκρατία, αυτό που ήθελε ήταν ο πλούτος της χώρας να κατανεμηθεί πιο δίκαια. Οργανώθηκε τότε σε ένα πολιτικό κίνημα με το όνομα «Λαβάλας» - φαγητό - ζητώντας υψηλότερους μισθούς και υψηλότερους φόρους στους πλούσιους ώστε να κτιστούν σχολεία και νοσοκομεία.

Η ελίτ πανικοβλήθηκε.
Και τίποτα δεν τους πανικόβαλε περισσότερο από ένα διανοούμενο ιερωμένο που λεγόταν Αριστίντ.

Ο οπαδός αυτός της Θεολογίας της Απελευθέρωσης εξελέγη το 1990 στις πρώτες ελεύθερες εκλογές που έγιναν στην Αϊτή, λαμβάνοντας 64%. Και κράτησε τις υποσχέσεις που είχε δώσει: αύξησε τον ελάχιστο μισθό από 38 σεντς σε ένα δολάριο, τριπλασίασε τον αριθμό των δημοσίων Γυμνασίων, διέλυσε τον εθνικό στρατό που τρομοκρατούσε τον πληθυσμό.

Ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παραδέχτηκε ότι στη διάρκεια της διακυβέρνησης από τον Αριστίντ, κι αμέσως μετά, ο Δείκτης Φτώχειας της χώρας μειώθηκε από 46,2 σε 31,8.

Γιατί όμως οι ξένες κυβερνήσεις να ασχοληθούν με μια μικρή χώρα, την πιο φτωχή στο δυτικό ημισφαίριο, με μόλις δέκα εκατομμύρια κατοίκους;

Σύμφωνα με τον Ιρα Κέρσμπαν, έναν Αμερικανό δικηγόρο που ζει στην Αϊτή, «Ο Αριστίντ συνιστούσε σοβαρή απειλή για τις ξένες δυνάμεις επειδή μιλούσε για λογαριασμό του 85% του λαού, ο οποίος δεν είχε εκφραστεί ποτέ μέχρι τότε. Αν μπορεί να συμβεί αυτό στην Αϊτή, μπορεί να συμβεί οπουδήποτε, ακόμη και σε χώρες όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη έχουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα και αντλούν φυσικούς πόρους. Δεν θέλουν τη διάδοση των πραγματικών λαϊκών δημοκρατιών, γιατί γνωρίζουν ότι αυτό αντίκειται στα μεγάλα συμφέροντα».

Η οργάνωση Oxfam αποκαλεί αυτό το φαινόμενο «την απειλή ενός καλού παραδείγματος».

Αφού λοιπόν η Αϊτή έζησε επτά μήνες δημοκρατίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν τον Αριστίντ.

Το 1994, η κυβέρνηση Κλίντον δέχθηκε να επιτρέψει την επιστροφή του Αριστίντ, με τον όρο να τροποποιήσει το πρόγραμμά του και να αγνοήσει τα αιτήματα του λαού. Τον ανάγκασαν να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα, να παγώσει τους μισθούς και να απολύσει τους μισούς δημοσίους υπαλλήλους.

Εκείνος συμφώνησε απρόθυμα και για το υπόλοιπο της θητείας του προσπαθούσε να προωθήσει ό,τι προοδευτικότερο μπορούσε. Επανεξελέγη το 2000 με ακόμη μεγαλύτερη πλειοψηφία.

Και τότε οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Γαλλίας τον απήγαγαν και τον πέταξαν στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αϊτή επιδεινώθηκε από τότε δραματικά, με τον τρόμο και την καταστολή να κυριαρχούν. Το κόμμα Λαβάλας απαγορεύτηκε και οι περισσότεροι ακτιβιστές υπέρ της δημοκρατίας φυλακίστηκαν. Ο επόμενος πρόεδρος Ρενέ Πρεβάλ έμαθε το μάθημά του: έκανε ό,τι του είπαν οι εταιρείες και οι κυβερνήσεις, ιδιωτικοποιώντας ό,τι είχε απομείνει και χρησιμοποιώντας δακρυγόνα για να διαλύει τις απεργίες.

