Ελλήνων Ύβρις

Aπό το ιστολόγιο Simple Man

Όλα ασπρόμαυρα και πάλι,  μόνο που σιώπησε η χώρα πολύ πριν της κόψουμε εμείς την γλώσσα. 

Την είχαμε από χρόνια ισοπεδώσει κι έτσι δεν υπάρχει σπίτι με αυλή να κλειστούμε στα όρια της και να λέμε το σεργιάνι μας το κάναμε στον κόσμο κι ας ήταν δυο μέτρα γης. 

Δεν υπάρχει καφενές να μαζεύει αυτούς που μένουν, τον δώσαμε αντιπαροχή με αντάλλαγμα μία πολυθρόνα από φορμάικα και έναν φτηνιάρικο πολυέλαιο να κρέμεται πάνω από τα σκυμμένα μας κεφάλια. 

Δεν θα αντέξουμε στο ασπρόμαυρο γιατί ξεβάψαμε από μοναχοί μας. 

Ξεριζώσαμε τα γεράνια μας που από κάτω κρύβαμε το κλειδί. 

Ξεράναμε τις γαριφαλιές που από προγιαγιά σε γιαγιά και από γιαγιά σε μάνα σου παραδιδόταν προς φύλαξη. 

Ξέρεις τι αγωνία είναι να φυλάξεις ένα κλαράκι;

Σαν όλη η ελπίδα της συνέχειας να ήταν σε αυτή μόνο την ρίζα. 

Ξεράναμε τους ήχους της πατρίδας με τόση βία που ξεριζώσαμε από μέσα μας και τον ήχο του καημού. 

Δεν ξέρουμε πια ούτε πώς να κλάψουμε.

 Και ο θρήνος μας είναι τόσο παράφωνος που δεν τον αντέχει ούτε το μέσα μας.

Βιαστήκαμε να μπούμε στο τρένο της ξενόφερτης ανάπτυξης και στον πανικό μη και δεν γίνουμε κομμάτι αυτού του νέου που σου φορτωνόταν γλυκά  με το ζόρι  δεν κρατήσαμε τίποτε  να μας δένει με την κλωστή που  ένωνε με την μήτρα της ίδιας μας της γης. 

Αφαλοκόπηκες από μονάχος σου και νόμιζες ότι επειδή μπορείς να πιάσεις το κουτάλι να φας δεν θα πνιγείς κιόλας και τώρα ποια μάνα θα σε χτυπήσει στην πλάτη να φτύσεις αυτό που σε πνίγει; 

Ξεβρακωθήκαμε άπαντες και δεν είναι η κρίση που φταίει.

Πέρασε τούτος ο τόπος τέτοια αδιέξοδα που δεν μπορούμε οι ζώντες ούτε να τα φανταστούμε. 

Πέρασε όμως ανεπιστρεπτί και το να είσαι όμοιας κατάστασης με τον γείτονά σου. 

Δεν θέλουμε να μοιραστούμε το κρεμμύδι προτιμούμε να βλέπουμε συσσίτια ντροπής να γίνονται θέαμα μεσημεριανών εκπομπών ανάμεσα σε παρουσίαση δαντελωτών βρακιών και συμβουλών για τέλειο μαύρισμα στην περιοχή του μπικίνι. 

Κι αν το δεις και με λίγο χιούμορ δεν έχει μείνει αλώβητο ξεφτίλας ούτε ένα ξερονήσι να μας εκτοπίσουν.

Αλλάξαμε το κοστούμι μας γιατί μας στένευε.

 Όταν μας πήρε τα μέτρα τούτη η γη για να μας βγάλει στον κόσμο είχαμε μεγάλη περηφάνια και ελάχιστη έπαρση. 

Αλλά δεν μας έκανε το τομάρι μας.

 Το βγάλαμε από πάνω μας και το βάλαμε στα άχρηστα υλικά της κατεδάφισης της γειτονιάς μας. 

Ανάμεσα στις χρωματιστές γλάστρες της μάνας, στα ροζ χαρτάκια των τσιγάρων του πατέρα, 

στα ασβεστωμένα τσιμέντα της γειτόνισσας, στις φθαρμένες τράπουλες του καφενείου, 

στους δίσκους με την φωνή του Στέλιου, 

στην φανέλα της τοπικής ομάδας, 

στην φωνή της καρδερίνας που φώλιαζε στην λεμονιά, 

στην μυρωδιά από το αγιόκλημα,

 στον ουρανό που δεν τον στένευαν τα κεραμίδια, 

στον χασάπικο χορό των φαντάρων,

 στο φαφούτικο χαμόγελο του πρώτου έρωτα, 

στα μετρημένα αστέρια του Λουντέμη, στο μοιρολόι του Χαλκιά.

Τελειώσαμε την πατρίδα από μόνοι μας γιατί φοβηθήκαμε το αυθεντικό ασπρόμαυρο. 

Μαγευτήκαμε από τα χρώματα και τώρα μέσα σε αυτό το έγχρωμο ασπρόμαυρο 

δεν ξέρουμε καν πώς να βάψουμε έναν τενεκέ, 

πώς να φυτέψουμε έναν βασιλικό, 

πώς να πιάσουμε τον ήχο του διπλανού μας για να φτιάξουμε τραγούδι.

Μια ολόκληρη γενιά νέων απόκληρη στην Ευρώπη

Χωρίς λόγια

και

ένα άλμπουμ Εδώ

 Άρθρο της Guardian μεταφρασμένο στην Αυγή με τίτλο: 

H καθοδική κοινωνική κινητικότητα είναι πλέον πραγματικότητα

Του ΖΙΓΚΜΟΥΝΤ ΜΠΑΟΥΜΑΝ

Οι νέοι της Ευρώπης έχουν γαλουχηθεί να περιμένουν μια καλή ζωή, ωστόσο τώρα παραγκωνίζονται. Ένα τέτοιο μείγμα μπορεί να αποδειχθεί εκρηκτικό

Κάθε γενιά έχει και το δικό της ποσοστό απόκληρων. 

Δεν συμβαίνει συχνά η δεινή κατάσταση στην οποία το να είναι κανείς απόκληρος να αφορά σε μια ολόκληρη γενιά. 

Όμως ακριβώς αυτό ενδέχεται να συμβαίνει τώρα στην Ευρώπη.

Μετά από αρκετές δεκαετίες αυξανόμενων προσδοκιών, αυτοί που εισέρχονται τώρα στην ενήλικη ζωή αντιμετωπίζουν την κατάρρευση των προσδοκιών τους -και μαζί όποια ελπίδα για μια ομαλή κατάβαση. 

Πλέον υπάρχει ένα σκοτεινό τούνελ πίσω από κάθε φως που τρεμοπαίζει και σβήνει σε μια προσπάθεια να τρυπήσει το σκοτάδι. 

Η προοπτική της μακροπρόθεσμης ανεργίας και τα μεγάλα διαστήματα "παλιοδουλειών" πολύ κατώτερων των ικανοτήτων και των προσδοκιών τους, χαρακτηρίζουν την πρώτη γενιά μετά τον πόλεμο που αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο καθοδικής κοινωνικής κινητικότητας.

Οι νέοι της γενιάς που μπαίνουν τώρα στη λεγόμενη "αγορά εργασίας" προετοιμάστηκαν να πιστεύουν πως σκοπός της ζωής τους είναι να ξεπεράσουν τις επιτυχημένες διαδρομές των γονιών τους και πως κάτι τέτοιο είναι μέσα στις ικανότητές τους. 

Όσο μακριά κι αν έφτασαν οι γονείς τους, εκείνοι θα μπορούν πάνε ακόμη πιο πέρα. 

Τίποτα δεν τους προετοίμασε για την άφιξη του σκληρού και αφιλόξενου κόσμου της απαξίωσης των αποτελεσμάτων, της αξίας που με κόπο κέρδισαν, της αστάθειας των θέσεων εργασίας και της εμμονής της ανεργίας, της παροδικότητας των προοπτικών και μιας μακράς διάρκειας ήττας, των θνησιγενών έργων και της απογοήτευσης και των ανύπαρκτων ευκαιριών. 

Όσο ψηλότερα στόχευαν τόσο πιο εξαπατημένοι και καταποντισμένοι θα νιώθουν.

Οι προηγούμενες δεκαετίες ήταν εποχές απεριόριστης ανάπτυξης οποιασδήποτε μορφής ανώτερης εκπαίδευσης και ατελείωτης αύξησης του αριθμού των φοιτητών. 

Ένα πανεπιστημιακό πτυχίο υποσχόταν χρυσές δουλειές, ευημερία και δόξα: ένας όγκος επιβραβεύσεων σταθερά αυξανόμενος για να ταιριάζει με τις σταθερά επεκτεινόμενες ορδές πτυχιούχων. 

Ένας πειρασμός στον οποίο δύσκολα αντιστέκεται κανείς. 

Τώρα, όμως, τα πλήθη των παρασυρμένων στον πειρασμό μετατρέπονται μαζικά σε πλήθη απογοητευμένων.

Ένα φανταχτερό πτυχίο από ένα φανταχτερό πανεπιστήμιο, αποτελούσε για χρόνια την καλύτερη επένδυση που θα μπορούσαν να κάνουν οι γονείς για το μέλλον των αγαπημένων παιδιών τους. 

Ή τουλάχιστον έτσι πιστευόταν. 

Αυτή η πεποίθηση πλέον καταρρέει. 

Η αγορά εργασίας για κατόχους πτυχίων ανώτατης εκπαίδευσης συρρικνώνεται -πιο γρήγορα ακόμη και από την αγορά για εκείνους που στερούνται πανεπιστημιακά διπλώματα. 

Στις μέρες μας κλειστές πόρτες δεν βρίσκουν μόνο εκείνοι που απέτυχαν να κάνουν την απαραίτητη προσπάθεια, - στην ίδια εν πολλοίς κατάσταση βρίσκονται και εκείνοι που έκαναν τα πάντα που θεωρούσαν απαραίτητα για την επιτυχία.

Η κοινωνική προώθηση μέσω της εκπαίδευσης περιγράφηκε με ζωηρά χρώματα στο όνομα της αξιοκρατίας, εξυπηρέτησε για δεκαετίας ως φύλλο συκής την απροκάλυπτη ανισότητα των ανθρώπινων προϋποθέσεων και προοπτικών: 

όσο τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα συσχετίζονταν με συμπαθή κοινωνικά οφέλη, οι άνθρωποι που αποτύγχαναν να σκαρφαλώσουν στη σκάλα της κοινωνίας είχαν να κατηγορήσουν μόνο τους εαυτούς τους -και μόνο στους ίδιους τους εαυτούς τους ξεφόρτωναν την πικρία και την οργή.