Ο αϊτινός λαός απέρριψε την όλη εκλογική διαδικασία, με τη συμμετοχή να φτάνει μόλις το 11%. Οσο για τον Αριστίντ, ζει εξόριστος στη Νότια Αφρική, μελετά γλωσσολογία και δεν μπορεί να γυρίσει στην πατρίδα του.

Η διαμαρτυρία της καταπιεσμένης μειονότητας των ΗΠΑ με μόλις 900.000 $ την ώρα - Όχι, δεν είναι έγκλειστοι. Κουμαντάρουν τις τύχες του κόσμου

.

.

Από το άρθρο Δρόμοι του Ρούσσου Βρανά στα ΤΑ ΝΕΑ

.

/

Σαν µειονότητα...
... αισθάνονται οι δισεκατοµµυριούχοι των ΗΠΑ.

.

Και θα ήταν απολύτως φυσικό και κατανοητό, αν δεν εννοούσαν πως είναι µια διωκόµενη µειονότητα (όπως ίσως οι Τσιγγάνοι και οι µετανάστες;).
.
Γι αυτό άλλωστε, ένας µεγιστάνας της Γουόλ Στριτ, ο Ντέιβιντ Λεµπ, ανακοίνωσε πως εγκαταλείπει το Δηµοκρατικό Κόµµα, επειδή παραβιάζει «τις ιδρυτικές αρχές της χώρας», µεταξύ των οποίων την υποχρέωση του κράτους να µην επιβάλλει τιµωρητική φορολογία και να προστατεύει τις µειονότητες από διώξεις.
Η ανακοίνωσή του συνέπεσε µε δηµοσίευση στοιχείων του αµερικανικού Απογραφικού Γραφείου, σύµφωνα µε τα οποία η φτώχεια ανέβηκε στο 14,3% στις ΗΠΑ, όπου οι φτωχοί έφτασαν τα 43,6 εκατοµµύρια.
.
Στην πλουσιότερη...
... χώρα του κόσµου, αντί να ζητούν έλεος οι φτωχοί, ζητούν οι πλούσιοι.
Ποιο είναι λοιπόν το παράπονό τους;
Είναι δυνατόν ένας που κερδίζει 900.000 δολάρια την ώρα (τόσα κερδίζουν οι δέκα κορυφαίοι µάνατζερ της Γουόλ Στριτ) να γκρινιάζει για τον τρόπο µε τον οποίο τον αντιµετωπίζει η κυβέρνηση;
Μπορεί να αισθάνεται πως ανήκει σε µια καταπιεσµένη µειονότητα, όταν η κυβέρνηση ξόδεψε 10 τρισ. δολάρια για να σώσει αυτόν και τους οµοίους του;
Θα περίµενε κανείς από αυτούς τους µεγιστάνες να είναι ευγνώµονες και πεσµένοι στα γόνατα να φιλούν τα πόδια των φορολογουµένων.
Κανείς τους δεν αναγκάστηκε να χάσει τη δουλειά του.
Κανείς τους δεν υποχρεώθηκε να πληρώσει φόρο για τις συναλλαγές του.
Κανείς τους δεν είδε να µπαίνει πλαφόν στα κέρδη του.
Κανείς τους δεν κατέβαλε αποζηµίωση για τη συντριβή της οικονοµίας.
Κανείς τους δεν εµποδίστηκε να συνεχίζει µέχρι σήµερα όλα όσα οδήγησαν στην παγκόσµια οικονοµική κρίση.
Οι µεγιστάνες...
... του χρηµατιστηρίου της Γουόλ Στριτ αλλά και των χρηµατιστηρίων όλου του κόσµου δεν είναι ευχαριστηµένοι.
Επειδή θα επιθυµούσαν να είναι ακόµη µικρότερη µειονότητα από όσο είναι σήµερα.
Και για να γίνει αυτό, οι φτωχοί θα πρέπει να γίνουν ακόµη περισσότεροι.
Γιατί µονάχα έτσι θα µπορέσει να αυξηθεί ο πλούτος που οι πλούσιοι µοιράζονται µεταξύ τους.
Αλλωστε, όπως λένε οι ίδιοι και όπως το επισηµαίνει ο συγγραφέας Λες Λίοπολντ στο «Χάφινγκτον Ποστ»:
«Εµείς δανειστήκαµε υπερβολικά και όχι αυτοί.
Εµείς κάναµε κατάχρηση της δηµόσιας υγείας και όχι αυτοί.
Εµείς βγαίνουµε πολύ νωρίς στη σύνταξη και όχι αυτοί.
Εµείς πρέπει να σφίξουµε το ζωνάρι ώστε να φτάσουν να κερδίζουν άλλα 900.000 δολάρια την ώρα».

Η αντεπίθεση...
... των δισεκατοµµυριούχων φαίνεται να αποδίδει καρπούς.
Στην Ευρώπη, κάθε προσπάθεια των ευρωπαϊκών αρχών για περιστολή του πλούτου τους σκοντάφτει σε ανυπέρβλητα εµπόδια.
Και στην Αµερική, η απροθυµία της κυβέρνησης Οµπάµα ακόµη και για µια στοιχειώδη αναδιανοµή του πλούτου αποµακρύνει τους ψηφοφόρους από τους Δηµοκρατικούς, που αναµένεται να χάσουν τη Βουλή στις εκλογές του Νοεµβρίου (ίσως και τη Γερουσία).
Γιατί οι δισεκατοµµυριούχοι δεν είναι διατεθειµένοι να ζήσουν ούτε µε ένα σεντ λιγότερο από τα 900.000 δολάρια την ώρα.

Aman Nazari: Οι πόνοι που κουβαλάω τόσα χρόνια μέσα μου

.

Από το Κουτί Πανδώρας με τίτλο:

Οι πόνοι που κουβαλάω τόσα χρόνια μέσα μου

.

του Aman Nazari

Στην Ασιατική Ήπειρο υπήρχε μια χώρα με τεράστιο πολιτισμό, σπουδαία πρόσωπα, φιλοσόφους, ποιητές που διαβάζονται σε όλη την Ασία.
Για να μιλήσει κανείς για την ιστορία, τον πολιτισμό και την κουλτούρα του Αφγανιστάν θα χρειαζόταν πάρα πολύ χρόνο.
Δυστυχώς, σήμερα ο κόσμος δεν γνωρίζει τίποτα για το Αφγανιστάν

Ο περισσότερος κόσμος γνωρίζει το Αφγανιστάν μόνο από το όνομα του Μπιν Λάντεν, ο οποίος έγινε η ταυτότητα του Αφγανιστάν Ο Μπιν Λάντεν ,για όσους που δεν τον γνωρίζουν, κατάγεται από την Υεμένη,από πλευρά του πατέρα και τη Σαουδική Αραβία, από την πλευρά της μητέρας Είναι δηλαδή στην καταγωγή Άραβας.
Το Αφγανιστάν καμία σχέση δεν έχει με τους Άραβες και δυστυχώς η χώρα παρ όλο που έχει αρχαία πολιτισμό και ιστορία σήμερα τη γνωρίσει ο κόσμος μόνο από όνομα ενός τρομοκρατικός, παρά για την δική της ιστορία.
.
Πριν 30 χρόνια ξεκίνησε ο πόλεμος με τη Σοβιετική εισβολή. Τι μας άφησε ο πόλεμος; Καταστροφή και μεγάλο αριθμό προσφύγων.