Το σοκ του νέου και ταχέως αυξανόμενου φαινομένου του άνεργου ή υποαπασχολούμενου απόφοιτου, που προκάλεσε έκρηξη στο όνειρο περί αξιοκρατίας επηρέασε όχι μόνο τη μειοψηφία που σκαρφάλωνε όλο ζήλο αλλά και μια ευρύτερη κατηγορία ανθρώπων που μέχρι πρότινος υπέφερε από την κακοτυχία του. 

Είναι δύσκολο να πούμε ποια από τις δύο χτυπημένες κατηγορίες θα προκαλέσει περισσότερη αναταραχή, αλλά μαζί διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό μείγμα.

Διαβάζοντας τη ζοφερή προειδοποίηση του William Cohan που δημοσιεύτηκε στους New York Times στις 16 Μαρτίου 2011, μπορείτε να φανταστείτε εκείνους στην κορυφή της κοινωνίας μας να νιώθουν αμηχανία: 

"Ένα μάθημα από την πρόσφατη εξέγερση στη Μέση Ανατολή, κυρίως στην Αίγυπτο, είναι πως μια ομάδα ανθρώπων υψηλής μόρφωσης που υποφέρει για καιρό από την υποαπασχόληση μπορεί να γίνει ο καταλύτης για μια καθυστερημένη κοινωνική αλλαγή".

Ο πολιτικός επιστήμονας, Louis Chauvel, σε άρθρο δημοσιευμένο στη Monde, επεσήμανε "οργή μέχρι και μίσος" ακόμη και ανάμεσα στους Γάλλους διαδηλωτές που αποφοίτησαν το 2010. Αναρωτήθηκε πόσο καιρό θα χρειαστεί ώστε να συνδυαστεί η μνησικακία των Γάλλων που βγαίνουν τώρα στη σύνταξη και απειλούνται από εκείνους που αποφοίτησαν το 2010 και που τους αρνούνται το δικαίωμα να βγουν στη σύνταξη. 

Αλλά να συνδυαστεί με τι θα πρέπει να ρωτήσουμε; 

Με έναν νέο πόλεμο μεταξύ γενεών; 

Με ένα νέο άλμα μαχητικότητας ακραίων στοιχείων που θα περιλαμβάνει καταπονημένους και αποθαρρυμένους επισφαλείς της μεσαίας τάξης; 

Ή με μια, πέραν των γενεών, συναίνεση σχετικά με το ότι ο κόσμος μας, που διακρίνεται για την τάση του να χρησιμοποιεί την υποκρισία ως όπλου επιβίωσης και για την καταβαράθρωση των ελπίδων, δεν είναι πλέον βιώσιμος και χρειάζεται ανακαίνιση, η οποία έχει εγκληματικά καθυστερήσει;

(Μετάφραση: ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ)

Επείγουσα Πληροφόρηση για τη Συρία - Mεθόδευση PSYOP για πρόκληση πραξικοπήματος

.

Από το ανεξάρτητο δίκτυο ειδήσεων Voltairenet.org 
του Γάλου δημοσιογράφου στη Συρία Thierry Meyssan με τίτλο:

URGENT- NATO preparing vast disinformation campaign (Αγγλικά)

 http://www.voltairenet.org/L-OTAN-prepare-une-vaste-operation (Γαλλικά)

http://www.voltairenet.org/ar (Αραβικά)

του Thierry Meyssan

Kράτη μέλη του ΝΑΤΟ και τou Συμβοuλίου Συνεργασίας του Κόλπου ετοιμάζουν πραξικόπημα και θρησκευτική γενοκτονία στη Συρία. Αν θέλετε να εμποδίσετε αυτά τα εγκλήματα, πρέπει να δράσετε άμεσα: 

κυκλοφορείστε αυτό το κείμενο στο διαδίκτυο και  ενημερώστε τους εκλεγμένους αξιωματούχους σας.

Σε λίγες μέρες, πιθανόν και αυτή την Παρασκευή, 15 Ιουνίου, μεσημέρι, οι Σύριοι που θα θελήσουν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα στα κανάλια της κρατικής τηλεόρασης, θα δουν ότι θα έχει αντικατασταθεί από τηλεοπτικά προγράμματα που δημιουργήθηκαν από τη CIA.

Θα δείχνουν φτιαγμένες σε βίντεο σφαγές που θα αποδίδονται στην κυβέρνηση της Συρίας, ανθρώπους να διαδηλώνουν, υπουργούς και στρατηγούς να παραιτούνται από τις θέσεις τους, τον Πρόεδρο Al-Assad να φεύγει με αεροπλάνο, τους εξεγερμένους να συγκεντρώνονται στα μεγάλα αστικά κέντρα και νέα κυβέρνηση να εγκαθίσταται στο προεδρικό παλάτι.

Αυτή η επιχείρηση παραπληροφόρησης, την οποία διαχειρίζεται απευθείας από την Ουάσιγκτον ο Ben Rhodes, αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας για στρατηγική επικοινωνία των ΗΠΑ, στοχεύει στην αποθάρρυνση των Σύριων, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για πραξικόπημα.

Το ΝΑΤΟ, δυσαρεστημένο με το διπλό βέτο της Ρωσίας και της Κίνας, με τον τρόπο αυτό θα επιτύχει να κατακτήσει τη Συρία χωρίς να επιτεθεί στη χώρα παράνομα.