Η προσφυγιά των Αφγανών δυστυχώς συνεχίζεται ακόμα.
Σήμερα τα παιδιά μας γεννήθηκαν στον πόλεμο , δηλαδή ένας νέος 29 χρονών από τότε που άνοιξε τα μάτια του δεν είδε τίποτα άλλο παρά τον πόλεμο, καταστροφή και αίμα, δεν άκουσε άλλο ήχο παρά τον ήχο της βόμβας.
.
Αυτοί οι νέοι θα έπρεπε να είναι στα σχολεία και να σπουδάσουν.
.
Ποιοι είναι όμως οι Ταλιμπάν; Το χέρι της δύσης δηλαδή η Αμερική που κινεί τον πόλεμο.
Όταν μπήκε η Σοβιετική Ένωση στο Αφγανιστάν για να εμποδίσουν τη Ρωσία να φτάσει στον Περσικό κόλπο.
Όταν έφυγαν, όμως, οι Σοβιετικοί από εκεί, το Αφγανιστάν ξεχάστηκε. δεν θυμήθηκαν την καταστροφή που είχε γίνει στο Αφγανιστάν, τα ορφανά τις χήρες, τα παιδιά που πεινούσαν.
Ξαφνικά εμφανίστηκαν οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και αυτό είναι άλλη ιστορία που λόγω του χρόνο δεν μπορούμε να πούμε εδώ.

Οι φανατικοί Ταλιμπάν δεν χωρούσαν στην κουλτούρα, τη νοοτροπία μας. Απαγόρευσαν στις γυναίκες να βγαίνουν έξω, απαγόρευσαν την Τηλεόραση γιατί ήταν αμαρτία, απαγόρευσαν τη μουσική και άλλαξαν τελείως το νόημα του Ισλαμισμού.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτοί οι άνθρωποι έκαναν τέτοια καταστροφή στο Ισλάμ .

Θα αναρωτιέμαι για πάντα γιατί οι δυνατοί και G8 εδώ και τριάντα δυο χρόνια παρά τις τεράστιες καταστροφές και τους πρόσφυγες δεν αποφάσισαν ούτε μια φορά να προσφέρουν μια ουσιαστική βοήθεια, ώστε να διασώσουν αυτή την τεράστια πολιτιστική κληρονομία.

Από (11η) Σεπτέμβριο που χτυπήθηκαν οι δυο δίδυμοι πύργοι, ο κόσμος ένιωσε ότι κινδυνεύει από τους τρομοκράτες. Τότε θυμήθηκαν ξανά το Αφγανιστάν με την άδεια του ΟΗΕ και των G8.
Πολλές φορές ονειρεύτηκα ότι οι δυνατοί να ανοίξουν για μια φορά πραγματικά τα μάτια τους και να ακούσουν τη συνείδησή τους.
Ή ιστορία είναι μάρτυρας για το τι έκαναν οι δυτικές χώρες και η Αμερική στο Αφγανιστάν. Το 2001 η Αμερική ξόδευε 7,9 δισεκατομμύρια δολάρια στο βομβαρδισμό του Αφγανιστάν,ενώ για τους πρόσφυγες 450 γραμμάρια αλεύρι σε κάθε έναν.

Το Αφγανιστάν ακόμα ταλαιπωρείται χωρίς να έχει τιμωρηθεί κανείς.
Το 80% του κόσμο στο Αφγανιστάν έμεναν αναλφάβητοι στον εικοστό πρώτο αιώνα. Δεν έμεινε ούτε τεχνολογία ούτε γεωργία , ούτε τίποτα.
.
Τέλος να σας πω τι μας άφησε αυτός ο πόλεμος:
4,000,000 νεκρούς περίπου 1,000,000 χήρες και πάνω από 1,500,000 ορφανά παιδιά, και το 85% του πληθυσμού με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, και εύχομαι να μην γνωρίσετε ποτέ τον πόλεμο και την καταστροφή στη χώρα σας.

Γιατί εμείς ξέρουμε τι θα πει προσφυγιά, τι θα πει να μην έχεις πατρίδα, και κανένα δικαίωμα ζωής οπού και αν πάμε σε όποια χώρα, μας βαφτίζουν λαθραίο μετανάστες.

Καμία ζωή δεν είναι λαθραία...
(Αυτό το κείμενο είναι αυτά που ένιωσα και πέρασα επίσης είναι οι πόνοι που κουβαλάω τόσα χρόνια μέσα μου,
φίλες και φίλοι όταν το διαβάσατε να μου γράψετε τη γνώμη σας.
Ευχαριστώ!!!
..
Aman Nazari
http://afroditealsalech.blogspot.com/2010/08/aman-nazari.html