Ανεξάρτητα από το ποιά γνώμη έχετε διαμορφώσει για το τι πράγματι συμβαίνει στη Συρία, ένα πραξικόπημα θα τερματίσει κάθε ελπίδα εκδημοκρατισμού.

Ο Αραβικός Σύνδεσμος  έχει ζητήσει επίσημα τους δορυφορικούς διακομιστές Arabsat και Nilesat να σταματήσουν την εκπομπή των τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης της Συρίας, δημόσιων και ιδιωτικών (τηλεόραση της Συρίας, τηλεόραση Αλ-Ekbariya, Ad-Δούνια, Cham, κλπ.)

Υπάρχει ήδη προηγούμενο, καθώς ο Αραβικός Σύνδεσμος είχε καταφέρει να σταματήσει τη Λιβυκή τηλεόραση, προκειμένου να μην μπορούν να επικοινωνούν οι ηγέτες της Τζαμαχιρία με τους Λίβυους.

Δεν υπάρχει δίκτυο Hertz στη Συρία, όπου η τηλεόραση να λειτουργεί αποκλειστικά με δορυφόρους. Το κόψιμο, ωστόσο, δεν θα αφήσει τις οθόνες μαύρες.

Στην πραγματικότητα αυτή η απόφαση είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, την περασμένη εβδομάδα διοργανώθηκαν διάφορες διεθνείς συναντήσεις για να συντονίσουν την εκστρατεία παραπληροφόρησης.

Οι δύο πρώτες ήταν τεχνικές συναντήσεις και έγιναν στη Ντόχα (Κατάρ)

Η τρίτη ήταν πολιτική συνάντηση και έλαβε χώρα στο Ριάντ (Σαουδική Αραβία).
Στην πρώτη συνάντηση παραβρέθηκαν αξιωματούχοι ψυχψολογικού πολέμου ( PSYOP) ενσωματωμένοι στα δορυφορικά τηλεοπτικά κανάλια του Al Arabiya-, Αλ Τζαζίρα, BBC, CNN, Fox, France 24, Future TV και MTV.

Είναι γνωστό ότι από το 1998, έχουν ενσωματωθεί στο CNN αξιωματούχοι της Μονάδας Ψυχολογικών Επιχειρήσεων του Στρατού των ΗΠΑ (PSYOP: Psychological Operations ). Έκτοτε η πρακτική αυτή έχει επεκταθεί από το ΝΑΤΟ και σε άλλα στρατηγικά μέσα ενημέρωσης,

Κατασκεύασαν εκ των προτέρων ψευδείς πληροφορίες στη βάση ενός σεναρίου "αφήγησης" που επινοήθηκε από την ομάδα του Ben Rhodes στο Λευκό Οίκο.

Στήθηκε διαδικασία αμοιβαίας επικύρωσης με κάθε μέσο ενημέρωσης να αναφέρεται στα ψέματα των άλλων μέσων μαζικής ενημέρωσης ώστε να φαίνονται έγκυρα στους τηλεθεατές.

Οι συμμετέχοντες αποφάσισαν επίσης να επιτάξουν όχι μόνο τα τηλεοπτικά κανάλια της CIA για τη Συρία και το Λίβανο (Barada, Future TV, MTV, Orient News, Syria Chaab, Syria Alghad), αλλά και περίπου 40 θρησκευτικά κανάλια Ουαχάμπι να καλέσουν για συστηματικές σφαγές καρυγάζοντας «Χριστιανοί στην Βηρυτό, Αλαουίτες στον τάφο!».

 Η δεύτερη συνάντηση πραγματοποιήθηκε με μηχανικούς και τεχνικούς με αντικείμενο την κατασκευή πλασματικών εικόνων, μέσω ανάμειξης λήψεων σε υπαίθριο στούντιο και εικόνων από υπολογιστή.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, έχουν στηθεί στούντιο στη Σαουδική Αραβία για να κατασκευάσουν αντίγραφα των δύο προεδρικών παλατιών της Συρίας και των κύριων πλατειών  της Δαμασκού, Χαλεπίου και Χομς.
Στούντιο αυτού του τύπου υπάρχουν ήδη στη Ντόχα (Κατάρ), αλλά δεν επαρκούν.

Η τρίτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε από το στρατηγό James B. Smith, τον πρεσβευτή των ΗΠΑ, έναν εκπρόσωπο του Ηνωμένου Βασιλείου, τον πρίγκιπα Μπαντάρ μπιν Σουλτάν (το όνομα του οποίου ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους το έδωσε στον υιοθετημένο γιο του, και ο αμερικανικός τύπος τον αποκαλούσε "Μπαντάρ Μπους»).

Στη συνάντηση αυτή οι ενέργειες με τα μέσα ενημέρωσης συντονίστηκαν με αυτές του στρατού ελευθερίας της «Συρίας», στον οποίο αποφασιστικό ρόλο διαδραματίζουν οι μισθοφόροι του Μπαντάρ.

Η επιχείρηση ήταν στα σκαριά εδώ και αρκετούς μήνες, αλλά το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ αποφάσισε να επιταχύνει τη δράση του μετά το μήνυμα του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στο Λευκό Οίκο ότι θα αντιταχθεί με όλα τα μέσα, ακόμη και με βία, σε οποιαδήποτε παράνομη στρατιωτική παρέμβαση του ΝΑΤΟ στη Συρία.

Η επιχείρηση έχει διπλή σκοπιμότητα: 

η πρώτη είναι διάδοση ψευδών πληροφοριών,

η δεύτερη στοχεύει να αποδυναμώσει κάθε πιθανή αντίδραση.

Η παρέμβαση τηλεοπτικών δορυφόρων για στρατιωτικούς σκοπούς δεν είναι κάτι καινούργιο.

Υπό την πίεση του Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν μπλοκάρει Λιβανέζικα, Παλαιστινιακά, Ιρακινά, Λιβυκά και Ιρανικά τηλεοπτικά κανάλια, το ένα μετά το άλλο.

Ούτε η μετάδοση ψευδών ειδήσεων είναι κάτι νέο, αλλά την τελευταία δεκαετία έχουν συντελεστεί τέσσερα σημαντικά βήματα στην τέχνη της προπαγάνδας.

• Το 1994, ένας λαϊκός μουσικός σταθμός με το όνομα «Ελεύθερη Ραδιοφωνία των χιλίων λόφων» (RTML) έδωσε το σήμα για τη γενοκτονία στη Ρουάντα με την κραυγή, «Σκοτώστε τις κατσαρίδες!"

• Το 2001, το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε τα μέσα για να επιβάλει δική του ερμηνεία των επιθέσων στις 9/11 για να δικαιολογήσει την επίθεση κατά του Αφγανιστάν και του Ιράκ. Ήδη από εκείνη την εποχή, ήταν ο ο Ben Rhodes εκείνος στον οποίο είχε ανατεθεί από την κυβέρνηση Μπους να επινοήσει την έκθεση της επιτροπής Kean/Hamilton για τις επιθέσεις.

• Το 2002, η CIA χρησιμοποίησε πέντε τηλεοπτικά κανάλια (Televen, Globovision, ValeTV και CMT) για να κάνει το λαό της Βενεζουέλας να πιστεύει ότι διαδηλωτές-φαντάσματα είχαν συλλάβει τον εκλεγμένο πρόεδρο Ούγκο Τσάβες αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί.

Στην πραγματικότητα είχε πέσει θύμα στρατιωτικού πραξικοπήματος.

• Το 2011 το κανάλι France 24 είχε το ρόλο του υπουργείου πληροφορίών για το Λιβυκό CNT, σύμφωνα με συμβόλαιο που είχε υπογράψει.

Κατά τη διάρκεια της μάχης στην Τρίπολη της Λιβύης, το ΝΑΤΟ σκηνοθέτησε ταινίες σε στούντιο, στη συνέχεια τις πρόβαλε μέσω του Al-Jazeera και του Al Arabiya. Σ΄αυτές έδειχνε σκηνοθετημένες εικόνες Λίβυων εξεγερμένων να είναι στην κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ακόμα πολύ μακριά.

Συνέπεια αυτών των εικόνων ήταν οι κάτοικοι της Λιβύης να πειστούν ότι ο πόλεμος ήταν χαμένος και να εγκαταλείψουν κάθε αντίσταση.

Στις ημέρες μας τα ΜΜΕ δεν υποστηρίζουν απλά έναν πόλεμο, τον κατασκευάζουν τα ίδια.

Η μεθόδευση αυτή παραβιάζει τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, πρώτα απ όλα το άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε σχέση με την «λήψη και μετάδωση  πληροφοριών και ιδεών μέσω οποιουδήποτε μέσου και ανεξαρτήτως συνόρων".  

Πάνω απ' όλα, η μεθόδευση αυτή παραβιάζει το Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Έθνών το οποίο εκδόθηκε μετά το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, για να αποτρέψει περαιτέρω πολέμους.

Τα ψηφίσματα 110, 381 και 819 απαγορεύουν " να τίθενται εμπόδια στην ελεύθερη ανταλλαγή πληροφοριών και ιδεών»

(όπως τη διακοπή των τηλεοπτικών καναλιών της Συρίας)

και  "κάθε προπαγάνδα που προκαλεί  ή ενθαρρύνει απειλές για την ειρήνη, κατάλυση της ειρήνης και κάθε πράξη επιθετικότητας".

Σύμφωνα με το νόμο, ο πόλεμος προπαγάνδας είναι έγκλημα κατά της ειρήνης, το χειρότερο από τα εγκλήματα, γιατί διευκολύνει εγκλήματα πολέμου και γενοκτονία.

Thierry Meyssan

Βλ. και
-      Τι συμβαίνει στη Συρία
-     Η Διασύνδεση ΜΜΕ και Πολέμων 

-      Δεν Υπάρχει Ανεξάρτητος Τύπος"

H γνωστή σε συλλόγους και σε όλα τα κόμματα ληστεία των ταμείων υγείας - Οι δικές τους ευθύνες;

 Κατά καιρούς ιδιαίτερα αποτελεσματικά φάρμακα 
σταματούν να εισάγονται γιατί είναι φθηνά.
Το ίδιο συνέβη και πρόσφατα  (πριν ένα μήνα)
Η ταλαιπωρία αυτή των ασθενών δεν καταγγέλθηκε 
ούτε από τους γιατρούς ούτε από τους φαρμακοποιούς
(τα κέρδη τους αυξάνουν με την τιμή του φαρμάκου)

"Κάθε τρία-τέσσερα χρόνια μειώνονται τα όρια της ασφαλούς χοληστερόλης

 και αυξάνεται ο αριθμός των ασθενών που μπαίνουν σε θεραπεία...
Ο ασθενής πλέον είναι ένα μέσον προόδου του γιατρού 

όχι ως προσωπικότητα αλλά σαν νούμερο, σαν νόσος, σαν ιδιοτυπία, 

ένας στον οποίο δοκιμάζεται το φάρμακο κ.ο.κ". 

βλ. Στο γιατρό να πηγαίνεις μόνο με φορείο

Aπό την εκπομπή της ΝΕΤ 

Η άρρωστη σχέση γιατρών και φαρμακοβιομηχανίας:

·    η λεγόμενη ιατρική έρευνα στα Πανεπιστήμια είναι 90% μαϊμού στην υπηρεσία της κερδοφορίας των φαρμακοβιομηχανιών, γνωστών στο εξωτερικό ως φαρμακομαφιών,

·    καθηγητές αμείβονται 6000 ευρώ αν απλά αναφέρουν σε κάποια επιτροπή ή δημόσια συγκέντρωση τρεις φορές το όνομα κάποιου φαρμάκου,

·     συνταγογραφούνται αφειδώς φάρμακα αποδεδειγμένα χωρίς θεραπευτική δράση, τα λεγόμενα πιθανώς θεραπευτικά, αδιαφορώντας όχι μόνον για την κατασπατάληση των πόρων των ταμείων αλλά και για τις παρενέργειες στην υγεία των πολιτών,

·    οι Ιατρικοί σύλλογοι τιμωρούν (για δυσφήμιση του επαγγέλματος) τους καταγγέλλοντες τα κακώς κείμενα και όχι τους καταγγελλόμενους.

Το παρακάτω κείμενο είναι του
Ι. Στ. Παπαδόπουλου* (29.11.2008) με τίτλο:
Η ληστεία των ταμείων υγείας

Η φαρμακοβιομηχανία και η βιομηχανία ιατρικών υλικών έχει κατορθώσει, μέσω κατάλληλων δημοσιευμάτων και δημόσιων σχέσεων, 
να θεωρείται και από τους ασφαλισμένους σαν το θύμα του κράτους των διοικήσεων νοσοκομείων και ασφαλιστικών ταμείων υγείας. 
Εχει κατορθώσει να πείσει ότι κράτος και ασφαλιστικοί φορείς χρωστάνε μεγάλα ποσά, και αυτό από χρόνια.
Και πράγματι έτσι είναι. 
Ομως αυτή είναι λιγότερο από τη μισή αλήθεια. 
Η βιομηχανία ιατρικών υλικών και φαρμάκων αποσιωπά ορισμένα κοινά μυστικά.

Τα δεδομένα

.

Η αύξηση κατανάλωσης φαρμάκων είναι συνεχής και, τα τελευταία χρόνια, εκτός κάθε ελέγχου και εκτός ιατρικών αναγκαιοτήτων και ενδείξεων. 
Δηλαδή, χορηγούνται φάρμακα χωρίς να τα έχει ανάγκη ο ασθενής ή χωρίς να έχουν αποτέλεσμα (κυκλοφορούν φάρμακα -το γιατί είναι άλλη ιστορία- τα οποία κανένα κλασικό και αναγνωρισμένο βιβλίο φαρμακολογίας δεν περιέχει και τα οποία δεν διδάσκονται σε κανένα πανεπιστήμιο του κόσμου.
Τα φάρμακα αυτά ονομάζονται, για νομικούς λόγους, «αμφιβόλου αποτελεσματικότητος»).

Ενδεικτικά παραθέτουμε τμήμα της επίσημης στατιστικής του ΕΟΦ της γενικής κατανάλωσης φαρμάκων.
Δεν υπάρχει κατηγορία φαρμάκων η οποία να μην έχει, σε αυτό το διάστημα, μια εξωφρενική και εκτός ιατρικών αναγκαιοτήτων αύξηση κατανάλωσης.

Δεν είναι δυνατόν, δηλαδή, σε 8 χρόνια, να αυξήθηκαν οι δερματολογικές παθήσεις κατά 416%, οι καταθλιπτικοί κατά 515% και οι καρδιολογικοί ασθενείς κατά 236%.
Τις αιτίες της αύξησης θα πρέπει να τις αναζητήσει κανείς σε «παραϊατρικά κυκλώματα».

 Τα αναποτελεσματικά φάρμακα, σε μία παλαιότερη μελέτη κατανάλωσης στο ΙΚΑ, καταλάμβαναν περίπου το 10% του συνολικού κόστους φαρμάκων (του ΙΚΑ).
Σε νεότερη μελέτη (1) που αφορά τον ΟΓΑ, τα αναποτελεσματικά φάρμακα καταλάμβαναν περίπου το 5% του συνολικού κόστους, δηλαδή για το 1997 (έτος της μελέτης) και με προέκταση στο συνολικό κόστος φαρμάκων όλων των ταμείων (1.870.000.000 ευρώ) τα ταμεία έδωσαν περίπου 93,5 εκατομ. ευρώ (κυριολεκτικά πεταμένα χρήματα). 

Η ιστορία δεν σταματά όμως εδώ.
Υπάρχουν βιομηχανίες οι οποίες συντηρούνται από ένα αναποτελεσματικό φάρμακο.

Παραδείγματα από την κατανάλωση στον ΟΓΑ(1):

 - Ουσία: Μπουφλομεδίλη(2) το 36% του τζίρου μιας εταιρείας
 - Πιρακετάμη(2) το 79% του τζίρου μιας εταιρείας 

 Σημειωτέον ότι το Εθνικό Συνταγολόγιο του ΕΟΦ (έκδοση 2003) δεν αναφέρει καμία από τις αναποτελεσματικές ή εν πάση περιπτώσει αμφιβόλου αποτελεσματικότητος ουσίες (ενώ τα έχει ο ίδιος εγκρίνει...)! 

Ορθοπαιδικά υλικά (για εγχειρήσεις σε κατάγματα και σε φθορές αρθρώσεων),
βηματοδότες,
υλικά μιας χρήσης (η νέα καταναλωτική και ληστρική τακτική της βιομηχανίας)
όπως σετ μιας χρήσης για κήλες π.χ.
συντελούν με υπέρογκες τιμές, υπερκοστολογήσεις και υπερκατανάλωση (χωρίς νόημα για την υγεία) στα προβληματικά οικονομικά των ταμείων.

 Το κίνητρο 

Ποιο είναι όμως το βασικό κίνητρο που οδηγεί τον αποφασιστικό κρίκο στην αλυσίδα κατανάλωσης, και που είναι ο γιατρός, να παραβιάζει τόσο άσχημα και βαριά αντικοινωνικά την ιατρική δεοντολογία αλλά και την ποινική νομοθεσία; 

Μα φυσικά το μόνο κίνητρο στην εποχή των αδίστακτων τραπεζιτών και επενδυτών: το αφορολόγητο, μαύρο και άκοπο χρήμα.

Φάρμακα, ιατρικά υλικά, εργαστηριακές εξετάσεις αλλά και παραπομπές ασθενών μεταξύ συναδέλφων (π.χ. από παθολόγο σε χειρουργό για κάποια επέμβαση)
συνδέονται στενά με τα ονομαζόμενα «ανταποδοτικά οφέλη», τα οποία δεν είναι τίποτα άλλο από στυγνή δωροδοκία, συνήθως σε μορφή ποσοστών αλλά και ως δωρεάν ταξίδια, κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικές συσκευές, κουζίνες, ψυγεία κ.λπ.


Η ταρίφα για ιατρικά υλικά είναι συνήθως το 20% της τιμής του προϊόντος.
Μια αρθροπλαστική π.χ. των 3.000 ευρώ αποδίδει (αφορολόγητα) τουλάχιστον 600 ευρώ στον γιατρό.
Το ίδιο ισχύει για βηματοδότες, υλικά μιας χρήσης, ιατρικές εξετάσεις.

Παραθέτω μια λίστα που έδινε φαρμακευτική εταιρεία σε αγροτικούς γιατρούς και στην οποία δίπλα σε κάθε φάρμακο σημείωνε το χρηματικό ποσόν που «εδικαιούτο» ο γιατρός.

Παραθέτω επίσης μια από τις πολλές σελίδες από ηλεκτρονικό υπολογιστή φαρμακοβιομηχανίας η οποία είχε «φακελώσει» τους γιατρούς που δωροδοκούσε, με λεπτομερή καταχώριση του χρηματικού ποσού ή της αγοράς αντικειμένου.
Η συνολική καταχώριση αφορά τους γιατρούς ενός μόνο νομού για ένα εξάμηνο και αθροίζεται περίπου στα 76.000 ευρώ.
Δηλαδή, εάν προβάλουμε αυτά τα χρήματα σε όλη την Ελλάδα (52 νομοί), τότε η εταιρεία πρέπει να έδωσε ως «ανταποδοτικά οφέλη» σε γιατρούς περίπου 8 εκατ. ευρώ σε έναν χρόνο. 
Το ποσόν μού φαίνεται πράγματι υπερβολικό, αλλά τα δεδομένα αυτά έχουν ως συμπέρασμα.
Αυτά δε τα χρήματα η εταιρεία δεν τα αφαιρεί από τα κέρδη της, αλλά τα υπολογίζει στην τιμή του προϊόντος: ο ασφαλισμένος χρηματοδοτεί ο ίδιος τη διάλυση του ταμείου του.

Οι συνέπειες δεν είναι μόνον οικονομικές
Η δωροδοκία γιατρών από την βιομηχανία δεν έχει μόνο στόχο την κατανάλωση ενός συγκεκριμένου προϊόντος αλλά, κυρίως, την υπερβολική κατανάλωση,
δηλαδή τη χορήγηση φαρμάκων χωρίς ένδειξη ή επεμβάσεις χωρίς σοβαρό λόγο (εξαιρετικός συνάδελφος ο οποίος δυστυχώς πέθανε νωρίς μου έλεγε «δεν φτάνει που χειρουργούνται χωρίς λόγο αλλά φεύγουν και με επιπλοκές»).

Η βιομηχανία έχει τα κέρδη της από την άσκοπη κατανάλωση και τη ληστεία των ταμείων.
  Ομως οι συνέπειες αυτής της «τακτικής» δεν είναι μόνον οικονομικές.
Ο γιατρός:

• -χάνει την κρίση του αργά αλλά σταθερά
• -χάνει τις κλινικές του ικανότητες
• -χάνει (όσο και αν δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό) την αυτοεκτίμησή του (βασικό στοιχείο για ιατρική ποιότητας)
• -χάνει την σχέση του με τον ασθενή (το βασικότερο όπλο θεραπείας)
• -γίνεται εκβιάσιμος, επομένως χάνει την ελευθερία του.

Για τον ασθενή οι συνέπειες (άμεσες ή έμμεσες) είναι σημαντικότερες:

• -βλάβες υγείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών των φαρμάκων (υποτιμούνται καταστροφικά)
• -μη εφαρμογή αποτελεσματικότερων μεθόδων από τη φαρμακοθεραπεία
• -μη εφαρμογή τής πολύ ουσιαστικότερης προληπτικής Ιατρικής από τα ταμεία
• -γενική μείωση της ποιότητας της προσφερόμενης Ιατρικής (εγκατάλειψη σε φάρμακα)
• -δημιουργία ανθεκτικών στελεχών μικροβίων λόγω παντελώς άσκοπης (σε πολλές περιπτώσεις) χορήγησης αντιβιοτικών.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σε μεγάλη μελέτη, σε μεγάλο κρατικό νοσοκομείο, η χορήγηση προληπτικής αντιβίοσης εφαρμόστηκε σύμφωνα με τους ιατρικούς κανόνες μόνο στο 2,3% των ορθοπαιδικών περιπτώσεων (3).
Δεν εκπλήσσει επομένως ότι η Ελλάδα είναι στην πρώτη θέση στην Ε.Ε. σε ποσοστά ανθετικών στελεχών επικίνδυνων μικροβίων.


Στο 83% των γαστρορραγιών που εισήχθησαν στο Λαϊκό Νοσοκομείο με αιτία τα ονομαζόμενα αντιφλεγμονώδη-αναλγητικά φάρμακα, υπήρχε προδιαθεσικός λόγος γαστρορραγίας σύμφωνα με τον οποίον (εάν ο γιατρός δεν είχε πρωταρχικό στόχο την κατανάλωση) ΔΕΝ έπρεπε να χορηγηθούν αυτά τα φάρμακα (4).
Είναι γνωστά όλα αυτά στους αρμόδιους φορείς;
 Η ερώτηση ρητορική, διότι όλοι οι φορείς που έχουν σχετική αρμοδιότητα προστασίας του πληθυσμού τα γνωρίζουν καλώς.

Γιατί όμως δεν παρεμβαίνουν;
Γιατί ποτέ Ιατρικοί Σύλλογοι, υπουργείο Υγείας, υπουργείο Πρόνοιας, συνδικαλιστικοί ιατρικοί φορείς (π.χ. ΕΙΝΑΠ), πολιτικά κόμματα δεν έχουν ουσιαστικά παρέμβει;

Η απάντηση δεν μπορεί παρά λογικά να είναι η συνολική διαπλοκή συμφερόντων, κυρίως οικονομικών.

Τέσσερα βασικά συμπεράσματα
 1. Η ιατρική βιομηχανία έχει επιδράσει πολύ αρνητικά στη συμπεριφορά των γιατρών, με συνέπειες για την υγεία του πληθυσμού και την ποιότητα των παρεχόμενων ιατρικών υπηρεσιών.

 2. Η κύρια αιτία άσκοπης κατανάλωσης φαρμάκων, ιατρικών υλικών και εργαστηριακών εξετάσεων είναι η δωροδοκία προς τους γιατρούς.


3. Ενα σημαντικό τμήμα των «χρεών» νοσοκομείων και ταμείων προς εταιρείες προέρχεται από τα έξοδα των εταιρειών για την εκτός δεοντολογίας (ευγενικά γραμμένο) προώθηση των προϊόντων τους, και τουλάχιστον 30% θα πρέπει να αφαιρεθεί.


4. Προτού τα κόμματα εκφράζουν τη «συμπάθειά τους» προς την υποφέρουσα βιομηχανία, θα πρέπει να συλλέξουν αξιόπιστες πληροφορίες για την πραγματικότητα.

 Σημ.:
  Είναι αυτονόητο -αλλά για λόγους «νομικούς» δηλώνω- ότι βεβαίως υπάρχει μια μειοψηφία γιατρών και ίσως ελάχιστες βιομηχανίες που δεν συμμετέχουν στο κύκλωμα ή διατηρούν τις συναλλαγές σε κάποια ανεκτά όρια.


Bλ. και

- Yπερδιάγνωση – Σε ήπιες ασθένειες τα φάρμακα δεν ωφελούν, μόνον βλάπτουν

- H Ιατρική Εξουσία και οι Αναξιόπιστες Ιατρικές Οδηγίες 

_______________________________________
.
(1) Βαλκανιώτη Ε: Ποσοτική και ποιοτική αξιολόγηση συνταγών που αφορούν τους ασφαλισμένους του ΟΓΑ (αξιολόγηση 30.000 συνταγών). Διδακτορική Διατριβή. Ιατρική Σχολή Αθηνών, 2005. 
(2) Σε βασικά συγγράμματα-καταλόγους δραστικών ουσιών, κατατάσσονται τα φάρμακα αμφιβόλου αποτελεσματικότητος, όπως π.χ. στο Weiss Η: Kritische Gebrauchsinforma Ationen Zu 11.000 Arzneimittel. Kiepenhe UER, Koeln 2003. 
(3) Γουρνά Χ: Προληπτική χορήγηση αντιβιοτικών σε ορθοπαιδικές επεμβάσεις. Βαθμός συμμόρφωσης με κατευθυντήριες γραμμές. Διδακτορική Διατριβή. Ιατρική σχολή Αθήνας, 2005.
(4) Καραντζούλης Β. και Συνεργ.: Αιμορραγίες ανώτερου πεπτικού από μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Πανελλ. Ιατρικό Συνέδριο 2002. τ. αναπλ. καθηγητής Ιατρικής